سلطه «خباد لوباویچ» بر دولتها/به حبیب‌الله القانیان می‌آید یهودی باشد؟

خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی _ صادق وفایی: با وجود تجربه جنگ‌های 12روزه و رمضان، هنوز تصویر درستی از دشمنی که مقابل مردم ایران به‌عنوان پرچمدار جبهه مقاومت ایستاده است، در اذهان عمومی وجود ندارد و اسرائیلی‌ها، صهیونیست‌ها یا یهودی‌ها، هنوز بین عده‌ای از مردم، پیروان حضرت موسی(ع) و پیامبران بنی‌اسرائیل پنداشته می‌شوند.

طی چند دهه‌ای که از انقلاب اسلامی ایران گذشته، فیلم‌ها، کتاب‌ها و تولیدات فرهنگی هنری مختلفی درباره یهود منتشر شده‌اند که یا توسط جریانات وابسته به تفکر صهیونیستی بایکوت و محکوم به ندیده‌شدن شدند، یا با سم‌پراکنی و جوسازی منفی کنار گذاشته شده‌اند یا غبار فراموشی روی آن‌ها نشسته است و نیازمند تکرار و یادآوری هستند.

یکی از آثار نسبتاً قدیمی دراین‌باره که ترجمه فارسی‌اش در دهه 1390 منتشر و سپس یک‌بار تجدیدچاپ شد، «برتری‌طلبی یهود» نوشته دیوید دوک نویسنده و سیاستمدار آمریکایی است که به‌خاطر پیشینه آرا و اندیشه‌هایش، مورد حملات رسانه‌ای زیادی قرار گرفته است تا جان کلامش در این‌کتاب به گوش مردم آمریکا و دیگر کشورهای تحت‌سلطه صهیونیسم نرسد، اما کتاب مورد اشاره حقایقی را در خود جا داده است که اطلاع از آن‌ها، وجدان خفته آمریکایی‌ها و مردمان کشورهای غربی و سابقاً استعمارگر را بیدار می‌کند.

«برتری‌طلبی یهود» پس از چندسال عدم‌حضور در بازار نشر، اسفندماه 1404 همزمان با جنگ رمضان با چاپ سوم وارد بازار نشر شد. کاربرد محتوای این‌کتاب با مقدمه و ملحقات جدید، به‌عنوان یک‌منبع شناخت دشمنان ایران اسلامی، باعث شد در عصرگاهی پاییزی با مصطفی حسامی مترجم و محقق کتاب و محمدصادق علی‌زاده از پژوهشگران یهود و رژیم صهیونیستی که نویسندگی و دبیری ضمیمه مطبوعاتی «وقایع اسرائیلیه» را به‌عهده دارد، به گفتگو بنشینیم.

این‌گفتگو به میزگردی مفصل و مشروح انجامید که گزارش آن در چند قسمت منتشر می‌شود و در خلال چندساعت بحث و گفتگو، درباره چرایی برتری‌طلبی یهودیان، عقاید نژادی، تصویر اشتباه ذهن ایرانی از یهود، مسئله قومیتی و نه مذهبی یهود، ابهامات جنگ جهانی دوم و چرایی برخی اقدامات هیتلر، پیشینه دیوید دوک به‌عنوان یک‌سیاستمدار جمهوری‌خواه آمریکایی و نویسنده کتاب، ردپای یهودستیزی در مسیحیت و قاره اروپا و... صحبت شد.

گزارش قسمت اول این‌میزگرد چندی پیش منتشر شد که در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه است:

* «ذهنیت اشتباه ایرانی از یهود/ اشکنازی‌ها جادوگری را از اروپا واردکردند»

در ادامه مشروح قسمت دوم این‌گفتگو را می‌خوانیم:

* یک‌نکته را می‌خواهم از آقای علیزاده بپرسم. چون خودم به آن قائلم. من در این کتاب چیزی خواندم که خودم به آن رسیده بودم؛ این‌که از یک‌دوره که همان‌مدرنیسم باشد، علم یهودی می‌شود. دیده‌اید می‌گوییم مسلمانی یا مسیحیت یک‌فرد، یهودی است؟ این هم همان است! از جایی به بعد، جامعه‌شناسی بشر، اقتصادش، روان‌شناسی‌اش و ... همه یهودی شدند. می‌رسیم به بحث فروید که دیوید دوک در «برتری‌طلبی یهود» به آن پرداخته است. با یک‌ریل‌گذاری از پیش‌تعیین‌شده، اصالت به غریزه جنسی داده می‌شود. فروید از اسطوره‌های یونان مثل عقده ادیپ بهره‌برداری می‌کند که همه آدم‌ها می‌خواهند پدرشان را بکشند و مادرشان را تصاحب کنند. وقتی وارد جامعه مد نظر یهود می‌شوی، از در و دیوار تصاویر محرک جنسی می‌بارد و فرد با آن‌ها بمباران می‌شود. در نتیجه نیاز به تخلیه غریزه دارد و با آن‌ریل‌گذاری از پیش‌انجام‌شده، محل‌های تخلیه هم از پیش تعیین شده است؛ کافه، کاباره، کلوپ و خانه فساد! مردم غرب و جهان با این‌ابژه‌ها بمباران می‌شوند و از خودشان می‌پرسند من چرا این‌طور شده‌ام؟ بروم ببینم علم چه جوابی به این‌وضعیت من دارد! علم هم همان‌چیزی که فروید گفته. در نتیجه فرد می‌رود دنبال آن‌علم و روان‌شناسی! آن‌علم چه می‌گوید؟ می‌گوید پاسخ نیازت را بده! چه‌طور جواب بدهم؟ آن‌طور که من می‌گویم!

