سهمیه آرد خانهپزهای روستایی کردستان چه شد؟ روایت مردم و پاسخ مسئولان
- اخبار استانها
- اخبار کردستان
- 30 آبان 1405 - 15:31
به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، نان در روستاهای کردستان فقط یکی از اقلام مصرفی خانوار نیست، بلکه بخشی از سبک زندگی، فرهنگ معیشتی و الگوی سنتی تأمین نیازهای روزانه مردم به شمار میرود. در بسیاری از روستاهایی که نانوایی فعال ندارند، پخت نان در خانه همچنان روال معمول زندگی است و خانوادهها برای تأمین نان موردنیاز خود به سهمیه آرد روستایی وابستگی دارند.
در چنین شرایطی، دسترسی منظم به آرد برای خانوارهای روستایی یک ضرورت معیشتی است؛ ضرورتی که هرگونه اختلال در تأمین آن میتواند مستقیماً زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، تغییر در شیوه تخصیص آرد، بهویژه زمانی که با کاهش یا توقف سهمیههای قبلی همراه باشد، نیازمند اطلاعرسانی روشن و پاسخگویی دقیق متولیان است.
موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که سیاستهای کلان کشور بر تقویت روستاها، جلوگیری از مهاجرت و فراهم کردن زمینه ماندگاری جمعیت در مناطق روستایی تأکید دارد. طبیعی است که تحقق این اهداف صرفاً با برگزاری نشستها و اعلام برنامهها امکانپذیر نیست و تأمین نیازهای اولیه زندگی، از جمله دسترسی به نان و آرد، بخشی از الزامات حفظ جمعیت در روستاهاست.
در هفتههای اخیر، گزارشها و پیامهای متعددی از سوی شهروندان روستایی به خبرگزاری تسنیم رسیده که از قطع یا برقرار نشدن سهمیه آرد خانهپزها در برخی مناطق کردستان گلایه دارند. برخی از این خانوارها میگویند با وجود مراجعه به بخشداری، فرمانداری و دستگاههای مرتبط، هنوز پاسخ روشنی درباره علت توقف سهمیه و زمان برقراری مجدد آن دریافت نکردهاند.
یکی از این پیامها از روستای خلیفهترخان در مجموعه بخشداری حسینآباد شهرستان سنندج ارسال شده است؛ روستایی که بنا بر توضیحات ارسالکننده پیام، خانوارهای آن برای تأمین نان مصرفی خود به آرد سهمیهای وابستهاند.
فرستنده این پیام با اشاره به گذشت حدود دو ماه از قطع سهمیه آرد خانهپزها میگوید: با وجود پیگیری موضوع از بخشداری، فرمانداری، تعاون روستایی و اداره غله، تاکنون پاسخ مشخصی دریافت نکردهایم و همچنان در انتظار تعیین تکلیف وضعیت سهمیه آرد هستیم.
در بخش دیگری از این پیام آمده است که از مجموع حدود 40 روستای بخش حسینآباد، تنها هفت روستا دارای نانوایی هستند و ساکنان سایر روستاها نان موردنیاز خود را در خانه تهیه میکنند؛ موضوعی که اهمیت تداوم تخصیص آرد به خانوارهای واجد شرایط را دوچندان میکند.
این گلایهها تنها به خلیفهترخان محدود نیست و از برخی روستاهای بخش کلاترزان شهرستان سنندج، از جمله دانیکش، نیز پیامهایی با موضوع مشابه به تسنیم منعکس شده است. مجموعه این گزارشها نشان میدهد مسئله تخصیص آرد خانهپزها در برخی مناطق روستایی به یکی از دغدغههای معیشتی مردم تبدیل شده و ضرورت بررسی دقیقتر آن وجود دارد.
پاسخ مسئولان؛ تغییر شیوه تخصیص آرد با هوشمندسازی
برای بررسی موضوع و روشن شدن علت قطع سهمیه برخی خانوارها، مسئله با موسی آرتن، مدیرکل غله و خدمات بازرگانی استان کردستان، در میان گذاشته شد. وی در توضیح سازوکار جدید تخصیص آرد روستایی اظهار کرد: تخصیص سهمیه آرد بر اساس ثبتنام در سامانههای نانینو و سیما و پس از احراز شرایط متقاضیان انجام میشود.
به گفته آرتن، سکونت واقعی فرد در روستا و روستایی بودن محل زندگی او باید از طریق استعلامهای مربوطه احراز شود و صرف ثبت درخواست برای دریافت سهمیه کافی نیست.
مدیرکل غله و خدمات بازرگانی استان کردستان با اشاره به ضرورت جلوگیری از سوءاستفاده از آرد یارانهای افزود: افرادی که در روستا سکونت ندارند اما سهمیه آرد دریافت میکنند و آن را به فروش میرسانند، مشمول دریافت این سهمیه نخواهند بود.
