به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، جواد محقق، نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار، امروز در آیین نکوداشت استاد میرهاشم میری با اشاره به بیش از پنج دهه دوستی و ارتباط نزدیک خود با این شاعر و نویسنده فقید، اظهار کرد: سخن گفتن درباره شخصیتی که 54 سال با او زندگی برادرانه، رفت‌وآمد خانوادگی و سفرهای مشترک داشته‌ام، در فرصتی کوتاه امکان‌پذیر نیست.

وی افزود: وقتی برای حضور در این مراسم با من تماس گرفتند، تأکید کردم که فرصت بیشتری به دوستانی که از تهران آمده‌اند داده شود، چراکه بیان ابعاد مختلف زندگی میرهاشم میری از دوران تحصیل، مبارزه، زندان، حضور در جبهه، فعالیت‌های مذهبی، سخنرانی، شاگردپروری، نویسندگی، شاعری و فعالیت‌های فرهنگی، نیازمند زمان بسیاری است.

این نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار با بیان اینکه 54 سال با مرحوم میری دوستی داشتم و حتی یک بار هم از یک دیگر دلخور نشدیم، گفت: در طول این سال‌ها با وجود تفاوت‌های فراوان فکری، روحی، سیاسی، فرهنگی و سلیقه‌ای، همواره ارتباط عمیقی میان ما برقرار بود و حتی خانواده‌های ما نیز این ارتباط را حفظ کردند.

محقق کتاب را مهم‌ترین نقطه اتصال خود با میرهاشم میری دانست و بیان کرد: کتاب همواره نقطه اتصال و اتکای ما به یکدیگر بود و بیشتر اوقات، به‌ویژه زمانی که در یک شهر بودیم، در ارتباط با فعالیت‌های فرهنگی و ادبی سپری می‌شد.

وی با اشاره به تفاوت خود و میری در شیوه فعالیت‌های فرهنگی بیان کرد: میرهاشم میری بیشتر شخصیتی شفاهی بود تا کتبی؛ به‌گونه‌ای که می‌توانست چندین جلسه پشت سر هم در یک روز سخنرانی و تدریس کند، اما برای اینکه بنشیند و مطالبش را بنویسد، سختی زیادی داشت.

نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار عنوان کرد: یکی از دلایل این مسئله، کمال‌گرایی بسیار زیاد مرحوم میری بود. او می‌خواست هر کاری را در بالاترین سطح ممکن ارائه کند و همین مسئله باعث می‌شد بسیاری از استعدادها و نوشته‌هایش هیچ‌گاه فرصت ظهور و انتشار پیدا نکنند.

محقق با بیان اینکه خودش نیز با این مسئله مواجه بوده است، تصریح کرد: فعالیت مطبوعاتی و روزنامه‌نگاری به من کمک کرد تا از این کمال‌گرایی فاصله بگیرم؛ چراکه در کار مطبوعاتی، مطلب باید در زمان مشخصی آماده شود و نمی‌توان آن را برای همیشه به تعویق انداخت.

وی با تشبیه شخصیت و آثار مرحوم میری به یک کوه یخ یعنی هرچقدر از آن کوه یخ که دیده می‌شود دو سه برابر همان اندازه درون آب است، اظهار کرد: آنچه از میرهاشم میری دیده شد، تنها بخش کوچکی از توانایی‌ها و استعدادهای او بود و بخش عظیمی از ظرفیت‌هایش هیچ‌گاه به چشم نیامد.

نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار افزود: میری در شعر، داستان‌نویسی و مقاله‌نویسی استعداد زیادی داشت و در کنار تدریس، کلاس‌های متعددی نیز برگزار می‌کرد، اما به دلیل همان کمال‌گرایی، بسیاری از آثارش را مکتوب نمی‌کرد. در دوره‌ای که سردبیر مجلات مختلف بودم، با اصرار فراوان از او خواستم یادداشت‌ها و مقالاتی برای مجلات بنویسد. این کار را با سختی و حتی با کراهت انجام می‌داد، اما در نهایت طی سه تا چهار سال، در شماره‌های مختلف مجله، مطالب علمی و خواندنی او درباره برخی منابع مهم علوم انسانی منتشر شد.

محقق با اشاره به نخستین داستان‌هایی که از میرهاشم میری دیده است، گفت: در دوران دانش‌آموزی، داستان‌های کوتاه بسیار زیبایی می‌نوشت. حتی در همان دوران، در انجمن ادبی دبیرستان، مجموعه‌ای از داستان‌های او را با امکانات محدود آن زمان تایپ و به صورت یک کتاب صحافی کردیم که امیدوارم همچنان در کتابخانه مسجد میرزا داوود موجود باشد.

وی در خصوص توانایی مرحوم میرهاشم میری در سرودن شعر بیان کرد: بسیاری از افراد ممکن است شعر را بشناسند و تدریس کنند، اما توانایی سرودن شعر نداشته باشند؛ میرهاشم میری در کنار شناخت و تدریس ادبیات، این توانایی را نیز داشت.

این نویسنده و شاعر همچنین به فعالیت‌های مرحوم میری در حوزه رباعی اشاره کرد و گفت: همدان از مراکز مهم توجه به رباعی بود و مرحوم میری نیز به‌تدریج در این حوزه فعالیت کرد و با وجود اینکه در یکی از جلسات انجمن ادبی میلاد، برخی دوستان به او پیشنهاد کردند رباعی را کنار بگذارد و بیشتر به غزل و شعر سپید بپردازد، او به مسیر خود ادامه داد و در ادامه به یکی از چهره‌های درخشان رباعی تبدیل شد.

محقق با اشاره به تأسیس انجمن ادبی میلاد در همدان پس از پیروزی انقلاب اسلامی اظهار کرد: این انجمن به عنوان نخستین انجمن ادبی استانی در ایران فعالیت خود را آغاز کرد و از فعال‌ترین انجمن‌های ادبی کشور بود و از جمله نخستین انجمن‌هایی بود که آثار شاعران خود را منتشر کرد.

وی با بیان اینکه تلاش‌های زیادی برای انتشار آثار مرحوم میری انجام داده است، عنوان کرد: حتی برای آماده‌سازی نخستین کتاب او به نهاوند رفتم و چند روز در کنار خانواده‌اش بودم تا آثار را آماده و تنظیم کنیم. سپس از نهاوند به تهران رفتم و کتاب را به ناشری که از قبل با او صحبت کرده بودم، سپردم و نخستین کتاب شعر مرحوم میری منتشر شد.

این نویسنده و شاعر با ابراز تأسف از اینکه بخش قابل توجهی از آثار مرحوم میرهاشم میری همچنان منتشر نشده است، تأکید کرد: امیدوارم فرصتی فراهم شود تا بتوانیم آثار بیشتری از او را منتشر کنیم تا علاقه‌مندان با ابعاد بیشتری از شخصیت و توانمندی‌های ادبی و فرهنگی این شاعر و نویسنده آشنا شوند.

انتهای پیام/