این‌وضعیت به‌نظرم، یهودی‌شدن علم است؛ با مهندسی و ریل‌گذاری این‌جماعت حیله‌گر که یک‌شمه کوچکش فروید است. دیوید دوک مسیحی هم در کتابش به این‌مساله اشاراتی کرده است.

علیزاده: من قائل به این هستم که تمدن مدرن، مبنایش مادی‌گرایی است.

* باز هم ...

نه نه. همان اول کار گفتم که با این نگاه که یک‌عده آن بالا هستند و مقدرات جهان را تنظیم می‌کنند، مشکل دارم. یعنی اول بحث تکلیفم را مشخص کردم. این، مخالف نگاهی است که اسلام به اراده انسان دارد.

* درباره علم امروز چه نظری داری؟ همین‌بحث یهودی‌شدنش...!

می‌گویم علم و تمدن امروز بیشتر از آن‌که مسیحی یا یهودی باشد، مادی است.

* اومانیستی و انسان‌گرایانه.

بله. آن‌منظومه‌ای که بقیه دورش می‌چرخند، منفعت و پول است.

* خب بحث منفعت و پول را همیشه در طول تاریخ چه‌کسی کرده؟ یهودیان دیگر!

مکاتب بشری، چه مادی چه غیرمادی؛ به نسبت این‌که چه قدر از قطب این‌منظومه دورند می‌توانند در شکل‌گیری آن مشارکت کنند.

* پس ماجرای یهودی‌شدن علم را قبول نداری؟

من می‌گویم مادی‌شدن علم.

* ولی قبول داری که از بعد قرون وسطی یک‌بلای مرموز سر علم آمد؟

بله. ولی می‌گویم در این‌فضا، جریان‌ها و مکاتب بشری به میزان مادی‌بودنشان کم‌رنگ و پررنگ‌اند. ممکن است مسلمان هم داشته باشی ...

* ... که مسلمان یهودی است.

که بخشی از همان‌تمدن مادی است. نمی‌توانیم بگوییم یهودی شده یا نه ...

* آقای حسامی شما موافقید؟

علیزاده: (آقای وفایی) دارد از یک کلمه حق استفاده یراد به‌الباطل می‌کند! (خنده)

* (خنده)

علیزاده: کلی دانشمند مسیحی داریم که اسم‌شان در این‌کتاب نیامده!

 

 

* نکته دقیقا همین است. شما اول صحبت به نکته اصلی اشاره کردی! گفتی مردم ایران، یهودی‌ها را اشتباهی تصور می‌کنند. فروید یک‌یهودی است ولی اصلا و ابدا نه یکتاپرست است نه عقاید مذهبی دارد! «موسی و یکتاپرستی»‌اش را خوانده‌ام. فروید از نظر نژادی و قومی یک یهودی است ولی از نظر اعتقادی یهودی نیست. اشتباه گفتم! یهودی نه! منظورم این است که موحد و کلیمی و طرفدار موسی نیست و مطمئنا اگر زنده بود می‌رفت اسرائیل؛ فلسطین اشغالی.

علیزاده: اگر منظورت از یهودیت منفعت و پول است می‌پذیرم ولی ...

* نه فقط منفعت و پول! در همه جوانب.

حسامی: این درسته است که یهودیان در عرصه علم جدید ید طولایی داشتند.

* اصلا علم را به دست‌ گرفتند.

حسامی: من بحث را از یک‌منظر حداقلی می‌چینم و با شواهد جلو می‌روم. یک‌مشاهده عام که کسی انکارش نمی‌کند، این است که در دانشگاه و فضای علمی، بسیاری از دانشمندان و فیلسوفان برجسته دوران مدرن یهودی‌اند. بله درست است. اما در جواب می‌گویند ثم ماذا؟ خب چه‌کار کنیم؟

یهودیان خودشان یک توضیحی دارند که بخشی از آن منفی نیست از این لحاظ که اولین قوم باسواد تاریخ‌اند. چرا باسوادند؟ چون کتاب داشتند. در اسلام هم چیزی که باعث شد اعراب باسواد شوند، کتاب آسمانی بود. کاتبانی بودند که کلام وحی را می‌نوشتند و بقیه نیز می‌خواستند بخوانند...

* ما مسلمان‌ها هم قبول داریم یهودیان اولین قوم باسواد تاریخ هستند؟

شواهد تاریخی این را می‌گوید.

* البته بگوییم بنی‌اسرائیل دیگر! نه یهود. 

