به گزارش خبرگزاری تسنیم، جان جونز یکی از افسانه‌ای‌ترین مبارزان تاریخ MMA است، هرچند بسیاری او را در صدر فهرست بهترین‌ها قرار نمی‌دهند. با این حال، نمی‌توان بزرگی او را انکار کرد. جونز همچنان تأثیر چشمگیری بر این ورزش دارد اما سال‌های اخیر جایگاه او را متزلزل کرده است. مشکل اصلی این است که جونز در تصمیم‌گیری بین ماندن یا رفتن دچار تردید است و دائماً نظر خود را تغییر می‌دهد که این وضعیت به مدیریت UFC اجازه داده تا او را نه چندان مطلوب جلوه دهد. پس چرا جونز نمی‌تواند بازنشسته شود؟

حرفه جونز عملاً در سال 2020 متوقف شد. پس از پیروزی بر دومینیک ریس، او دوره استراحت طولانی را برای انتقال به دسته سنگین‌وزن آغاز کرد. در شش سال گذشته، جونز تنها دو بار مبارزه کرده است: یک بار مقابل سیریل گان (که به طرز شگفت‌انگیزی آسان بود) و یک بار مقابل استیپه میوچیچ. به نظر می‌رسید پس از مبارزه دوم، هر دو مبارز قصد بازنشستگی دارند، به خصوص که جونز در حال حاضر 38 ساله است اما او در نهایت منصرف شد. شاید قصد داشت دوباره در کاخ سفید مبارزه کند اما سپس رفتارهایی از خود نشان داد که احتمالاً هواداران را از او دور کرد.

مدتی طولانی، تمرکز جونز بر روی دشمنی‌اش با تام آسپینال بود. این مبارز بریتانیایی مستعد، مشتاق مبارزه با جونز بود اما جونز با تحریک، بی‌ادبی و اجتناب حرفه‌ای از مبارزه از این وضعیت سوءاستفاده کرد تا توجه‌ها را به خود جلب کند. در نهایت، پس از کش و قوس‌های فراوان، جونز ناگهان اعلام بازنشستگی کرد. رفتار او پس از آن عجیب شد؛ او مرتباً اعلام می‌کرد که عاشق MMA است و حتماً بازخواهد گشت. حتی با دانا وایت، رئیس UFC درگیری لفظی پیدا کرد و صحبت از مبارزه در کاخ سفید بود اما وایت این اطلاعات را تکذیب کرد که ضربه جدی به جونز بود. او کینه به دل گرفت و سپس به سمت IBA رفت و حتی برای مسابقات مبارزه بدون دستکش به روسیه سفر کرد.

 ظاهراً شهرت کانر مک‌گرگور برای جان جونز آزاردهنده است. او می‌توانست بی‌سروصدا از اوقات فراغت خود لذت ببرد اما مدام اعلام بازگشت و سپس نظرش را عوض می‌کند. موضع جونز در هفته گذشته گویای همین امر است. او ابتدا اظهار داشت که با UFC در حال مذاکره است و جزئیات بیشتری ارائه داد: صحبت‌هایی با هانتر کمپبل داشتم. قبل از آماده شدن کارت کاخ سفید تحت درمان سلول‌های بنیادی قرار گرفتم و کم‌کم اثرات آن را حس می‌کنم؛ احساس بسیار خوبی دارم. در حال حاضر، تمرکزم بر تمرین با گیبل استیونسون است اما آینده نامعلوم است.

تنها چند ساعت بعد، جونز پیامی عجیب در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد که به نظر می‌رسید تأیید بازنشستگی اوست: دستکش‌هایم را آویزان کرده‌ام. اکنون استراحت می‌کنم. دیگر جان جونزِ مبارز نیستم، بلکه جان جونزِ تاجر هستم. من فقط تجارت می‌کنم.

 تنها دو روز گذشت و جونز دوباره در UFC 327 لحن خود را تغییر داد و گفت: مطمئن نیستم که بازنشسته شده‌ام یا نه. فقط هر روز را به خودم اختصاص می‌دهم و سعی می‌کنم بدنم را بشناسم. حضور در UFC قطعاً آتشی را در من روشن می‌کند که مدتی است آن را حس نکرده‌ام.

در این میان، رفتار وایت نیز عجیب به نظر می‌رسد. او یا مبارز سابقش را مسخره می‌کند یا نمی‌خواهد نظریه‌های او را تأیید کند. وایت دوباره اظهار داشت که تمام صحبت‌ها در مورد مذاکرات ساخته و پرداخته جونز است: آیا من در مورد بازگشت احتمالی با جونز صحبت کرده‌ام؟ نه. این چه فرقی با آنچه جان در 10 سال گذشته بوده دارد؟ شما هرگز نمی‌توانید با او تجارتی بسازید اما وقتی او ظاهر می‌شود، سرگرم‌کننده است.

آیا جونز قصد فروش خود را دارد یا واقعاً عاشق MMA است،  شرایط به گونه‌ای است که تردیدهای زیادی را برمی‌انگیزد. تغییر مداوم موضع او، اجتناب حرفه‌ای از مبارزات چالش‌برانگیز و اظهارات متناقض، این احتمال را تقویت می‌کند که انگیزه‌های او تنها به عشق خالصانه به ورزش محدود نمی‌شود و جنبه‌های تجاری و جلب توجه نیز در آن دخیل است.

جونز سفری باشکوه را پیموده و به الگویی برای میلیون‌ها نفر و مبارزی درخشان تبدیل شده است. در لحظه‌هایی مانند این، بسیار دردناک است که شاهد تبدیل شدن پایان کار به جای یک خروج باشکوه به یک تراژدی-کمدی باشیم. این همان اتفاقی است که برای کانر افتاد؛ کسی که در سال‌های اخیر تقریباً همه را از خود رنجاند. آن‌قدر که حتی اکنون با وجود شایعاتی از سوی افراد معتبر UFC، هیچ‌کس بازگشت او را باور ندارد. متأسفانه، جونز نیز در خطر افتادن در همان مسیر قرار دارد.

انتهای پیام/