به گزارش خبرگزاری تسنیم، میرا آندریوا، تنیسور 19 ساله روسی پس از قهرمانی در رولان گاروس 2026 به‌ پرسش‌های مختلفی پاسخ داد که به شرح زیر است.

چه احساسی پس از فتح نخستین گرنداسلم داری؟

هنوز هم باورم نمی‌شود که دارم یک نشست خبری را در حالی برگزار می‌کنم که جام قهرمانی کنارم قرار دارد. این بزرگ‌ترین رؤیای زندگی من بود و خوشحالم که توانستم تمام تلاشم را به کار بگیرم و در نهایت پیروز شوم.

این لحظه را حتماً بارها در ذهن خود تصور کرده بودی. حالا که به واقعیت تبدیل شده، چقدر با تصوراتت تفاوت دارد؟

 راستش را بخواهید، بارها و بارها آن را تجسم کرده بودم. نه فقط درباره این تورنمنت؛ من همیشه در مورد چنین لحظه‌ای رؤیاپردازی می‌کردم و تصور می‌کردم که چه زمانی، کجا و چگونه رخ خواهد داد اما طبیعی است که تجربه واقعی آن بسیار لذت‌بخش‌تر از هر رؤیایی است. احساسی شگفت‌انگیز است که به این جام نگاه کنید و بدانید همه‌ چیز واقعی است و اکنون می‌توانید خودتان را یک قهرمان گرنداسلم بنامید.

حالا یکی از این جام‌ها را در اختیار داری. احساس می‌کنی از این پس آماده‌ای به‌ طور مداوم برای کسب چنین عناوینی رقابت کنی؟

فکر می‌کنم همین‌طور باشد. این حس واقعاً خاص است. البته اکنون بیشتر به این فکر می‌کنم که چگونه خودم را برای فصل زمین چمن آماده کنم اما به نظرم آدم به این احساس عادت می‌کند و من تمام تلاشم را خواهم کرد تا بار دیگر آن را تجربه کنم.

چگونه برای مسابقه مقابل حریف خود آماده شدی؟ اطلاعات زیادی درباره او نداریم و او پیش از این در چنین سطحی بازی نکرده بود. با دیانا مشورت کرده بودی؟

 نه، با دیانا صحبت نکردم. اگر جای او بودم، هم به چنین موفقیتی افتخار می‌کردم و هم از شکست بسیار ناراحت می‌شدم. نمی‌خواستم مزاحمش شوم. مایا در سه هفته گذشته فوق‌العاده بازی کرد. عبور از مرحله مقدماتی و رسیدن به فینال، آن هم با چنین سطحی از بازی، کار بسیار دشواری است. البته من هم عصبی بودم، چون پیش از این هرگز با او بازی نکرده بودم. کونچیتا به من گفته بود که تا حدی با سبک بازی‌اش آشنا هستم اما بازی کردن مقابل حریفی که هرگز روبه‌رویش قرار نگرفته‌اید، به‌ ویژه در فینال یک گرنداسلم، کاملاً متفاوت است. بنابراین استرس زیادی داشتم.

 یک ماه پیش در مادرید شرایط متفاوتی داشتی. چطور از آنجا به اینجا رسیدی؟

نمی‌توانم بگویم تغییر بنیادی یا تحول بزرگی رخ داده است، یا اینکه رویکردم به مسابقات کاملاً عوض شده باشد. روانشناس من همیشه می‌گوید که شما انتخاب می‌کنید در زمین چه کسی باشید، چگونه بازی کنید و خودتان را چگونه نشان دهید. من تصمیم گرفتم یک مبارز باشم. همچنین در این مدت مسابقات زیادی از راجر را تماشا کردم. احساس کردم که هرچند هرگز نمی‌توانم دقیقاً همان کاریزما و هاله را داشته باشم اما دوست دارم در زمین رفتاری مشابه داشته باشم. شاید این هم کمک کرده باشد. می‌خواستم در زمین خوب به نظر برسم؛ عصبانی نشوم، ناامید نشوم و واکنش‌های منفی نشان ندهم. مردم دوست دارند بازیکنی را ببینند که بیشتر تلاش می‌کند و تا آخرین لحظه می‌جنگد.