چون اولین قومی هستند که کتاب دارند. حضرت موسی علیه السلام از وادی طور الواحی آورد که وحی خدا بود. گروه مورد اشاره‌مان باید می‌توانستند این‌وحی را بخوانند و حفظ کنند. به همین‌دلیل کتابت کردند و همین‌ باعث شد باسواد شوند. این‌وضع در اقوام دیگر هم هست. این‌که چه‌قدر از متن‌شان قابل اعتماد است، بحث دیگری است اما به‌هرحال، گفته‌های انبیاءشان را جمع می‌کردند. جامعه‌شناسان تاریخ می‌گویند اقوامی که کتاب آسمانی دارند، خواه‌ناخواه باسواد می‌شوند. در اسلام هم همین بوده و اعراب امی باسواد شده‌اند. پیامبر (ص) هم همیشه مسلمانان را به سوادآموزی تشویق می‌کرده است. در نتیجه اسلام می‌شود یکی از باسوادترین تمدن‌های تاریخ که نظیر نداشته است.

* خب، این از پیشینه بحث! می‌گویید این‌ها در گذشته باسواد بوده‌اند.

حالا به بحث سواد عمومی می‌رسیم که مربوط به قرون هفدهم و هجدهم، درست‌تر نوزدهم میلادی است که مدارس عمومی تاسیس شدند. این‌که همه بتوانند به مدرسه بروند و درس بخوانند، مربوط به قرن نوزدهم است اما سابقه‌اش بین یهودیان از قدیم بوده است. چون برای خواندن تورات، از بچگی به کودکان سواد خواندن و نوشتن می‌آموختند. می‌خواهم بگویم چون یهودیان قوم باسوادی بودند، در علم هم ید طولایی پیدا کردند. می‌خواهم بگویم علت این اتفاق تماماً توطئه نبوده است.

* بحثی در این‌که یهودیان دانشمند و چهره‌های علمی داشتند و دارند، نیست. مساله، یهودی‌شدن علم است.

حالا درباره این نکته سؤال این است که آیا این‌ها یک خصوصیت فرهنگی داشتند که ‌مهر خودش را روی علوم زده باشد؟ من اعتقاد دارم بله.

* بله.

بخشی از این اتفاق طبیعی است. وقتی شما مسلمان باشید، علم‌تان هم حال و هوا و رنگ و بوی اسلامی پیدا می‌کند.

علیزاده: من این را می‌پذیرم.

* (خنده) شما تا این‌حد را می‌پذیری؟!

علیزاده: خب این‌، طبیعت علم است.

* معلوم است اگر من کتاب بنویسم، متاثر از عقاید خودم هست، دیگه؟ ولی یهودی‌ها، یهودی‌کردن علم را در ظاهر نکردند. این‌کار در لایه‌های زیرین رخ داده است. من معتقدم برنامه‌ای مهندسی‌شده برای علم در کار بوده است.

حسامی: برنامه‌ای هم در کار بوده اما به نقش بانکداران یهودی بر می‌گردد، یعنی کسانی‌که ثروت فوق‌العاده‌ای پیدا کرده بودند، روی همه عرصه‌های تمدن جدید تاثیر گذاشتند و می‌گذارند.

* به جای خوبی رسید! این‌بانکداران اعم از خانواده روچیلد و دیگر خاندان‌های یهود، از یکی‌دو قرن پیش‌تر برای این‌بانکداری مدرن که مورد اشاره شماست، ریل‌گذاری کرده‌اند. همین علوم اقتصادی که ما امروز در دانشگاه‌هایمان می‌خوانیم ...

... بله قبول دارم...

* ... هم درد و هم درمانش دست یهودیان است.

هر دوی این جنبه‌ها واقعیت دارد. اما اگر همه این‌جوانب و زوایا را نگوییم، به داشتن نگاه یک‌طرفانه متهم می‌شویم!

* به نظرم در این‌شرایط که با همه توان به ایران حمله کردند و جنگ‌های 12 روزه و 40 روزه را پشت سر گذاشته‌ایم، دیگر آب از سرمان گذشته و نباید نگران متهم‌شدن باشیم!

علیزاده:‌ این‌ها که گفتی دستاوردهای منفی ماجرا بود. آن‌طرف قصه و دستاوردهای مثبتش را هم ببین!

* دستاوردهای مثبتش برای انسانیت چه بوده؟ گرسنگی اکثریت آدم‌های کره زمین و ثروتمندی یک‌گروه اقلیت! بچه‌های کوچک در غزه و آفریقا گرسنه اند و در اسرائیل رفاه ظاهری برقرار است. یهودیت که علنا خود را انسان می‌‌خواند، به اصطلاح عشق و حالش را می کند و ما جنتایل‌ها و غیرانسان‌ها باید در محرومیت زندگی کنیم!

حسامی: بله درست است. برای این‌بحث شما هم شواهد داریم. این‌ها علم را توسعه دادند؛ منتهی علم الحادی را. فکر می‌کنم بهترین تبیین و تفسیر را آقای عبدالله شهبازی انجام داده که در مقدمه «برتری‌طلبی یهود» به آن اشاره کردم. کار به جایی می‌رسد که روشنفکری یهودی، خود از دین رویگردان می‌شود و به دین پشت می‌کند. همین فرویدی که تعصبات یهودی دارد، جنبه‌های اعتقادی مثل خدا و موسی را قبول ندارد. اما یک غرور نژادی دارد و می‌گوید «ما همچنان قوم برتریم!» مساله سکولارشدن آموزه برتری هم بین یهودی‌ها هست.

