به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، صبح آخرین جمعه ماه مبارک رمضان، در حالی که زیر برف و باران، نوای «حیدر حیدر» در خیابان‌های شهر پیچیده بود، ساعاتی پیش از آغاز رسمی راهپیمایی روز جهانی قدس، خیابان‌های منتهی به میدان مرکزی شهر شاهد جمعیتی بود که دسته‌دسته به سمت میعادگاه راهپیمایی، قلب هگمتانه، میدان امام خمینی(ره)، حرکت می‌کردند.

بسیاری از مردم تنها چند ساعت پیش شب قدر را در مساجد و خیابان‌ها به احیا گذرانده بودند اما صبح امروز با صلابتی وصف‌ناپذیر به خیابان آمدند؛ مردمی که حالا 14 روز است پس از تجاوز جنایتکارانه صهیونی ـ آمریکایی به خاک مقدس ایران، شب‌ها در خیابان‌ها فریاد «الله‌اکبر» سر می‌دهند، از انتقام خون «رهبر شهید» سخن می‌گویند و روزها شعار حمایت از اقتدار کشور و نیروهای مسلح سر می‌دهند و پیکر شهیدانشان را بدرقه می‌کنند.

راهپیمایی امروز اما فقط یک مراسم سالانه نبود؛ صحنه‌ای از خشم، ایمان و همبستگی مردمی بود که مانند دانه‌های تسبیح کنار هم قرار گرفته‌اند و در روز قدس بار دیگر به خیابان آمده‌اند و فریاد «مرگ بر اسرائیل» و «فلسطین قضیه الشرفاء» سر می‌دهند.

امروز صحنه‌های بی‌نظیری خلق شد و من برای گفت‌وگو با مردم، کنار چند نفر از آن‌ها رفتم.

در میان جمعیت، پیرمردی توجهم را جلب می‌کند که عکس «رهبر شهید» را با دقت درون پلاستیکی قرار می‌دهد تا از باران محفوظ بماند. چهره‌اش آمیخته به غم و صلابت است و ذکر «الله‌اکبر» را تکرار می‌کند. وقتی از او می‌پرسم چرا «الله‌اکبر»؟ می‌گوید: «آمریکا و رژیم صهیونیستی با حمله متجاوزانه‌شان به خاک مقدس ایران، شیطان بزرگ‌اند و هیچ ذکری مثل ذکر الله‌اکبر، شیطان را از صحنه بیرون نمی‌کند.»

چند قدم آن‌طرف‌تر، دختری جوان پرچم ایران را به دور خود پیچیده و با صدایی بلند شعار «لبیک یا رهبر شهید» سر می‌دهد. از او درباره دلیل حضورش می‌پرسم و او بدون مکث پاسخ می‌دهد: «آرمان امام شهید من، آرمان من است. به خاطر رهبر شهیدم و برای حمایت از قدس در این راهپیمایی حضور پیدا کرده‌ام.»

در همان لحظه، مرد جوانی که از کنار جمعیت عبور می‌کند و گفت‌وگوی ما را می‌بیند، علامت پیروزی نشان می‌دهد و با صدایی رسا می‌گوید: «هرچه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید.» در همان حال، پسر جوانی دستش را بالا می‌آورد و در پاسخ به شعار بلندگو که می‌گوید «تو رستم تهمتنی»، با اقتدار فریاد می‌زند: «بزن که خوب می‌زنی.»

در بخش دیگری از مسیر راهپیمایی، در چهارراه شریعتی، گروهی از مادران با کوله‌پشتی‌ها و پلاکاردهایی در محکومیت جنایت «کودکان شهید میناب» ایستاده‌اند. آن‌ها به نمایندگی از کودکانی که در جنایات اخیر به شهادت رسیده‌اند، در این راهپیمایی حضور پیدا کرده‌اند.

پسربچه‌ای که پرچم ایران و فلسطین روی گونه‌هایش نقش بسته، جلو می‌آید و با صدایی کودکانه اما پرصلابت می‌گوید: «به آمریکا می‌گویم هیچ غلطی نمی‌تواند بکند؛ مدارس‌مان که هیچ، حتی اگر خانه‌های ما را هم خراب کند.»

یکی از مادران حاضر در این جمع درباره علت حضورشان توضیح می‌دهد: «ما به نیابت از کودکان شهید میناب و برای تسلای دل مادران آن‌ها اینجا آمده‌ایم. می‌خواهیم بگوییم جنایتی که آمریکا انجام داد نه‌تنها باعث بیداری مردم جهان شد، بلکه ما و فرزندانمان را هم در دفاع از ایران استوارتر کرد.»

کمی آن‌سوتر، مادر دیگری در حالی که کوله‌پشتی نمادین کودکان را در دست دارد، تأکید می‌کند که حضور مردم در چنین صحنه‌هایی نشان می‌دهد این جنایت‌ها نه‌تنها مردم را مرعوب نکرده، بلکه اراده آن‌ها را برای ایستادگی بیشتر کرده است.

در میان جمعیت، جوانی نیز دیده می‌شود که کمی با فاصله ایستاده است. از همان‌جا از او می‌پرسم چرا امروز در راهپیمایی حضور پیدا کرده است. او می‌گوید:
«یکی از دلایل حضور امروز من و حمایتم از مردم فلسطین و اعلام برائت از رژیم صهیونیستی این است که آن‌ها به خاک مقدس کشور من حمله کردند. من تا حالا در راهپیمایی روز قدس شرکت نکرده بودم، اما امروز فهمیدم حضورم اینجا تعیین‌کننده است و به احترام رهبر شهیدم در این اجتماع پرشور شرکت کردم.»

عده‌ای از جوانان نیز در یک سوی خیابان ایستاده‌اند؛ با مشت‌های گره‌کرده و شعار واحد. پلاکاردی در دست دارند که روی آن نوشته شده است: «رهبر شهید ما قبل از شهادت، مشت دست سالمش را گره کرده بود.»

در مسیر راهپیمایی، چهره‌های مختلفی دیده می‌شود؛ از خانواده‌های شهدا و افراد سالخورده گرفته تا کسبه و بازاریان، دانش‌آموزان و دانشجویان. همه اقشار جامعه در این راهپیمایی حضور دارند و حتی سرمای هوا و خستگی شب‌های احیا نیز نتوانسته مانع حضور پرشور مردم شود.

تاریخ این روز همدان را ثبت خواهد کرد؛ روزی که دیار پرشکوه الوند صحنه حضور مردمی بود که 14 روز است در خیابان‌ها فریاد «الله‌اکبر» سر می‌دهند، شهدا را بدرقه می‌کنند، از نیروهای مسلح مقتدر کشور حمایت کرده و اکنون در روز قدس، صدای خشم و همبستگی خود را بلندتر از همیشه به گوش جهان می‌رسانند.

انتهای پیام/