پریسا پاروند، روانشناس‌ بالینی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در همدان با اشاره به گروه‌هایی که در زمان جنگ و بحران بیشتر در معرض آسیب‌های روانی قرار دارند، گفت: خانم‌های باردار، کودکان، سالمندان و معلولین از جمله افرادی هستند که در این ایام آسیب‌ پذیرترند و نیاز به حمایت‌های ویژه‌ای دارند. تمرکز اصلی ما باید بر روی حفظ آرامش این افراد و کاهش تنش‌های محیطی باشد.

راهکارهای آرام‌سازی برای کودکان

وی درباره مدیریت حال و هوای روانی کودکان اظهار کرد: کودکان به راحتی استرس و اضطراب والدین را درک می‌کنند. بنابراین والدین باید تا حد امکان از گوش دادن به اخباری که باعث تنش، استرس و نگرانی می‌شود، خودداری کنند و این کار را جلوی کودکان انجام ندهند. همچنین نباید اهداف جنگ و مسائل نظامی را برای کودکان تعریف کنند.

وی افزود: آموزش روش‌های آرام‌سازی به کودکان بسیار ضروری است. یکی از این روش‌ها، تنفس عمیق است که باید به کودکان یاد داده شود: از بینی نفس بکشند، پنج ثانیه نگه دارند و سپس به آرامی بازدم کنند. برای درک بهتر کودک، می‌توانیم از مثال «بادکنک» استفاده کنیم و بگوییم شکمت مثل بادکنک است و باید آرام آرام خالی شود. روش دیگر «فوت کردن شمع» است که کودک انگشتش را جلوی صورت می‌گیرد و تصور می‌کند شمعی جلوی اوست که باید آن را فوت کند.

این روانشناس بالینی تاکید کرد: برگزاری بازی‌های دسته‌جمعی، تعریف خاطرات خوش و سرگرم کردن کودکان با فعالیت‌های مختلف باعث می‌شود آن‌ها کمتر درگیر شرایط بحران و اخبار منفی شوند.

مدیریت واکنش کودکان هنگام شنیدن صدای انفجار

پاروند در پاسخ به این سوال که اگر صدای مهیبی مانند انفجار شنیده شود، خانواده‌ها چگونه باید با کودکان برخورد کنند، بیان کرد: در این شرایط نباید واقعیت را انکار کنیم. نباید بگوییم «نه صدایی نشنیدم» یا «چیزی نبوده»، زیرا کودک احساس می‌کند خانواده به او دروغ می‌گوید. باید با او همراهی کنیم و بگوییم: بله، صدای ترسناکی بود، من هم ترسیدم.

وی تصریح: برای پرت کردن حواس کودک در این لحظات، می‌توانیم پیشنهاد نقاشی بکشیم یا برای او قصه بگوییم. صحبت کردن درباره اتفاق و نقاشی کشیدن، به کودک کمک می‌کند تا حواسش پرت شده و آرام شود. همچنین باید به او اطمینان دهیم که این صداها از دور دست شنیده می‌شود و امنیت او در خطر نیست.

نقش همراهان در آرامش بیماران

این روانشناس در مورد بیمارانی که در بیمارستان یا منزل بستری هستند، خاطرنشان کرد: همراه بیمار باید خودش دارای آرامش باشد تا بتواند این آرامش را به بیمار منتقل کند. لمس کردن، نوازش، ماساژ دادن، بغل کردن و بوسیدن بیمار، تاثیر زیادی در کاهش اضطراب او دارد.

پاروند تصریح کرد: صحبت کردن با آرامش و بیان جملاتی مانند همه ما در کنار هم هستیم، نیروهای ما از ما حمایت می‌کنند و این صداها احتمالا صدای دفاع نیروهای ماست که از ما محافظت می‌کنند و می‌تواند به بیمار آرامش بدهد.

مراجعه به مراکز درمانی در صورت اضطراب شدید

وی درباره افرادی که دچار استرس‌های بسیار شدید شده‌اند، گفت: در مواقعی که اضطراب به حدی می‌رسد که فرد دچار حملات پنیک، مشکلات گوارشی، بی‌خوابی یا دردهای شدید جسمی می‌شود، ممکن است نیاز به دارودرمانی باشد.

این روانشناس اظهار کرد: افراد می‌توانند برای صحبت با مشاور و کنترل سلامت روان خود به سامانه رایگان 4030 مراجعه کنند. همچنین مراکز خدمات جامع سلامت و مراکز بهداشتی دارای مشاوران هستند که خدمات مشاوره‌ای را به صورت رایگان ارائه می‌دهند. در صورت نیاز به دارو، باید با نظر پزشک و مراجعه به این مراکز اقدام شود.

انتهای پیام/