 

 

دیوید دوک، از بن گوریون نقل کرده و گفته او ملحد است؛ یعنی خدا را قبول ندارد. بن‌گوریون در عین الحادش، می گوید «برداشت من از آموزه برگزیدگی این است که ما یهودی‌ها خصلت‌هایی فرهنگی و اجتماعی داریم که ما را برتر می کنند. شکوه خداوند در آسمان نیست؛ در درون ماست»؛ یعنی انگار خود ما خداییم.

* و این همان انسان‌گرایی و اومانیسم است. اسم دانشگاهی و روشنفکری‌اش، اومانیسم است اما پرده را که بالا بزنی، می‌بینی یهود است.

حسامی: این همان برتری‌طلبی یهود است.

* که انسان را در مرکز می‌گذارد و خدا و باور به آخرت، جایی در گفتمانش ندارد. در چنین‌بحث‌هایی، اگر از یهودیت اسم ببرم، متهم به توهم توطئه و تعصب می‌شوم. باید حتما از الفاظی مثل اومانیسم استفاده کنم. در غیر این‌صورت، متهم می‌شوم نگاهم علمی نیست. می‌گویند «آقا ایشان نگاه علمی ندارد. پایان‌نامه‌ات کو؟»

علیزاده: (خنده)

* پایان‌نامه یعنی در همان چارچوب و علمی که یهودیان طراحی‌ کرده‌اند، بحث کن! و وقتی در چنین‌زمینی بازی کنی، چاره‌ای جز شکست نداری!

حسامی: قبول دارم چارچوب علمی که از غرب به ما رسیده، اشکالات اساسی دارد. چون یک‌پارادایم الحادی بر آن حاکم است. جایی که بحث شواهد تجربی و استدلال باشد، ما هم حرفشان را قبول داریم اما در خیلی از علوم مثل زیست‌شناسی، روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و علوم سیاسی و ... پیش‌فرض‌هایشان الحادی است و یهودیان در این‌‌زمینه خیلی تاثیر داشته‌اند. مثلا مارکس در شکل‌گیری مبانی جامعه‌شناسی تاثیرگذار بوده است؛ مارکس‌ای که یک اقتصاددان ملحد یهودی است.

* و پدرش هم خاخام بوده. با وجود این‌حقایق، باز می‌گویند «ثم ماذا؟»

حسامی: خب این‌جا یک‌اشتراک لفظی وجود دارد. ما می‌گوییم یهودی، از آن‌طرف می‌گویند حضرت عیسی علیه السلام هم یهودی بوده! حالا بیا بگو منظور ما چیز دیگری است! ...

* ... و با همین‌تکنیک شما را معطل می‌کنند. یعنی موانعی سر راهت درست می‌کنند که نمی‌توانی به نکته اصلی بحث برسی...

... و به یک‌معنا، یهودا یکی از عموهای حضرت موسی (ع) است.

 

 

* شما به روشنفکر و روشنفکری اشاره کردید. ورنر سومبارت در کتاب «یهودیان و حیات اقتصادی مدرن» می‌گوید روشنفکری یک‌پدیده یهودی است و توسط یهودیان باب شده است. روشنفکر را چه تعریف می‌کنیم؟ کسی که ظاهر دینی ندارد و سیگار می‌کشد و نوشیدنی می‌خورد و چارچوب‌ها و قیود مذهبی ندارد. در ظاهر هم با شما علمی بحث می‌کند.

بازی جدید و مدرن یهود هم به‌نظرم مفهوم روشنفکر مذهبی است. وقتی پذیرفته‌ای روشنفکر هستی، چارچوب‌ها و پیش‌فرض‌های اولیه‌ای را پذیرفته‌ای که در پس ذهن و ناخداگاهت کاشته شده‌اند. روشنفکر، مذهبی و غیر مذهبی ندارد. بنابراین با پذیرفتن پیش‌فرض روشنفکر بودن، داری خودت را فریب می‌دهی! اگر در این‌زمین بازی کنی، از اول بازنده‌ای. به‌نظرم باید بگویی من یک‌متفکر مسلمانم. ترکیب روشنفکر مسلمان، نامتناجس است و معنی ندارد!

علیزاده: خب این‌مساله در جامعه باب شده و یک‌اصطلاح فرهنگی اجتماعی است. همه مثل شما دنبال عقبه فکری و فلسفی‌اش نیستند.

* مشکل همین است؛ همان‌چیزی که اول بحث گفتید؛ ذهنیت ایرانی!

ما که در آن‌لایه بحث نمی‌کنیم. یک‌واژه دیگر هم هست که چندسالی است باب شده است؛ مذهبی صورتی! این‌واژه به یک‌مفهوم اجتماعی نشانی می‌دهد. شریعت و مذهب دو مفهوم مشخص هستند و معلوم است تو چه‌قدر به آن‌ها پایبندی. روشنفکر هم مثل همان یهود و سکولاریسم است. به این‌معنا که این‌جا بحث می‌کنیم، یهود برادر سکولاریسم است ولی خب این‌تفکر در افواح اجتماعی نیست.

