به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، در شهری چون نهاوند که تاریخ و هویت در لایه‌های مختلف آن جریان دارد، میدان‌ها تنها سازه‌هایی شهری برای هدایت رفت‌وآمد نیستند؛ بلکه هرکدام بخشی از حافظه جمعی مردم را شکل می‌دهند. نام‌هایی که بر این میدان‌ها نشسته، تنها یک تابلو شهری نیست؛ پشت هر نام، روایتی از مبارزه، فرهنگ، مردم و سبک زندگی نهفته است.

اگر در خیابان‌های نهاوند حرکت کنی، میدان‌ها مانند نشانه‌هایی زنده مسیر شهر را تعریف می‌کنند؛ یکی یادآور روزهای انقلاب و مبارزه است، دیگری نماد اندیشه و آگاهی اجتماعی، و میدانی دیگر برگرفته از روایت‌های قدیمی مردم محله‌ها و احترام به جایگاه مادر در فرهنگ بومی این دیار.

از میدان امام خمینی (ره) که ورودی و پیشانی شهر به شمار می‌رود تا میدان ابوذر که هویت آن پس از انقلاب دگرگون شد، از میدان شریعتی با بار فرهنگی و فکری‌اش تا میدان مادر که نامش از دل روایت‌های مردمی بیرون آمده، نهاوند را می‌توان شهری دانست که بخشی از تاریخ خود را در میدان‌هایش روایت می‌کند.

میدان امام خمینی (ره)؛ نخستین تصویر از نهاوند در ورودی شهر

میدان امام خمینی (ره) یکی از مهم‌ترین نقاط شهری نهاوند است که در ورودی شهر قرار گرفته و برای بسیاری از مسافران و رهگذران، نخستین تصویر از نهاوند را شکل می‌دهد. این میدان علاوه بر نقش مهم ارتباطی، به‌واسطه نام و جایگاهش، بخشی از هویت انقلابی شهر را نیز بازتاب می‌دهد.

رفت‌وآمد دائمی خودروها و پیوند این میدان با مسیرهای اصلی، آن را به یکی از نقاط زنده و پرتردد نهاوند تبدیل کرده است. میدان امام (ره) برای بسیاری از شهروندان تنها یک تقاطع شهری نیست؛ بلکه آغاز مواجهه با سیمای اجتماعی و روزمره نهاوند به شمار می‌رود.

میدان شریعتی؛ نامی گره‌خورده با اندیشه و آگاهی

در میان میدان‌های نهاوند، میدان شریعتی رنگ‌وبویی فرهنگی و فکری دارد. نام این میدان یادآور دکتر علی شریعتی، از چهره‌های اثرگذار معاصر ایران است؛ شخصیتی که نامش برای بسیاری با مفاهیمی چون آگاهی، تحول فکری و دغدغه اجتماعی پیوند خورده است.

این میدان طی سال‌ها به یکی از نشانه‌های شناخته‌شده شهری تبدیل شده و در ذهن مردم نهاوند جایگاهی فراتر از یک فضای ترافیکی پیدا کرده است. حضور آن در مسیرهای مهم شهری باعث شده میدان شریعتی همواره بخشی از جریان روزمره زندگی مردم باشد.

میدان ابوذر؛ میدانی که هویتش پس از انقلاب تغییر کرد

میدان ابوذر را می‌توان یکی از روایت‌مندترین میدان‌های نهاوند دانست؛ میدانی که پیش از انقلاب اسلامی، مجسمه شاه در آن قرار داشت، اما پس از پیروزی انقلاب، هویت و نام آن تغییر یافت و به یاد شهدای گروه ابوذر نام‌گذاری شد.

شهدای گروه ابوذر از شاگردان شهید آیت‌الله طالبیان بودند که در دوران مبارزات علیه رژیم پهلوی توسط ساواک دستگیر و اعدام شدند. نام این میدان امروز برای بسیاری از مردم نهاوند، یادآور بخشی از مبارزات انقلابی و مقاومت جوانان این شهر در سال‌های پیش از انقلاب است.

میدان ابوذر علاوه بر جایگاه شهری خود، حامل بخشی از حافظه سیاسی و تاریخی نهاوند است؛ حافظه‌ای که هنوز در روایت‌های مردم و نسل‌های قدیمی شهر زنده مانده است.

میدان مادر؛ روایتی مردمی از احترام و خاطره

در میان میدان‌های نهاوند، میدان مادر بیش از دیگر میدان‌ها ریشه در روایت‌های محلی و فرهنگ مردمی دارد. سال‌ها پیش باغ بانویی سیده در محدوده این میدان قرار داشت و مردم محل از این نقطه با عنوان «میدون زن‌آقا» یاد می‌کردند؛ نامی که به مرور در حافظه مردم ماندگار شد.

بعدها شهرداری نیز با احترام به همین روایت مردمی، نام «میدان مادر» را برای این محدوده انتخاب کرد و با نصب تندیسی از مادر، هویت فرهنگی و عاطفی میدان را پررنگ‌تر ساخت.

امروز میدان مادر تنها یک فضای شهری نیست؛ بلکه بخشی از پیوند میان فرهنگ بومی، احترام اجتماعی و خاطرات مردم نهاوند را نمایندگی می‌کند؛ میدانی که نامش از دل زندگی مردم بیرون آمده و همچنان برای شهروندان بار معنایی ویژه‌ای دارد.

میدان‌های نهاوند را می‌توان بخشی از حافظه زنده این شهر دانست؛ نقاطی که هرکدام روایتی متفاوت از تاریخ، فرهنگ، مبارزه و زندگی مردم را در خود نگه داشته‌اند. در این میدان‌ها، گذشته و امروز در کنار هم جریان دارند و هویت شهری نهاوند را در کالبد امروز آن زنده نگه می‌دارند.

انتهای پیام/