به گزارش خبرگزاری تسنیم،کریگ تایلی با جاه‌طلبی بی‌حد و حصر و عزمی راسخ مسابقات تنیس آزاد استرالیا را به جایگاهی بی‌سابقه در دنیای ورزش رساند، اما اکنون، استقبال از نسل جدید و قدرتمندتری از بازیکنان، دوران او را به پایان می‌رساند.

تایلی در سال 2005 به‌عنوان مدیر تنیس استرالیا منصوب شد و پس از دو دهه خدمت در دو نقش کلیدی و برجسته، میراثی پیچیده و در عین حال عمیق از خود برجای می‌گذارد.

گرنداسلم استرالیا که از سال 2006 و همزمان با انتصاب او به‌عنوان مدیر مسابقات، تحت نظارت وی قرار گرفت، اکنون به رویدادی تحسین‌برانگیز بدل شده است که هر ساله در ماه ژانویه نبض ورزش استرالیا را در دست می‌گیرد. از سال 2013 با عهده‌دار شدن سمت مدیر اجرایی تنیس استرالیا دامنه نفوذ تایلی فراتر از موفقیت چشمگیر این گرنداسلم گسترش یافت.

آیا او به تنهایی تمام این موفقیت‌ها را کسب کرده است؟ شاید نه اما او به‌عنوان پردرآمدترین مدیر ورزشی کشور هم امپراتوری ورزشی قابل توجهی را بنا نهاد و هم به‌عنوان یک استراتژیست سیاسی چیره‌دست شناخته شد. او نوآوری جسور بود با جاه‌طلبی بی‌پایان برای خود و رویدادی که در چشم‌انداز بازیکن‌محور او شکل گرفت.

با در نظر گرفتن اکثر معیارهای سنجش موفقیت از حضور تماشاگران و میزان بینندگان گرفته تا جوایز نقدی و ستایش ورزشکاران، تایلی توانست مسابقات آزاد استرالیا را بر پایه‌های محکمی که به ارث برده بود، به یک رویداد عظیم سرگرمی و ورزشی تبدیل کند و احتمالاً این ترتیب نیز صحیح است؛ ابتدا سرگرمی، سپس ورزش، چرا که نمایش‌های درون زمین مدت‌هاست که تنها بخشی از بسته‌ای هستند که امروزه بیشتر به موسیقی، غذا و میهمانی‌ها مربوط می‌شود تا سرویس‌های فنی و ضربات بک‌هند.

تایلی اپراتوری ماهر بود که از به‌کارگیری روایت‌ها برای پیشبرد اهدافش ابایی نداشت. او با هوشمندی از نگرانی‌ها مبنی بر احتمال انتقال میزبانی مسابقات آزاد به سیدنی یا حتی چین و خاورمیانه بهره برد تا سرمایه‌گذاری دولت ایالتی را در امکانات زیربنایی از جمله سه استادیوم مدرن سرپوشیده جلب کند. آغاز مسابقات از روز یکشنبه با هدف افزایش مدت زمان رویداد به 13 روز (مشابه رولان گاروس) به‌عنوان راهی برای جلوگیری از دیدارهای پایانی که تا پاسی از شب ادامه می‌یافتند، توجیه شد اما در واقع این اقدام با هدف کسب درآمدهای اضافی حاصل از پخش تلویزیونی دورهای ابتدایی در سه روز به جای دو روز صورت گرفت.

امسال نیز، تغییر نام مسابقات به رویدادی سه هفته‌ای در حالی که هفته افتتاحیه همچنان شامل مسابقات مقدماتی و چند نمایشگاه بود و همچنین موفقیت چشمگیر رویداد «یک اسلم یک میلیون دلاری»، همگی نشانه‌های سبک مدیریتی تایلی هستند، اما با توجه به اینکه تعداد تماشاگران را به رقم خیره‌کننده 1.4 میلیون نفر در سال 2026 رسانده است، آیا کسی واقعاً رویکرد او را زیر سؤال می‌برد؟ تنها بخشی از عموم مردم بودند که در ازدحام و صف‌ها گرفتار شدند، در حالی که میهمانان ویژه و چهره‌های برجسته شرکت‌ها به راحتی از کنارشان عبور می‌کردند و عده‌ای نیز از رشد فزاینده جنبه تجاری این رویداد ناراضی بودند.