* به نظرم همان‌مساله ریل‌گذاری است. از تونل وحشت قرون وسطی که بیرون می‌آییم، بناست از شر آن‌مسیحیت خیلی زمخت و سخت‌گیر خلاص شویم! در حالی‌که مسیحیت واقعی چیزی است که حضرت عیسی (ع) می‌گوید؛ «اگر به این‌طرف صورتم سیلی زدی، به طرف دیگر هم بزن!» مسیحیت دین بی‌آزار و خلوت صومعه است ولی یهود، تصویر خشنی از آن ارائه کرد تا مردم قرون وسطی و بعد از قرون وسطی از آن فراری شوند. بعد از قرون وسطی نوبت چیست؟ عصر روشنگری! در عصر روشنگری چه‌کسانی می‌آیند؟ روشنفکرها! قرار است چه‌چیزی را بزنند؟ مسیحیت را. دشمن مسیحی‌ها چه‌کسانی بودند؟ یهودی‌ها!

این‌میان احساس می‌شود یک‌کینه تاریخی دندان به هم می‌ساید! از آن‌مسیحی سفیدپوست اهل روسیه، در صنعت پورن انتقام گرفته می‌شود. چه‌کسی انتقام می‌گیرد؟‌ قوم یهود. سر نخ ماجرا را که می‌گیری به یهود می‌رسی!

حسامی: یهودی‌ها همان‌طور که در علم پیشتاز بودند، در فرایند تکمیل‌ اندیشة مدرن هم پیشتاز بودند. اشکال ماجرا کجاست؟ به‌نظرم‌ آقای عبدالله شهبازی در این‌زمینه تحلیلی دارد که عالمانه‌تر از دیگر تحلیل‌هاست. او می‌گوید «روشنفکر یهودی ملحد شد.» چرا؟ چون مشکل از مذهب یهودیت بود؛ مذهبی که از درونش، نژادپرستی، خودخاصه‌پنداری و نفرت بی‌منطق از دیگران بیرون می‌آید.

 

 

علیزاده: پیش‌فرض این‌نظریه هم این است که آن‌روشنفکر یهودی، شخصیت حُر و آزاده‌ای دارد. چون آزاده است، این‌ها را پس زده است.

* یعنی روشنفکر کسی است که آزاداندیش است و در قید و بند قرار نمی‌گیرد.

علیزاده: نه منظورم را متوجه نشدی! خیلی کلی و کلیشه‌ای به مساله نگاه می‌کنی!

حسامی: باید در بافت تاریخی بحث کنیم. روشنفکر را بیاوریم در قالب تاریخ؛ این‌که یک‌جریان متفکر سکولار بوده که ادعای عقلانیت و اومانیسم داشته است.

* خب همان‌سکولاریسم و اومانیسم از کجا می‌آید؟

علیزاده: آقای رحیم‌پور ازغدی می‌گفت ...

حسامی: من می‌گویم به زمینه تاریخی‌اش نگاه کنیم. اگر از زمینه تاریخی‌اش جدا شود، هزارجور تفسیر مثبت و منفی از آن می‌شود.

* آقای رحیم‌پور ازغدی چه گفته بود آقای علیزاده؟

علیزاده: می‌گفت این‌که می‌گویند «دین افیون توده‌هاست، درست است! راست می‌گویند! آن‌دین قرون‌وسطایی که آن‌بلاها را سر مردم آورده، واقعا افیون توده‌هاست!» ولی تو نباید بحث را از زمینه تاریخی‌اش جدا کنی!

حسامی: مسیحیت چیز مخلوطی است. مسیحیان، هم عقاید درست دارند هم باطل. این‌میان، عده‌ای می‌گویند مسیحیت باید نقد شود! خب این بد نیست اما عده‌ای با استفاده از عقاید منفی و اشتباه مسیحیت، کلیت آن را زیر سوال می‌برند و سوءاستفاده می‌کنند. بخشی از جریان شیطانی و فاسد یهود هم می‌خواهد به‌خاطر کینه عیسی (ع) کل مسیحیت را نابود کند. از آن‌طرف، جریان روشنفکری هم هست که می‌گوید بعضی عقاید مسیحیت، احمقانه‌اند. این‌ها دونگاه، در طول تاریخ با هم خلط شده‌اند. شواهد قابل توجهی داریم که جریان فاسد یهودی سعی کرده همه روشنفکرها را در لژهای فراماسونری جذب خود کند تا به آن‌ها جهت‌ بدهد و خط‌دهی‌شان کند؛ برای این‌که حرف درست و غلط قاطی و خلط شود. همه این‌ها در نهایت، به نفع آن‌جریان فاسد یهودی است.

جریان روشنفکری اصلا با نقد مسیحیت آغاز شد. گفتند مسیحیت افراط‌هایی داشته که قصد داریم نقدشان کنیم. اما در ادامه راه، عقاید صحیح مسیحیت را هم نابود کردند. چه‌کسانی؟ همان‌جریان فاسد یهود. به این‌ترتیب، اخلاق مسیحی که پشتیبان عفاف و نهاد خانواده است، نابود می‌شود.

* این‌حرف را دیگر ما نمی‌گوییم؛ خود غربی‌ها می‌گویند. دیوید دوک هم در «برتری‌طلبی یهود» می‌گوید تولیدات یهودی، بنیان خانواده را در غرب و اروپا نابود کرده است.

