«لم‌یزرع» محمدرضا بایرامی شنیدنی شد

به گزارش خبرگزاری تسنیم، کتاب صوتی «لم‌یزرع» نوشته محمدرضا بایرامی با خوانش مهیار ستاری و صدابرداری مهدی صادقی به مدت 7 ساعت و 25 دقیقه در استودیوی نیستان هنر تولید و علاوه بر درگاه نیستان، در سایر پلتفرم‌های معتبر شنیدنی شد.

در دومین دهه از پایان دفاع مقدس، عرصه ادبیات داستانی دفاع مقدس در کشور متوجه یک ره‌یافت تازه شده است که بر مبنای آن، بسیاری از نویسندگان فعال در این عرصه سعی در ترسیم چهره غیرانسانی و کریه جنگی دارند که به ایران تحمیل شده است؛ برای این منظور، آن‌ها تصمیم گرفته‌اند برای انتخاب راوی به سراغ غیرایرانی‌ها بروند.

رمان «لم‌یزرع» سعی کرده به نوعی مظلومیت شیعیان عراقی در طول هشت سال دفاع مقدس را نیز به تصویر بکشد. شیعیانی که اگر در جنگ حضور داشتند، ناچار از فشار حزب بعث بودند و اگر حضور نداشتند نیز زندگی و عرصه چنان بر آن‌ها تنگ می‌شد که توان فکری و جسمی برای زندگی باقی نمی‌ماند. راوی اصلی رمان، سربازی جوان به نام سعدون است که از شیعیان دجیل و دلباخته «احلی»، دختری از اهل سنت این منطقه است؛ اما سنت‌های قبیله‌ای اجازه وصلت به آن‌ها نمی‌دهد. سعدون در بن‌بست این رویداد تصمیم می‌گیرد داوطلبانه عازم جبهه شود و این، آغاز فرجامی عجیب برای اوست؛ فرجامی که برخلاف تصورش، نه در جبهه که در زادگاهش (که از آن فراری شده) رقم می‌خورد.

محمدرضا بایرامی که از نویسندگان پرکار در عرصه ادبیات دفاع مقدس به شمار می‌رود، در این رمان استیصال انسان در مقابله با پدیده جنگ را به زیبایی به تصویر کشیده است. او انسان‌هایی را به تصویر می‌کشد که از سویی در مواجهه با جنگ، وجه انسانی زندگی خود را به‌کلی از دست داده‌اند و از سوی دیگر، کسانی را نشان می‌دهد که جنگ اجازه چشیدن طعم شیرین زندگی را از آن‌ها گرفته و به استیصال کشانده است.

بایرامی با تکنیکی که پیش از این در آثار سینمایی سراغ گرفته می‌شد، روایت‌های داستانی موازی با خط اصلی داستان را با فلاش‌بک‌های داستانی، تغییر موقعیت و فضای روایت، و زاویه دید و راوی صورت داده است. به عبارت دیگر، او به‌جای انتخاب دیالوگ صرف و روایت از زبان قهرمان داستان، داستانی حاشیه‌ای را در فضایی دیگر روایت می‌کند و این اتفاق ساده در تعادل، شناور بودن فضای داستانی و دور شدن از یکنواختی آن بسیار مؤثر است.

شاید بتوان درخشان‌ترین بخش این رمان را پایان‌بندی و فصول پایانی آن دانست که تکلیف قهرمان داستان را به نوعی مشخص می‌کند و فرجام پایانی زندگی او را درست در زمانی که احساس می‌کند به آرامش نزدیک شده است، رقم می‌زند. زیبایی روایت این بخش و تصویرسازی‌های خیره‌کننده آن را باید شگفت‌آورترین بخش این رمان به شمار آورد.

انتهای پیام/