به گزارش خبرگزاری تسنیم، یانیک سینر با کسب قهرمانی در مسترز میامی از  دانیل مدودف پیشی گرفت و رکورد قابل توجه نادال و جوکوویچ را نیز تکرار کرد.

دومین رقابت مسترز فصل 2026 در میامی آمریکا به پایان رسید. مسابقه نهایی، فینال انفرادی مردان بود که در آن یانیک سینر، قهرمان چهار دوره گرنداسلم و نفر دوم رنکینگ جهانی به مصاف یری لگچکا، نفر 22 ATP رفت. هر دو بازیکن در آستانه دستیابی به موفقیت‌های منحصر به فردی بودند: سینر که پیش از این در ایندین ولز قهرمان شده بود، به دنبال تکمیل "دابل آفتابی" (Sunny Double) بود، در حالی که این مسابقه، بزرگترین فینال دوران حرفه‌ای لگچکا محسوب می‌شد.

میامی 2026؛ قرعه‌کشی مسابقات مردان

پیش از فینال، هر دو بازیکن در مسیر خود به دستاوردهای قابل توجهی رسیده بودند. سینر 16 مسابقه متوالی در مسترز پیروز شده بود؛ او سال گذشته نیز پس از ایندین ولز قهرمان مسابقات پاریس شده بود. در طول این 16 پیروزی، سینر حتی یک ست هم واگذار نکرده بود (32 ست برده بدون ست باخته). از سوی دیگر، لگچکا در کل مسابقات تنها یک گیم در سرویس خود از دست داده بود و تنها ست خود را در تای‌بریک به تیلور فریتز در دور چهارم واگذار کرد. در مرحله نیمه‌نهایی، جیری آرتور فیلس را با نتایج (6-2، 6-2) مغلوب کرد، در حالی که یانیک، الکساندر زورف را با نتایج (6-3، 7-6 (7-4)) شکست داد.

سینر به عنوان بخت اصلی قهرمانی شناخته می‌شد اما تأکید کرد که مسابقه نهایی را بسیار جدی خواهد گرفت. او در مورد حریفش گفت: یری بازیکن فوق‌العاده‌ای است. او این را نه تنها در اینجا، بلکه در طول دوران حرفه‌ای خود ثابت کرده است. سبک بازی او کمی متفاوت است. او قطعاً در فینال با ذهنیتی آزادتر بازی خواهد کرد. همان‌طور که گفتم، سعی می‌کنم همه چیز را کنترل کنم. خواهیم دید که چه اتفاقی می‌افتد.

او همچنین به تفاوت شرایط بازی اشاره کرد: ما در شرایط متفاوتی بازی خواهیم کرد. نیمه‌نهایی عصر برگزار شد. با توجه به پیش‌بینی آب و هوا، باید ببینیم که این موضوع چگونه بر بازی تأثیر می‌گذارد. سینر پس از پیروزی در نیمه‌نهایی در زمین گفت: در هر صورت، من بسیار خوشحالم.

در دیدارهای رودررو، یانیک سینر با نتیجه 4 بر صفر  (2 پیروزی در زمین‌های هارد) پیش بود. او در سال 2019 در چلنجر خاکی استراوا با نتایج (6-4، 6-2)، در مسترز ایندین ولز 2024 با نتایج (6-3، 6-3)، در پکن 2024 با نتایج (6-2، 7-6 (8-6)) و در رولان گاروس سال گذشته با نتایج (6-0، 6-1، 6-2) پیروز شده بود.

به دلیل تغییرات آب و هوایی، مسابقه با یک ساعت و نیم تأخیر نسبت به زمان برنامه‌ریزی شده آغاز شد. در ابتدای بازی، لگچکا حتی بهتر از سینر سرویس می‌زد (اغلب اوقات سرویس اولش را می‌برد) اما این برتری ثمری نداشت. سینر با کمی مشکل سرویس خود را نگه داشت و در گیم سوم به طور غیرمنتظره‌ای سرویس لگچکا را با اولین بریک پوینت خود شکست. این اولین گیم از شروع کل تورنمنت بود که لگچکا در سرویس خود بازنده می‌شد. یری اشتباهات متعددی مرتکب شد و یانیک به سرعت از این فرصت‌ها بهره برد.

جالب‌تر اینکه سینر تقریباً اجازه داد حریفش سرویس خود را پس بگیرد. سرویس اول یانیک تنها در نیمی از مواقع موفق بود و او به سختی در تلاش دوم امتیاز کسب می‌کرد اما در اولین تلاش هر رالی را می‌برد. در حالی که تنیسور ایتالیایی بازی را با نتیجه 0-40 شروع کرده بود، توانست پنج امتیاز متوالی کسب کند و بریک خود را تثبیت کند.