 از پانزده‌سالگی در مرکز توجه بودی و از همان زمان بسیاری آینده درخشانی برای تو پیش‌بینی می‌کردند. رشد کردن در چنین شرایطی دشوار نبود؟

نمی‌دانم. در ابتدا با خودم فکر می‌کردم: خدای من، همه مرا می‌شناسند! در شبکه‌های اجتماعی هستم، در اینترنت درباره‌ام می‌نویسند و همه مرا می‌شناسند اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم که بهتر است تا حد امکان شبکه‌های اجتماعی را فراموش کنم. نمی‌توانم بگویم این توجه بیش از حد آزارم می‌داد؛ اتفاقاً از آن خوشم می‌آید. فقط دوره‌ای در زندگی حرفه‌ای‌ام بود که نمی‌خواستم مردم مدام درباره من در شبکه‌های اجتماعی مطلب منتشر کنند.

قهرمانی ماریا شاراپووا در رولان گاروس را به خاطر داری؟ آیا او الهام‌بخش شما بود؟

 البته که به یاد دارم. او روی زمین خاکی فوق‌العاده بازی می‌کرد و دو عنوان گرنداسلم در این سطح به دست آورد. می‌دانستم که او این روزها در پاریس حضور دارد. نمی‌دانم فینال را تماشا کرده بود یا نه اما امیدوار بودم که آن را دیده باشد. فکر می‌کردم اگر او مسابقه را ببیند، خوب است که ما هم تنیس باکیفیتی ارائه دهیم. همچنین می‌دانستم که سوتلانا کوزنتسوا در پاریس حضور دارد. او پیش از مسابقه برایم یک پیام صوتی فرستاد تا روحیه‌ام را بالا ببرد و واقعاً از این کارش قدردانی می‌کنم. امیدوارم هر دوی آنها فینال را تماشا کرده باشند و از آن لذت برده باشند.

 در کودکی تصور می‌کردی رولان گاروس نخستین گرنداسلمی باشد که فتح می‌کنی؟

ای کاش می‌دانستم! هر وقت از من می‌پرسیدند دوست داری نخستین گرنداسلمت کدام باشد، همیشه می‌گفتم برایم فرقی نمی‌کند. گرنداسلم، گرنداسلم است و هر کدام باشد، من فوق‌العاده خوشحال خواهم شد. با این حال، واقعاً خوشحالم که رولان گاروس نخستین گرنداسلم من شد. عاشق بازی روی خاک رس هستم و تقریباً تمام عمرم روی این سطح بازی کرده‌ام. کمی هم فرانسوی صحبت می‌کنم؛ بنابراین همیشه فکر می‌کردم اگر اولین قهرمانی‌ام در رولان گاروس باشد، اتفاق فوق‌العاده‌ای خواهد بود. خوشحالم که توانستم نخستین گرنداسلمم را اینجا به دست آورم.

در سخنرانی خود روی زمین از خودتان تشکر کردی. درباره رابطه‌تان با خودتان و اینکه آیا این موفقیت چیزی را تغییر خواهد داد، بگویید؟

 فکر نمی‌کنم چیزی تغییر کند. شاید برای چند روز اما در مجموع همان آدم قبلی باقی خواهم ماند. الان تقریباً تبدیل به بخشی از کار من شده که در سخنرانی‌هایم از خودم تشکر کنم. اولین بار که این کار را کردم، صرفاً برای شوخی و خنداندن مردم بود اما بعد با خودم فکر کردم: چرا نباید از خودم تشکر کنم؟ در نهایت این من هستم که تمرین می‌کنم، تلاش می‌کنم و فشار و استرس را تحمل می‌کنم. بنابراین تشکر از خودم واقعاً مهم است.

 فرصت می‌کنی واکنش‌ها و نظرات مردم را بعد از پیروزی بخوانی و چگونه می‌خواهی جشن بگیری؟

 معمولاً هیچ نظری را نمی‌خوانم؛ نه زمانی که همه‌ چیز خوب پیش می‌رود و نه وقتی شرایط بد می‌شود. این موضوع واقعاً تأثیری روی من ندارد. البته وقتی موفق هستید، همه برای‌تان خوشحال‌ هستند و آرزوی موفقیت می‌کنند اما کافی است کوچک‌ترین مشکلی پیش بیاید تا خیلی‌ها در هر زمینه‌ای درباره شما اظهار نظر کنند. به همین دلیل ترجیح می‌دهم اصلاً نظرات را نخوانم.

انتهای پیام/