عمده پیشگامان جنبش فمینیسم، یهودیان بودند. فروید هم در این‌زمینه تاثیرگذار بوده است. یهودیان می‌گفتند مسیحیت از نظر احکام جنسی مشکل دارد. واقعاً فرهنگ آمریکایی ایراداتی داشته است. مثلا می‌گفتند دختر می‌تواند خود را زیبا کند و از خانه بیرون برود و اگر پسری به او تعرض کرد، نباید پسر را شماتت کرد. چون تقصیر دختر است. به این‌ترتیب مسیحیت آمریکایی، برای پسرها حاشیه امن درست کرده و دخترها را در وضعیت متناقض گذاشته بود. این، عقیده یک‌خانواده مسیحی آمریکایی بود. فمینیست‌ها به این‌عقاید نقد داشتند و البته نقدشان هم درست بود.

* ممکن است نقد درست هم داشته باشند اما پایه‌های فمینیسم از اصل و اساس لق است.

ایدئولوژی‌ها این‌طورند؛ آمیزه‌ای از عقاید درست و غلط. منتهی کار جریان فاسد یهود این است که جنبه‌های باطل یک‌ایدئولوژی را تقویت کرده و جنبه‌های صحیح را حذف کند. در نتیجه، چیزی که از دل فمینیسم درمی‌آید، تبدیل به فاجعه می‌شود.

* دیوید دوک در کتابش می‌گوید ارزش‌های صحیح مسیحیت در هالیوود و جهان تبلیغات یهودی به‌شدت مورد حمله‌اند و ضربه می‌خورند. به این‌ترتیب مطالعه قرآن برایش جالب می‌شود و پس از مطالعه شیفته آن می‌شود. او علاوه بر هالیوودی که کاملا تحت سلطه یهود است، می‌گوید مسیحیت در جامعه آمریکا در حال کتک‌خوردن و بمباران است. دوک می‌گوید سرودهای مذهبی مسیحی از مدارس عمومی این‌کشور حذف شده‌اند.

علیزاده: هر امر غیرمادی که همراه آن‌سوژه مادی نباشد، کتک می‌خورد.

* آقای علیزاده اسم یهودیت را نمی‌آورد. (خنده)

نه.

* دیگر هالیوود را که همه می‌دانند یهودی شده. به مرور آمدند جلو و صحنه‌هایی را در فیلم‌های امروزی نشان می‌دهند که تا چنددهه پیش قفل بودند! با توجه به اشاره‌ای که به فمینیسم شد، بد نیست به این‌جمله دیوید دوک را هم یادآوری کنیم که سردمداران و بزرگان این‌جریان هم یهودی بودند. آقای علیزاده این را چه می‌گویی؟ (خنده)

(خنده)

* به علم اشاره کردیم. بگذارید از دین هم صحبت کنیم. یکی از کارهای یهودیان در دین‌ها و مذاهب مختلف، شاخه‌شاخه‌کردن و فرقه‌گرایی است؛ به موازات آن، در مسائل سیاسی و جغرافیایی هم تجزیه‌طلبی را ترویج می‌کنند. اسرائیل همیشه و در هر زمانی از تجزیه‌طلبی در ایران و کشورهای دیگر دفاع می‌کند اما خودش باید واحد باشد و همه‌یهودیان دنیا را جذب کند! اما در ایران پول خرج می‌کند و کومله را با اسلحه تجهیز می‌کند. یهود، انواع و اقسام فرقه‌ها را می‌سازد تا عقاید صحیح دچار تکثر و انحراف شوند. نمی‌گویم ساخت هر فرقه‌ای کار یهود است اما فرقه‌سازی یکی از کارهای آن‌هاست. نمونه‌های بارزش هم بهاییت و وهابیت است. تکثر و شاخه‌شاخه‌شدن در جوامع مختلف، همیشه به نفع آن‌هاست. کمونیست‌های لامذهبی که برای فقر و معیشت مردم نسخه می‌پیچیدند، خودشان یهودی بودند.

حسامی: بانکداران و حامیان مالی بلشویک‌ها هم یهودی بودند. حالا یک بحث دیگر نیاز هست. من چون برایم مهم بود که این بحث‌ها در انعکاس رسانه‌ای دچار سوءتفاهم نشود فکر می‌کنم یک مقدمات نظری لازم دارد که باید حتما مطرح شوند.

* بله حتما! الان دیگر وقتش است. بفرمایید!

در مقدمه‌ام بر «برتری‌طلبی یهود»، به‌طور مرتب از تعبیر «جریان غالب یهود» استفاده کرده‌ام چون همان‌طور که گفتیم، واژه‌ها ممکن است موجب اشتباه و سوءتفاهم شوند.

وقتی می‌گوییم جریان غالب یهود، یعنی جریانی که زور و قدرت و ثروت را در دست دارد. این تعبیر، شامل جریان مذهبی یهود هم می‌شود. امروز، جریان غالب مذهبی یهود، حسیدی‌ها هستند که یک‌شاخه بین‌المللی‌شان، سازمان خباد لوباویچ است. نویسنده هم بحث خود را در مقدمه اثر با اشاره به این‌یهودی‌ها شروع می‌کند؛ جریانی که می‌گوید باید زمین را برای بازگشت ماشیح (مسیح) آماده کنیم و بعد، شریعت یهود را بر کل دنیا حاکم کنیم! زمینه‌هایش را هم آماده کرده‌اند. این‌ها، یک‌فرقه بزرگ مذهبی بین‌المللی هستند که به دولت‌های بزرگ دنیا دسترسی دارند و دولت‌ها از آن‌ها حساب می‌برند؛ حتی دولت روسیه؛ دولت‌های اروپایی، آمریکا، کانادا، کشورهای آمریکای لاتین و آمریکایی جنوبی و ... یعنی خباد لوباویچ، یک‌فرقه مذهبی با سلطه و نفوذ جهانی است.

