به گزارش خبرگزاری تسنیم، فاصله بین کارلوس آلکاراس اسپانیایی و یانیک سینر  ایتالیایی به عنوان دو تنیسور برتر جهان با سایر رقبا بزرگ‌ترین فاصله‌ای است که تا به حال در دنیای تنیس دیده‌ایم.

سم کوئری همراه با برد گیلبرت افسانه‌ای به تحلیل این پرداخته‌اند که سلطه کنونی بازیکنان اسپانیایی و ایتالیایی در این مسابقات چه معنایی دارد و این وضعیت چگونه ممکن است تغییر کند.

ادامه سلطه کارلوس آلکاراس و یانیک سینر در دو فصل گذشته موجی از تحلیل‌ها را برانگیخته است. توزیع گرنداسلم‌ها بین آنها که این رقابت‌ها را به نوعی «میدان شکار انحصاری» با کلیدهای ویژه در دست آنها تبدیل کرده، آنها را نسبت به سایر رقبا در رنکینگ و مزیت رقابتی بسیار جلو انداخته است. با این حال، در حال حاضر، آلکاراس به دلیل شروع فوق‌العاده فصل و بدون شکست ماندن پیشتاز جدول است.

تردیدهای جزئی سینر که در دوحه مقابل  یاکوب منشیک و در استرالیا مقابل نواک جوکوویچ شکست خورد، هنوز برای شخصیت‌های مختلف حاضر در مسابقات کافی نیست تا او را از صدر جدول حذف کنند. برای سم کوئری و برد گیلبرت  که در ایندین ولز 2026 حضور دارند، پاسخ روشن است: هنوز تنها دو نفر بر این مسابقات حکمرانی می‌کنند، با مشت آهنین… و نه فقط این، موضوع اصلی این است که چقدر دست‌یابی به آنها برای بقیه دشوار به نظر می‌رسد.

 سم کوئری می‌گوید: فاصله بین آلکاراس و سینر با سایر رقبا بسیار بیشتر از فاصله بین فدرر، نادال، جوکوویچ و دیگران است. این بزرگ‌ترین شکافی است که ما تا به حال در تاریخ تنیس دیده‌ایم.
اظهاری که نوید شب‌های باشکوه و هیجان‌انگیزی را برای هواداران ال پالمار و سن کاندیدو پیش‌بینی می‌کند.

کوئری و گیلبرت همچنین در مورد نقش نسل دانیل مدودف و ستفانوس سیتسیپاس و این که چه کسی می‌تواند به عنوان نفر سوم برای به چالش کشیدن آنها مطرح شود، تأمل می‌کنند.

برد گیلبرت، اسطوره مسابقات و مربی  پیشین نام‌هایی همچون آندره آغاسی و نواک جوکوویچ را نیز در این معادله فراموش نمی‌کند: بله، من فکر می‌کنم این شکاف کاملاً مشهود است. ما نفر اول و دوم را داریم، بعد نفر سوم و سپس فاصله بسیار زیادی تا نفر چهارم تا دهم وجود دارد. در تنیس مردان این فاصله بیش از همیشه است اما آنها لیاقت این موقعیت را دارند. بعد از کاری که با رقبا انجام داده‌اند، شایسته آن هستند. ما منتظر نفر سوم هستیم اما متأسفانه هنوز آن نفر یک جوکوویچ 38 ساله است؛ کسی که همچنان بهترین میان دیگران محسوب می‌شود، به‌ ویژه با توجه به ثبات اخیرش در گرنداسلم‌ها.

بسیاری از تحلیلگران نقش بازیکنانی چون الکساندر زورف یا استفانوس سیتسیپاس که زمانی ستوان‌های قدرتمند و نامزدهای اصلی فتح گرنداسلم‌ها بودند، زیر سؤال می‌برند. برای مدتی به نظر می‌رسید آنها جایگزین مناسبی برای سه بزرگ قدیمی خواهند بود اما فضای ایجاد شده توسط آلکاراس و سینر نشان می‌دهد که شاید فرصت آنها از دست رفته باشد.

خیلی‌ها فکر می‌کردند یک پنجره چهار تا پنج ساله وجود دارد که در آن سیتسیپاس، زورف و دیگران می‌توانند چند گرنداسلم به دست آورند. برخی موفق شدند یکی کسب کنند اما همه ما شگفت‌زده شدیم که تقریباً از ناکجاآباد این دو جوان 20 ساله شروع به تسلط بر این تورنمنت‌ها کردند.

از نگاه آمریکایی‌ها، امید زیادی برای رقبا باقی نمانده است؛ پیش‌بینی می‌شود که کارلوس و یانیک در کوتاه‌مدت و میان‌مدت تسلطی ویرانگر بر مسابقات داشته باشند.

انتهای پیام/