سینر سپس سرویس خود را مستحکم کرد و کنترل کامل مسابقه را به دست گرفت. در گیم نهم که بیش از 10 دقیقه طول کشید، او فرصت داشت تا ست را با سرویس حریف به پایان برساند اما دو امتیاز ست را از دست داد و لگچکا توانست گیم را حفظ کند. در گیم دهم، یانیک در 47 دقیقه با نتیجه 6-4 پیروز شد و نتیجه ست اول صفر شد. قابل ذکر است که او تمام 17 امتیاز خود را در سرویس اول به دست آورد. علاوه بر این، یری با وجود موفقیت چشمگیر در تورنمنت، تعداد قابل توجهی (15) خطای غیرضروری مرتکب شد (در مقابل 9 خطای حریف). (هفت از 10).

در آغاز ست دوم، غافلگیری ناخوشایندی رخ داد: باران دوباره شروع شد و بازیکنان حتی فرصت بازی کردن گیم اول را پیدا نکردند.

آنها مجبور شدند یک ساعت و نیم منتظر بمانند تا بازی از سر گرفته شود. این وقفه طولانی، سینر را نگران نکرد: سرویس او قدرتمند بود و در گیم سوم با رویکردی تهاجمی در بازگشت بازی کرد اما هر سه امتیاز بریک را از دست داد. لگچکا اشتباهات زیادی داشت اما در گیم پنجم نیز از دو امتیاز بریک فرار کرد. در این موقعیت‌های حساس، سرویس یری به او کمک کرد و یانیک نیز گاهی با اشتباهات ناخواسته خود به حریف یاری می‌رساند.

در گیم ششم، سینر برای اولین بار در این مسابقه نتوانست در اولین سرویس خود امتیازی کسب کند اما در مجموع، مشکل بزرگی نداشت و نتیجه 3-3 شد. او گیم هشتم را در شرایط 0-30 آغاز کرد اما با اندکی ریسک توانست آن را پشت سر بگذارد. در گیم نهم، کار برای لگچکا به پایان رسید: او سرانجام سرویس خود را از دست داد، پس از آنکه سینر تلاش کرد سرویس خود را از دست بدهد. لگچکا مجبور به گرفتن بریک پوینت شد اما یک خطای بلند مرتکب شد. یانیک برای زدن سرویس در مسابقه آماده شد و در همان امتیاز اول موفق شد (اگرچه توپ دو بار به تور برخورد کرد و مانع آس شد!) و با نتایج 6-4، 6-4 در یک ساعت و 34 دقیقه زمان خالص بازی، پیروز شد.

بدین ترتیب، سینر، مانند آرینا سوبولنکوی بلاروسی در روز قبل، به "دابل سانشاین" (Sunshine Double) دست یافت و در مسابقات ایندین ولز و میامی قهرمان شد. او هشتمین قهرمان ATP در رقابت‌های "دابل سانشاین" لقب گرفت. این تنیسور ایتالیایی بیست‌و‌ششمین عنوان قهرمانی دوران حرفه‌ای خود را کسب کرد و با شش قهرمانی در مسترز از دانیل مدودف پیشی گرفت. او همچنین با کسب حداقل سه عنوان قهرمانی متوالی در مسترز، به رکورد قابل توجه رافائل نادال و نواک جوکوویچ (که هر کدام چهار قهرمانی متوالی دارند) رسید. سینر همچنین دوازدهمین پیروزی متوالی خود را در میامی به دست آورد (پس از قهرمانی در سال 2024؛ او در سال 2025 به دلیل محرومیت در این مسابقات شرکت نکرد). با پیروزی در هفدهمین بازی متوالی خود در مسترز، یانیک به سومین بازیکنی تبدیل شد که بدون واگذاری حتی یک ست، قهرمان مسابقات میامی می‌شود (پس از ایوان لندل و نواک جوکوویچ که چهار بار این موفقیت را تکرار کرده است).

سینر برای این قهرمانی یک میلیون و 151 هزار و 180 دلار و لگچکا به عنوان نایب قهرمان، 612 هزار و 340دلار جایزه نقدی دریافت کردند. با وجود شکست در فینال، این تنیسور اهل چک برای اولین بار در دوران حرفه‌ای خود به رتبه چهاردهم جهان صعود خواهد کرد.

انتهای پیام/