به گزارش خبرگزاری تسنیم، دولت و مجلس آلمان در اقدامی استراتژیک، بازطراحی کامل و بنیادین سیستم ورزش حرفه‌ای خود را آغاز کردند. پارلمان این کشور بررسی لایحه پیش‌رویی را آغاز کرده است که هدف آن، ایجاد یک آژانس مستقل برای مدیریت و توزیع بودجه‌های ورزشی، برچیدن ساختارهای موازی و متوقف کردن روند نزولی نتایج کاروان‌های ورزشی آلمان در آستانه جدی شدن طرح میزبانی المپیک است.

این اصلاحات ساختاری ناشی از یک تناقض مالی و ورزشی بزرگ است. در حالی که تخصیص بودجه دولت فدرال برای ورزش حرفه‌ای در سال 2026 حدود 350 میلیون یورو اعلام شده، گزارش‌ها نشان می‌دهد با احتساب هزینه‌های سایر وزارتخانه‌ها در بخش زیرساخت و اشتغال ورزشکاران، هزینه واقعی بخش عمومی به نزدیک یک میلیارد یورو در سال می‌رسد. با این حال، خروجی این سرمایه‌گذاری هنگفت، یک سقوط آزاد تاریخی بوده است؛ آلمان که در المپیک 1992 بارسلون با 33 مدال طلا در رده‌های بالایی جدول ایستاده بود، در المپیک 2024 پاریس با نزولی فاحش تنها به 12 مدال طلا و رتبه دهم جهان بسنده کرد.

«قانون جدید ارتقاء ورزش» قرار است به این پراکندگی پایان بدهد. پیش از این، بودجه‌ها در سازوکاری پیچیده میان دولت، کنفدراسیون ورزش‌های المپیک آلمان (DOSB) و مقامات استانی تقسیم می‌شد. کریستیان شندرلین، وزیر ایالتی در امور ورزش، این لایحه را نقطه عطفی برای بازگشت به اوج نامید و مأموریت آژانس جدید را که در لایپزیگ مستقر خواهد شد، «افزایش مدال‌ها از طریق ساختار ساده‌تر و تصمیم‌گیری سریع‌تر» عنوان کرد. طبق این طرح، بودجه فدراسیون‌های المپیکی در سال 2026 به 110.1 میلیون یورو افزایش می‌یابد.

با این حال، این کلان‌پروژه بدون حاشیه نبوده است. یکی از اصلی‌ترین نقاط تنش، اعتراض شدید انجمن مستقل ورزشکاران (Athleten Deutschland) است. آن‌ها از اینکه در بدنه اصلی تصمیم‌گیری آژانس جدید حق رأی مستقیم ندارند و تنها به یک شورای مشورتی محدود شده‌اند، ابراز شگفتی و عصبانیت کرده‌اند؛ هرچند برای نخستین بار در این لایحه، کمک‌هزینه‌های مستقیم دولتی برای تامین مخارج زندگی و بازنشستگی ورزشکاران گنجانده شده است. علاوه بر این، سیاست‌گذاران به دنبال تجمیع پایگاه‌های قهرمانی هستند، چرا که کارشناسان معتقدند تلاش برای کسب موفقیت در مراکز متعدد و بسیار پراکنده، کارایی ورزش آلمان را کاهش داده است.

فوریت تصویب این قانون به رویاهای المپیکی آلمان گره خورده است. ژرمن‌ها که برای میزبانی المپیک در سال‌های 2036، 2040 یا 2044 (با تمرکز بر بازگرداندن بازی‌ها به مونیخ) دندان تیز کرده‌اند، مدل موفق بریتانیا پس از المپیک 1996 آتلانتا را الگو قرار داده‌اند؛ الگویی مبتنی بر تمرکز منابع بر رشته‌های مدال‌آور. اکنون باید دید آلمان می‌تواند بدون برهم زدن تعادل میان فدراسیون‌ها، ایالت‌ها و ورزشکاران، کارایی ماشین ورزشی خود را احیا کند یا خیر.

انتهای پیام/