در طول دوران ریاست او، فراز و نشیب‌هایی نیز وجود داشته است. تایلی به طرز ماهرانه‌ای از انتقادهایی که در سال 2022 درباره نحوه برخورد با نواک جوکوویچ در اوج همه‌گیری کرونا مطرح شد، جان سالم به در برد. در آن زمان، تنیسور شماره یک جهان که واکسینه نشده بود، پس از بازداشت در هتل و پیش از آغاز مسابقات اخراج شد و تنیس به دلایل نادرستی در صدر خبرها قرار گرفت.

در واقع، تایلی عبور از چالش‌های عظیم ناشی از کرونا از جمله زیان 100 میلیون دلاری در دوره 2021 که در شرایط قرنطینه و با پروتکل‌های سختگیرانه برگزار شد را یکی از پرافتخارترین دستاوردهای خود در کنار تحول بنیادین مسابقات آزاد استرالیا و ارتقای عملکرد و مشارکت عمومی معرفی کرد.

با توجه به اینکه تنها مایا جوینت بازیکن مطرح آمریکایی در رتبه 29 جدول انفرادی WTA زنان استرالیا قرار دارد و کیم بیرل نفر 80 جهان تنها محصول مسیر پیشرفت در میان 100 نفر برتر است، پرورش استعدادهای بومی همچنان یکی از چالش‌برانگیزترین حوزه‌ها در دوران مدیریت تایلی بر تنیس استرالیا باقی مانده است.

همچنین، بین الکس دمینور، نفر ششم جهان و الکسی پوپرین، نفر 45 جهان شکاف قابل توجهی با استعدادهای نوظهور وجود دارد. تنش‌هایی که پیرامون دوران کاپیتانی لیتون هیویت در جام دیویس وجود داشت، مدت‌ها پیش از شکست اخیر این تیم در اکوادور نمایان بود. تایلی در یکی از مصاحبه‌های متعدد خود پس از تأیید جدایی‌اش اولویت‌های خود را فراهم کردن صندلی‌های بیشتر، سایه‌بان، فضای کافی و صفحه نمایش اعلام کرد. این موارد در حوزه عملیات مسابقات بسیار مهم هستند، اما حضور چند بازیکن ستاره دیگر در خط مقدم پس از دوران اوج اشلی بارتی نیز مورد استقبال قرار خواهد گرفت.

درباره آینده، با توجه به ترجیح هیئت مدیره مبنی بر حفظ یکپارچگی نقش‌های مدیرعاملی تنیس استرالیا و ریاست مسابقات آزاد استرالیا نامزدهای داخلی مورد توجه، تام لارنر مدیر ارشد تنیس و استفن فارو رئیس رویدادها و همچنین کام پیرسون مدیر اجرایی تنیس کوئینزلند هستند.

تایلی برای چند ماه دیگر در سمت خود باقی خواهد ماند و نقش کلیدی در انتخاب جانشین ایفا خواهد کرد، جانشینی که به گفته او، احتمالاً از جامعه تنیس خواهد بود. با توجه به اینکه بالاترین مقام در انجمن تنیس ایالات متحده در انتظار اوست و او یک برنامه استراتژیک تا سال 2030 را پشت سر می‌گذارد، به نظر می‌رسد نفوذش اکنون در دو قاره گسترش خواهد یافت.

در هر صورت، تایلی در سن 64 سالگی به ایالات متحده، وطن همسرش باز می‌گردد تا رهبری سازمانی بسیار بزرگ‌تر و پیچیده‌تر را بر عهده بگیرد.

انتهای پیام/