* آقای علیزاده این‌‌ها را قبول دارید؟

علیزاده: بگذار در صحبت‌هایشان نپریم!

* یک‌ بله یا نه است دیگر!‌

علیزاده: عربستان سعودی هم در شبکه‌ای که می‌گویی هست؟

حسامی: بله آن‌جا هم نفوذ دارند.

علیزاده: پس نمی‌شود فقط نشانی یهودی‌ها را داد. من می‌گویم آن‌یهود غالب مد نظر شما، یک‌شبکه است که اسلام سعودی هم در آن جا دارد.

حسامی:‌ این‌طور هم می‌توان گفت.

علیزاده: بانکدار نیویورکی مسیحی هم در آن جا دارد.

* خب این که درست است!

علیزاده: ولی وقتی فقط با یهود آدرس می‌دهی...

* آخر یهودی که یک‌ایکس به‌خصوص و کلیشه‌ای نیست! فقط موی بافته کنار پیشانی و ریش بلند نیست... 

علیزاده: من می‌گویم همان‌نگاه مادی‌گرایانه است که اسلام سعودی هم در آن‌ جا دارد.

حسامی: در بحث علمی، باید چنین‌تفصیل‌هایی باشد تا سوءتفاهم به وجود نیاید. یهودی، یک‌کلمه چهار-پنج‌حرفی است اما باید این‌کلمه را در تاریخ ببینیم و مصداق‌هایش را بگوییم تا تصویر پرجزئیات از آن، در ذهن مخاطب شکل بگیرد. باید بگوییم یهودیان این‌ها هستند، فلان‌کارها را کرده‌اند و کارنامه‌شان هم این‌طور و آن‌طور است؛ در اقتصاد، در مذهب و در فلسطین هم این‌کارها را کرده‌اند. اگر این‌طور بحث کنیم، فرد مقابل‌مان در کلمه یهودی گیر نمی‌کند.

اما در نهایت، قبول داریم یهود، عمدتاً یک‌جریان فاسد است. چون رهبری‌اش در دست یک‌جریان فاسد افتاده و باقی یهود هم آگاهانه یا ناآگاهانه از آن‌ها تبعیت می‌کنند. شاید خیلی از این‌دنباله‌روی‌ها، ناآگاهانه باشد ولی بالاخره تبعیت محسوب می‌شود.

* یک‌پرانتز! با اشاره‌ای که به اسنی‌ها و پیروان درستکار موسی (ع) داشتیم، اگر آ‌ن‌ها را از معادله کنار بگذاریم، هرچیزی باقی بماند، چه اسمش یهودی باشد چه نباشد، جریان انحرافی است. مثلا می‌گویند یهودیان ایران چه‌گناهی دارند که باید به پای اسرائیل بسوزند؟ اما از پیش از انقلاب تا امروز، هروقت توانسته‌اند، به اسرائیل رفته‌اند و در آن آرمان صهیونیستی اشغال فلسطین مشارکت کرده‌اند. احتمالا گزارش اخیر شبکه صهیونیستی اینترنشنال را دیده‌اید؛ زنی میان‌سال به‌نام نازنین شریفیان، با نام عبری دوورا که بناست از طرف حزب یاشار اسرائیل با رهبری گادی آیزنکوت وارد کنست شود. این‌زن از یهودی‌های ایران بوده که می‌گوید پدرم این‌جا (ایران) دکان‌دار بود و در 7 سالگی‌ام به اسرائیل مهاجرت کردیم. او در جوانی وارد ارتش اسرائیل، بعد شاباک و بعد موساد شده و ماموریت‌های جاسوسی مرتبط با ایران داشته است!

حسامی: اوایل انقلاب 70 درصد یهودیان ایران مهاجرت کردند و 30 درصد باقی ماندند.

علیزاده: به نظرم باید تفکیکی بین مسیحیت شرقی و غربی و یهودیت شرقی و غربی قائل شویم.

حسامی: من، شناخت چندانی از جامعه یهودیان ایران ندارم، اما می دانم در ایران جریان‌های فاسد یهودی داشته و داریم. اگر این‌طور بگویم، کسی نمی‌تواند متهمم کند!

علیزاده: حبیب القانیان ...

* ساختمان پلاسکو!

بله؛ همان‌کسی که ساختمان‌پلاسکو را در مرکز تهران ساخته است. در گزارش‌های ساواک خواندم ارزیاب ساواک که سفر القانیان به فلسطین اشغالی را گزارش کرده، شاکی شده بود. این‌عصبانیت فرد ساواکی به‌خاطر این بوده که القانیان در سفرش به بلندی‌های جولان هم رفته و ضمن دیدار با اسرائیلی‌ها، قول جمع‌آوری اعانه و پول از ایرانی‌ها را برای کمک به مسئولان اسرائیلی داده بود. او هم جزو جامعه یهودیان ایران است. ارزیاب ساواک نوشته، طرف این‌همه پول و درآمد در ایران کسب کرده و می‌خواهد همه را ببرد و بریزد توی جیب یهودی‌ها!

