به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، در روزگاری که کشور با فشارهای اقتصادی و محدودیت منابع روبه‌روست، مفهوم صرفه‌جویی دیگر تنها یک توصیه اخلاقی یا فرهنگی نیست؛ بلکه به یک ضرورت ملی تبدیل شده است. در چنین شرایطی، مدیریت مصرف آب نه‌تنها یک رفتار مسئولانه فردی، بلکه نوعی مشارکت عمومی در حفظ سرمایه‌های حیاتی کشور به شمار می‌رود؛ مشارکتی که می‌توان از آن با عنوان «جهاد صرفه‌جویی» یاد کرد.

نمونه روشن این وضعیت را می‌توان در استان همدان مشاهده کرد؛ جایی که اگرچه بارندگی‌های اخیر تا حدی بخشی از کمبودهای گذشته را جبران کرده، اما آمارها همچنان از فاصله با شرایط مطلوب حکایت دارد. بر اساس گزارش‌های رسمی، میزان بارندگی استان در سال آبی جاری با وجود رشد نسبت به سال گذشته، هنوز حدود سه درصد کمتر از میانگین بلندمدت است. این یعنی منابعی که باید در قالب ذخایر برفی و یخی در فصل‌های سرد شکل می‌گرفت، امسال به طور کامل شکل نگرفته و همین موضوع فشار بیشتری بر منابع آبی وارد کرده است.

در این میان سد اکباتان به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع تأمین آب شرب شهر همدان نقش مهمی در پایداری شبکه آبرسانی ایفا می‌کند. به گفته مسئولان حوزه آب، حدود 30 درصد آب شرب مرکز استان از این سد تأمین می‌شود و در شرایط فعلی نیز این سد توانسته ذخیره خود را تکمیل کند. اما نکته مهم اینجاست که پر شدن ظرفیت سد اکباتان به معنای پایان نگرانی‌ها نیست.

واقعیت آن است که بخش قابل توجهی از آب شرب همدان از منابع دیگری همچون چاه‌های عمیق، رودخانه‌ها و سد تالوار تأمین می‌شود؛ منابعی که همچنان با کاهش ذخایر و فشار ناشی از خشکسالی‌های متوالی مواجه‌اند. حتی در برخی موارد، کاهش ورودی آب به این منابع به دلیل کمبود بارش یا برداشت‌های بالادستی، شرایط را دشوارتر کرده است. همین مسئله نشان می‌دهد که امنیت آبی استان همچنان شکننده است و هرگونه مصرف بی‌رویه می‌تواند این تعادل را بر هم بزند.

از سوی دیگر با آغاز فصل زراعت، برداشت از رودخانه‌ها افزایش می‌یابد و امکان استفاده از برخی منابع آبی برای تأمین آب شرب محدودتر می‌شود. در چنین شرایطی، مدیریت مصرف نه‌تنها یک توصیه مدیریتی بلکه یک الزام جدی برای همه بخش‌ها از جمله کشاورزی، صنعت، خدمات و البته مصرف خانگی است.

«جهاد صرفه‌جویی» دقیقاً در همین نقطه معنا پیدا می‌کند؛ جایی که هر شهروند با اصلاح رفتارهای ساده مصرفی می‌تواند سهمی مؤثر در حفاظت از منابع کشور داشته باشد. بستن شیر آب هنگام مسواک زدن، استفاده بهینه در شست‌وشو، جلوگیری از هدررفت آب در فضای سبز و توجه به مصرف در بخش‌های مختلف، شاید اقدامات کوچکی به نظر برسند، اما در مقیاس یک شهر یا یک استان می‌توانند میلیون‌ها مترمکعب صرفه‌جویی ایجاد کنند.

تجربه سال‌های اخیر نیز نشان داده است که عبور از بحران‌های منابع آبی تنها با اقدامات دولتی ممکن نیست و بدون همراهی مردم به نتیجه نمی‌رسد. همان‌گونه که در بسیاری از حوزه‌ها مشارکت عمومی توانسته مسیرهای دشوار را هموار کند، در موضوع آب نیز همکاری مردم نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.

امروز حفظ منابع آبی کشور بیش از هر زمان دیگری به یک دغدغه مشترک تبدیل شده است. هر قطره آبی که درست مصرف شود، در حقیقت گامی برای کاهش فشار بر منابع، کاهش هزینه‌های ملی و حفظ سرمایه‌ای است که نسل‌های آینده نیز به آن نیاز دارند.

در چنین شرایطی، صرفه‌جویی دیگر تنها یک انتخاب نیست؛ بلکه مسئولیتی ملی و نوعی جهاد برای صیانت از منابع حیاتی کشور است.

یادداشت از: سمیرا گمار

انتهای پیام/