وی همچنین یکی دیگر از ملاکهای بررسی را نداشتن خرید نان در شهر طی سال 1405 عنوان کرد و گفت: اطلاعات خرید افراد از طریق سامانههای مربوطه بررسی میشود تا شرایط واقعی متقاضیان مشخص شود.
بر اساس توضیحات ارائهشده، در روستاهایی که نانوایی فعال دارند و آرد موردنیاز از طریق نانوایی تأمین میشود، تخصیص سهمیه آرد خانهپز نیز تابع ضوابط مربوط به این گروه از روستاهاست.
از 153 هزار تا 240 هزار متقاضی؛ آمارها چه میگویند؟
یکی از نکات قابل توجه در توضیحات مدیرکل غله استان، تغییر تعداد افراد ثبتشده برای دریافت سهمیه آرد روستایی پس از اجرای سازوکار جدید است.
به گفته آرتن، در شیوه قبلی حدود 153 هزار نفر سهمیه آرد دریافت میکردند، اما پس از اجرای ثبتنام و هوشمندسازی، تعداد متقاضیان ثبتشده به حدود 240 هزار نفر رسیده است؛ یعنی نزدیک به 87 هزار نفر افزایش در تعداد ثبتنامکنندگان.
وی با بیان اینکه تاکنون سکونت حدود 100 هزار نفر در روستاها احراز شده است، تأکید کرد: افرادی که شرایط لازم را داشته باشند و سکونت روستایی آنها تأیید شود، سهمیه آرد دریافت خواهند کرد.
این اظهارات نشان میدهد سیاست جدید، صرفاً بر مبنای فهرستهای قبلی و بدون بررسی وضعیت متقاضیان اجرا نمیشود و احراز سکونت و بررسی اطلاعات افراد، نقش تعیینکنندهای در تخصیص سهمیه دارد.
با این حال، افزایش تعداد ثبتنامکنندگان بهتنهایی به معنای احراز شرایط همه متقاضیان نیست و آمار 100 هزار نفر احرازشده نیز باید در کنار تعداد پروندههای در دست بررسی و افراد تعیینتکلیفنشده تحلیل شود.
مسئله اصلی؛ خانوار واجد شرایط نباید قربانی فرایند اداری شود
آنچه از کنار هم قرار دادن گلایههای روستاییان و توضیحات مسئولان برمیآید، وجود دو موضوع همزمان است؛ از یکسو ضرورت جلوگیری از انحراف آرد یارانهای و حذف افرادی که بدون سکونت واقعی در روستا از این سهمیه استفاده میکنند و از سوی دیگر، نگرانی خانوارهایی که نان موردنیاز خود را در خانه تهیه میکنند و اکنون با مشکل دسترسی به آرد مواجه شدهاند.
تردیدی نیست که هوشمندسازی نظام توزیع آرد و شناسایی دریافتکنندگان واقعی میتواند به شفافیت بیشتر، کاهش تخلفات و هدفمند شدن یارانهها کمک کند؛ اما موفقیت چنین طرحی به نحوه اجرا، سرعت رسیدگی به درخواستها و امکان رفع خطاهای احتمالی در اطلاعات ثبتشده وابسته است.
در این میان، یک پرسش اساسی همچنان باقی است: اگر خانواری واقعاً ساکن روستاست، نانوایی در محل زندگیاش وجود ندارد و نان موردنیاز خود را در خانه تهیه میکند، اما به هر دلیل سکونت او در سامانه احراز نشده است، چه مسیر مشخص و سریعی برای رفع مشکل و دریافت سهمیه خواهد داشت؟ چراکه هستند کسانی که با این مشکل مواجه و به خبرنگار منعکس کردهاند.
همچنین لازم است دستگاههای مسئول درباره وضعیت خانوارهایی که پیش از این سهمیه دریافت میکردند اما در فرایند جدید با توقف تخصیص مواجه شدهاند، توضیح دهند؛ آیا مشکل این افراد ناشی از نقص اطلاعات، تأخیر در استعلامها، ثبتنام ناقص یا احراز نشدن شرایط قانونی است؟
انتظار میرود ادارهکل غله و خدمات بازرگانی استان کردستان با همکاری فرمانداریها، بخشداریها و دستگاههای مرتبط، ضمن بررسی موردی درخواستهای روستاییان، مسیر مشخصی برای رفع اعتراض، تکمیل اطلاعات و پیگیری وضعیت متقاضیان در نظر بگیرد تا خانوارهای واجد شرایط در بلاتکلیفی باقی نمانند.
در نهایت، هدف از هوشمندسازی توزیع آرد باید رساندن یارانه به مصرفکننده واقعی باشد؛ نه اینکه در مسیر اجرای سامانهها و استعلامهای اداری، خانواری که نان خود را در خانه میپزد، برای تأمین آرد موردنیازش با مشکل مواجه شود. صیانت از منابع یارانهای و حفظ حقوق معیشتی روستاییان دو هدف متضاد نیستند و مدیریت صحیح توزیع آرد باید بتواند هر دو را محقق کند.
انتهای پیام/