* اسم طرف را نگاه کنید! حبیب‌الله القانیان! مخاطب عمومی که این‌اسم را برای اولین‌بار می‌شنود، ممکن است فکر کند اسم یک یهودی است؟

(خنده)

* ما یهودی‌مخفی داریم.

و حزب‌اللهی مخفی هم داریم.

* جا انداختن این‌تصویر در اذهان مردم که «یهودی فقط پالتوی سیاه بلند و کلاه شاپو دارد و در کنار ریش توپی و بلندش، دو رشته موی بافته هم از دو طرف پیشانی‌اش آمده پایین»، کار خود یهودی‌هاست. لوئیس‌ مارشالکو هم در «فاتحین جهانی» درباره کلیشه‌شدن این‌تصویر تذکر می‌دهد و می‌گوید یهودی، هم به‌شکل یک‌مرد سه‌تیغه در لس‌آنجلس حضور دارد، هم در اروپاست و کت و شلوار اسموکینگ یا فراک به تن دارد. اتفاقا تصور و ذهنیت کلیشه‌ای که آقای علیزاده گفت، همین‌نگاه به یهودیان است که همه یک‌شکل و یک‌جور هستند؛ در حالی‌که همین‌الان ممکن است در هیئت دولت ما هم باشند!

حسامی: مذهبی و غیرمذهبی دارند.

* نه تو را به خدا؛ از لفظ مذهبی استفاده نکنید! (خنده)

نه به معنای عامش!

* اگر از لفظ «مذهبی» استفاده کنید، یک‌عده می‌گویند «یهودی‌ها هم اقلیت مذهبی هستند دیگر! به عقایدشان احترام بگذارید!»

این‌حرف‌ها باید همه با هم دیده شوند.

* این‌همه حرفی که زدیم، حکم مقدمه و پیشینه بحث را برای مخاطب عمومی دارند. گفتن‌شان هم یک‌ساعت طول می‌کشد و بعد از بیان این‌حرف‌هاست که تازه باید وارد کالبدشکافی ماجرا بشویم.

فکر کنم اگر از لفظ «مذهب تحریف‌شده» استفاده کنیم، بهتر باشد! درباره یهودیت مخفی هم می‌شود بحث کرد که چه‌نقشی در بهاییت داشتند و به‌شدت متظاهر به اسلام بودند.

* از من و شما مسلمان‌تر هستند!

تا جایی هم که ممکن بوده، در ساختاری مختلف نفوذ کرده‌اند.

* پژوهشگری که بیش از 60 سال است روی یهودیت کار کرده، به من گفت اگر می‌خواهی پدیده نفوذ را بفهمی، مسعود کشمیری را ببین!

این‌آقا که بود؟ رئیس دفتر اطلاعات نخست‌وزیری. یعنی همه اطلاعات مملکت دست او بوده است.

* خیلی‌ها را در ارتش و نیروی هوایی و دیگر ارگان‌های مفید کشور تصفیه کرد. چه‌کسی؟ کشمیری! با ریش و یقه بسته‌! یهودی هم چنین‌چیزی است. برای فهم یهود و نفوذش، باید کشمیری را بشناسی! وقتی اسم «حبیب‌الله القانیان» را می‌آوریم، مخاطب اصلا فکر نمی‌کند از یک‌یهودی صحبت می‌کنیم.

یک‌رویه همیشگی یهودی‌ها، این است که اسامی‌شان را از روی اسامی بومی منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنند، برمی‌دارند. وارد هر ملتی می‌شوند، برای این‌که شناسایی نشوند، این‌کار را می‌کنند. ما اصلاً پدیدة یهودی مخفی را در همة ملل داریم. در اسپانیا هم یهودیان مارانو را داشتیم.

* احتمالا آقای علیزاده به این‌ها بگوید «مادی‌گرایانه مخفی!» (خنده)

علیزاده: (خنده)

حسامی: می‌توان پذیرفت که ریشه‌اش به «مادی‌گرایی» بر می‌گردد اما من می‌گویم «معنویت‌گرایی فاسد» هم داریم. چون شیطان‌پرستی هم یک‌نوع معنویت‌گرایی اما از نوع فاسدش است.

* آقا خود واژه «معنویت» بار معنایی مثبت دارد!

در فرهنگ ما بله. بحث تفاوت کاربرد کلمات در عام یا در جایگاه اصطلاح علمی مهم است. الان در حد وسطی بین رسانه و علم صحبت می‌کنیم؛ یک‌طرف مخاطبان عمومی هستند و طرف دیگر، مخاطبان علمی.

* دیوید دوک در کتابش به آمریکایی‌ها و روس‌ها با عنوان «ملت فتح‌شده نه با ارتش و توپ که با قدرت کیف پول و مطبوعات» اشاره می‌کند. یعنی هم آمریکا هم روسیه دست یهودی‌هاست. حسابش را بکنید! آن‌روسیه ارتدوکس که بنیادگرای مسیحی بود و می‌خواست به آرمان‌های انقلاب ضدزرسالاری مسیح جامعه عمل بپوشاند، به دست یهودیان افتاد!

ادامه دارد...

انتهای پیام/