به گزارش خبرگزاری تسنیم، چهار دور از فصل فرمول یک گذشته و آندره‌آ کیمی آنتونلی سه دور آخر را برده است. این ایتالیایی در میامی 19 ساله به چشمگیرترین پیروزی خود تاکنون دست یافت و اکنون با 20 امتیاز اختلاف از جورج راسل پیشی گرفته است.

مدیران مرسدس راسل را به‌ عنوان مدعی اصلی قهرمانی معرفی کردند. جورج در واقع فصل را با پیروزی آغاز کرد اما سپس شانس او تمام شد و در میامی، این راننده باتجربه انگلیسی نتوانست تمام آخر هفته با آنتونلی رقابت کند. چه اتفاقی برای راسل افتاده است و آیا او پس از تنها چهار مسابقه شانس عنوان قهرمانی خود را از دست داده است؟

جورج راسل در ملبورن جایگاه خود را به‌ عنوان مدعی قهرمانی فصل تثبیت کرد و برنده مسابقه شد. در آخرین بخش تعیین خط در چین، جورج دچار نقص الکترونیکی شد. حودرو  به‌ سختی به پیت رسید و یک مسابقه شتاب‌زده انجام داد، به آنتونلی باخت و در مسابقه در نبرد با فراری گیر افتاد و از کیمی عقب افتاد. در ژاپن، جورج دوباره پشت سر هم‌تیمی خود شروع کرد اما این بار در اوایل مسابقه پیشتاز بود؛ با این حال، دوباره به‌ دلیل استقرار بی‌موقع حودروی ایمنی آن را از دست داد.

اما در میامی، چیزی تغییر کرد. راسل در هیچ‌ یک از مسابقات نتوانست با آنتونلی رقابت کند. جورج در هر دو دور تعیین خطِ جمعه و شنبه به‌ طور مداوم 0٫4 ثانیه کندتر از کیمی بود. در نهایت، آنتونلی در کل مسابقه روز یکشنبه با لاندو نوریس مبارزه کرد و پیروز شد، در حالی که راسل با وجود مشکلات شارل لکلرک حتی نتوانست به سکو برسد. اختلاف قهرمانی به‌ شدت دو برابر شده و به 20 امتیاز رسیده است. اگر جریمه سرعت کیمی نبود، این اختلاف به 23 امتیاز می‌رسید.

خود راسل ادعا کرد که مشکل از پیست است. ظاهراً او هرگز در میامی احساس اعتمادبه‌نفس نمی‌کرد و این واقعاً درست است. راسل سال گذشته در میامی پشت سر آنتونلی بود و در تعیین خط از کیمی عقب بود. این راننده انگلیسی پس از مسابقه گفت: امیدوارم به پیست‌های سنتی‌تر برگردم؛ این آخر هفته به‌ وضوح در حد و اندازه‌های معمول نبود. این نخستین عملکرد ضعیف من در این فصل است.

اعتقاد بر این است که آسفالت که نسبت به شانگهای و سوزوکا لغزنده‌تر بوده، برای راسل مشکل‌ساز بوده است. خودروهای نسل جدید عموماً نیروی رو به پایین کمتری تولید می‌کنند و این بار، تعادل خودرو و وضعیت سطح زمین اعتمادبه‌نفس او را تضعیف کرد. سال گذشته، پیاستری به‌ دلیل مشکلات مشابه قهرمانی را از دست داد. علاوه بر این، طبق اطلاعات تله‌متری، مصرف باتری رانندگان مرسدس متفاوت بود. با این حال، بهبود این مؤلفه آسان‌تر خواهد بود.

گرندپری کانادا؛ یک نقطه عطف

راسل پس از گرندپری میامی جایگاه خود را به‌ عنوان مدعی اصلی از دست داد اما آنتونلی نیز تسلیم نشد. دور بعدی در مونترال برگزار خواهد شد؛ جایی که یک سال پیش، جورج در دور مقدماتی تقریباً نیم ثانیه کیمی را شکست داد و سپس پیروزی خیره‌کننده‌ای کسب کرد. راسل در پیست کانادا اعتمادبه‌نفس بیشتری نسبت به میامی دارد و پیست انتظار دارد که او به سطح قبلی خود بازگردد. این، دست‌کم به‌ طور موقت ثابت می‌کند که دور ناموفق میامی واقعاً یک اتفاق بوده است.

امسال، راسل نه‌ تنها قهرمانی را در معرض خطر قرار داده است (انگار که این کافی نبود!)، بلکه اساساً تمام دوران حرفه‌ای خود را نیز در معرض خطر قرار داده است. آنتونلی پروژه توتو ولف است. رئیس مرسدس با قرار دادن این جوان ایتالیایی پشت فرمان یک خودروی فرمول یک ریسک بزرگی کرد اما قمار ولف سرانجام نتیجه داد و توتو در حال برداشت پاداش آن است. در این صورت، اگر مکس فرستاپن تصمیم به رفتن از ردبول بگیرد و مرسدس را انتخاب کند، راسل، در فرم فعلی خود مازاد بر نیاز خواهد بود و مجبور می‌شود جای جدیدی پیدا کند.

راسل برای احساس اعتمادبه‌نفس به چیزی بیش از شکست دادن آنتونلی در یک مسابقه نزدیک نیاز دارد. او باید نشان دهد که مرسدس بدون او قادر به دستیابی به نتایجی نخواهد بود که این بریتانیایی کسب می‌کند و گرندپری کانادا بهترین فرصت برای اثبات این است که راسل قادر به رهبری تیم و هدایت آن است. در این صورت، فعلاً امتیاز قهرمانی مهم نخواهد بود و اگر جورج دائماً خود را در صدر ببیند، به‌ سرعت بهبود خواهد یافت.

اگر راسل در مونترال پشت سر آنتونلی قرار بگیرد، می‌تواند به فهرست پیشکسوتانی بپیوندد که دوران حرفه‌ای‌شان به‌ طور غیرمنتظره‌ای تحت تأثیر ورود یک هم‌تیمی جوان قرار گرفته است؛ مانند لکلرک و فتل، فرستاپن و ریکاردو یا مانند راسل و همیلتون در سال‌های 2022 تا 2024. فقط اکنون خود جورج در معرض خطر قرار گرفتن در جایگاه لوئیس است.

انتهای پیام/