به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: روزنامه یدیعوت آحارانوت در گزارشی که امروز چهارشنبه همزمان با سالروز 7 اکتبر منتشر کرد اعلام کرد، بعد از 3 سال جنگ همچنان فشارهای روحی و روانی جامعه اسرائیل را به شدت تحت تاثیر خود قرار داده است به نحوی که هم اکنون حدود یک میلیون اسرائیلی از کمک‌های تلفن امداد روانی استفاده کرده و یک سوم از آنها هم در مرحله افسردگی قرار دارند.
در این گزارش آمده است: اگرچه داده‌ها نشان دادند که در برخی شاخص‌ها پس از سال دوم جنگ در مقایسه با سال اول بهبود حاصل شده است، اما پژوهش‌های تکمیلی انجام‌شده توسط پژوهشگاه بروکدیل با همکاری سازمان «جوینت اسرائیل» در جولای 2025 پس از جنگ 12 روزه و سپس در آوریل 2026 پس از جنگ 40 روزه، افزایش مجددی را در سطوح افسردگی و اضطراب ثبت کردند.
یادآوری این نکته مهم است که این ارزیابی‌ها در فاصله زمانی کوتاهی پس از رویدادهای امنیتی استثنایی انجام شده‌اند و از این رو ممکن است منعکس‌کننده اوج رنج روانی باشند، نه لزوماً وضعیت در دوره‌های آرامش. اما با این وجود، این داده‌ها هزینه روانی انباشته‌شده ناشی از زندگی در فلسطین اشغالی را در دوره‌ای که با سلسله‌ای طولانی از جنگ، تنش‌های امنیتی و عدم قطعیت همراه بوده است، به روشنی نشان می‌دهند.
در حالی که درصد کسانی که در جولای 2025 از آستانه تشخیص بالینی افسردگی عبور کرده بودند 26.6 درصد برای افسردگی و 17.0 درصد برای اضطراب بود، بیش از یک‌سوم شرکت‌کنندگان در مراحل بعدی، علائم افسردگی در حد تشخیص بالینی (حدود 35 تا 37 درصد) و حدود یک‌چهارم آنها علائم اضطراب در حد تشخیص بالینی (حدود 24 تا 25 درصد) را گزارش کردند. علاوه بر این، حدود یک‌چهارم شرکت‌کنندگان علائم تحت‌بالینی (پیش‌بالینی) را هم برای افسردگی (حدود 27 تا 28 درصد) و هم برای اضطراب (حدود 26 درصد) گزارش نمودند.
این داده‌ها نشان می‌دهد که بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان در هر مرحله، سطحی از مشکلات روحی و روانی را تجربه کرده‌اند.
این نتایج تأکید می‌کند که سلامت روان جامعه اسرائیل در سایه این جنگ‌ها نه تنها تحت تأثیر یک رویداد منفرد، بلکه تحت تأثیر انباشت دوره‌های تهدید، نبرد و عدم قطعیت قرار دارد.
در بخش دیگری از این گزارش هم آمده است: نتایج و تحلیل‌ها هرچه باشند در یک مورد هیچ تردیدی وجود ندارد: رنج و استرس روانی حتی پس از گذشت سه سال از جنگ از بین نرفته است و از برخی جهات، ابعاد واقعی آن تازه در حال آشکار شدن است.
برخی شاخص‌ها نشان‌دهنده فروکش نسبی هستند، در حالی که برخی دیگر به وخامت وضعیت اشاره دارند. برای نمونه، می‌توان به افزایش نگران‌کننده مراجعه کودکان و نوجوانان به بخش‌های اورژانس روان‌پزشکی اشاره کرد؛ چنان‌که داده‌های موسسات ذیربط چند روز پیش منتشر شد، آن را نشان می‌دهد.
اما لزوماً قرار نیست کار به بخش اورژانس روان‌پزشکی بکشد. نشانه‌هایی از وجود مشکلات حتی در میان کسانی که به زندگی عادی خود ادامه می‌دهند اما احساس می‌کنند به کمک نیاز دارند نیز دیده می‌شود.
آحارانوت بعد از آن به نقل از یک دکتر متخصص در این امر نوشت: «ما زندگی عادی داریم. بیشتر ما به کار، تحصیل، بزرگ کردن فرزندان و انجام وظایفمان ادامه می‌دهیم، اما توانایی انجام این کارها لزوماً دلیلی بر سلامت روان نیست. در شرایطی که عدم قطعیت و تهدید مداوم بر واقعیت حاکم است، فشارهای روانی ممکن است به‌تدریج انباشته شوند و خود را به صورت خستگی، تنهایی، مشکلات در روابط و آسیب به احساس ثبات و امنیت نشان دهند».
در سال‌های اخیر، سازمان JDC اسرائیل و پژوهشگاه مایرز-JDC-بروکدیل همواره شاخص‌های مختلف افکار عمومی اسرائیل را از طریق نظرسنجی‌های نظام‌مند و دوره‌ای پایش کرده‌اند. این نظرسنجی شامل یک نمونه بزرگ از بیش از 3500 شرکت‌کننده به نمایندگی از همه اقشار جامعه است.
ویژگی منحصر‌به‌فرد این پژوهش در این است که از زمان همه‌گیری کرونا آغاز شده و همین امر به ما امکان می‌دهد وضعیت را قبل و بعد از 7 اکتبر بررسی کنیم. در واقع پس از جنگ، افزایش مداومی در تعداد اسرائیلی‌هایی که از افسردگی و اضطراب رنج می‌برند مشاهده شد؛ و این امر چه در سطح اختلالات رسمی طبقه‌بندی‌شده و چه در سطح خفیف‌تر کاملا ملموس است.
جدیدترین ارزیابی که در آوریل گذشته انجام شد، نشان‌دهنده افزایش شدیدی در نرخ اضطراب و افسردگی بود؛ هم در بالاترین حد «رسمی» و هم در سطوح پایین‌تر که با این حال نشان‌دهنده وجود ایسترس و رنج روانی است.
نویسندگان پژوهش بر این باورند که افزایش سطح اضطراب و افسردگی در جامعه اسرائیلی نشان می‌دهد سلامت روان «نه تنها تحت تأثیر یک رویداد منفرد، بلکه تحت تأثیر انباشت دوره‌های تهدید، رنج و عدم قطعیت» قرار می‌گیرد.
و به اعتراف آنها ساختار خدمات سلامت روانی و اجتماعی در اسرائیل امکان ادامه سرویس دهی و مواجهه با آمارهای گسترده مبتلایان به این روانپریشی ها را ندارد.
انتهای پیام/