تحلیل قرآنی فرمان رهبر انقلاب به نیروهای مسلح

حجت‌الاسلام علی‌محمد مظفری، استاد و پژوهشگر حوزه علمیه قم در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم  با تأکید بر ضرورت دشمن‌شناسی و هوشیاری کامل در این برهه از جنگ ترکیبی به تحلیل قرآنی فرمان حکیمانه رهبر انقلاب اسلامی در دیدار با فرماندهان ارشد نیروهای مسلح  پرداخت.

این پژوهشگر دینی با اشاره به نقش بی‌بدیل عالمان مجاهد و مبلغان رسالات الله در پیشروی میدانی و  غلبه بر دشمن، همچنین تقویت بنیه دفاعی نیروهای مسلح شاخصه‌های قدرت ایمان، آمادگی همه جانبه در مواجهه با دشمن را از مهم‌ترین لوازم بازدارندگی حداکثری جبهه باطل دانست و گفت: هر سطح و نوعی از تهدید دشمن باید با پاسخ فوری و اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی مواجه شود.

حجت‌الاسلام مظفری در تحلیل «فوری بودن مقابله با دشمن» با اشاره به انواع تهدیدها از جمله نظامی، جنبشی، سایبری و اطلاعاتی ـ شناختی در سطوح مختلف با اشاره به فرارزی از آیه 194 بقره «فَمَنِ ٱعۡتَدَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱعۡتَدُواْ عَلَيۡهِ بِمِثۡلِ مَا ٱعۡتَدَىٰ عَلَيۡكُمۡ» افزود: «فَٱعۡتَدُواْ» جمله جواب شرط و از حیث صرفی صیغه امر بوده که از حیث اصولی ظهور در وجوب به نحو کفایی داشته و حرف «فاء» جزاء که در علم معانی از آن به «فاء تعقیب» یا «فاء فصیحه» یاد می‌شود قرینه‌ای لفظی  بوده که در این سیاق دلالت بر پاسخ فوری و بدون تراخی نسبت به دشمن دارد.

وی با اشاره به آیه 104 نساء « وَلَا تَهِنُوا فِی ابْتِغَاءِ الْقَوْم...» افزود: «وهن» نقطه مقابل فوریت و قاطعیت بوده و فعل نهی «وَلَا تَهِنُوا» ظهور در حرمت سستی در تعقیب دشمن داشته که مفهوم آن فوریت در اقدام و مقابله به مثل است. همچنین در آیه 60 انفال «وَأَعِدُّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ...» نیز حرف «ما» موصول در «مَّا اسْتَطَعْتُم» از الفاظ عموم بوده که دلالت بر آماده‌سازی با حداکثر توان عمومی دارد؛ از این رو آیه ظهور در فوریت داشته چرا که  تأخیر در آمادگی و به تعبیری تراخی خلاف مقتضای این آیه است.

استاد حوزه علمیه قم در خصوص تحلیل قید اثرگذاری مقابله با تهدید در فرمان رهبر معظم انقلاب با اشاره به آیه 194 بقره «...فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَىٰ عَلَیْكُمْ...» مماثلت در مقابله با تجاوزات خصمانه دشمن، البته با نهی قرآن از تعدّی و تجاوز از برخی حدود معین شده را سبب اثرگذاری قابل توجه در تضعیف قوای رزمی دفاعی دشمن دانسته که این اثرگذاری در راستای ایجاد بازدارندگی اساسی در تهدیدات آتی جبهه باطل به شمار می‌رود.

این کارشناس دینی با اشاره به تعلیل آیه 60 انفال تصریح کرد: اگر ترهیب(بازدارندگی) را به عنوان علت وجوب آمادگی «أَعِدُّوا» بدانیم، اثرگذاری و بازدارندگی به عنوان قید وجوبی حکم به شمار می‌رود.

حجت الاسلام‌ مظفری با اشاره به فرازی از آیه 191 بقره «وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَیْثُ أَخْرَجُوكُمْ به وجوب مقابله با دشمن بدون توجه به مرزهای اعتباری جغرافیایی اشاره کرد و افزود: در این آیه «حیث» از جهت نحوی ظرف مکان مبهم و از الفاظ عموم بوده که به وضوح عبارت «حَیْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ» محدودیت مکانی در تقابل با دشمن پلید را جز در مسجد الحرام  نفی می‌کند.

وی گفت: مطابق آیه 5 توبه «فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِینَ حَیْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ...» در عبارت «كُلَّ مَرْصَد» کل از الفاظ عموم بوده و دلالت بر اشرافیت بر دشمن بدون محدودیت جغرافیایی دارد.

این پژوهشگر دینی در آیه 193 توبه افزود:حرف  «حتی» در این آیه به معنای انتهای غایت آمده «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ...» و این مقاتله تا رفع کامل فتنه استمرار داشته و علاوه بر محدودیت زمانی، محدودیت مکانی را نیز نفی می‌کند.

انتهای پیام/