بیارجمند و انبوه مطالبات بر زمین‌مانده؛ از نان و سوخت تا درمان و آموزش

محمد کریمی، پیش از ظهر امروز در گفت‌وگو با خبرنگاران در تشریح مهم‌ترین مشکلات و مطالبات مردم بخش بیارجمند، با اشاره به تلاش مجموعه مدیریت اجرایی برای رفع موانع و ایجاد هماهنگی میان دستگاه‌های مختلف اظهار داشت: با وجود همکاری دولت، همراهی مسئولان و تلاش مجموعه‌های مختلف برای هم‌افزایی و بهبود شرایط، گستردگی محرومیت‌ها و کمبود امکانات در این منطقه به اندازه‌ای است که اقدامات انجام‌شده هنوز نتوانسته پاسخگوی نیازها و انتظارات مردم باشد.

وی با بیان اینکه توسعه راه‌های ارتباطی، تأمین آب آشامیدنی و فراهم‌کردن امکانات اولیه زندگی از مهم‌ترین مطالبات مردم بیارجمند است، افزود: یکی از مشکلات قدیمی منطقه، وضعیت نامناسب راه‌های ارتباطی است. این مسیر در حدود سال 1391 از اعتبار ملی برخوردار شد و بخشی از آن به طول تقریبی 20 تا 30 کیلومتر آسفالت و بهسازی شد، اما ادامه عملیات متوقف ماند و بخش‌های باقی‌مانده همچنان با مشکلات گذشته مواجه هستند.

کریمی با تأکید بر اینکه وضعیت اقتصادی کشور و محدودیت‌های اعتباری دستگاه‌ها قابل درک است، تصریح کرد: با این حال، جاده، آب و نان از نیازهای اساسی مردم هستند و انتظار می‌رود مسئولان استانی و ملی برای رفع این مشکلات توجه ویژه‌ای به منطقه داشته باشند. امروز وضعیت راه‌ها به یکی از جدی‌ترین مطالبات عمومی تبدیل شده و مستندسازی این مسائل می‌تواند زمینه آگاهی بیشتر مردم و مسئولان در سطح کشور را فراهم کند.

 آبرسانی با تانکر؛ همچنان در انتظار آب پایدار

بخشدار بیارجمند با اشاره به شرایط اقلیمی خشک و کم‌آب منطقه بیان کرد: در حال حاضر حدود 14 روستا به دلیل برخوردار نبودن از منابع پایدار آب آشامیدنی، با تانکر آبرسانی می‌شوند و این مسئله مشکلات متعددی برای ساکنان به وجود آورده است.

او افزود: سال گذشته با مشارکت دولت، جمعیت هلال‌احمر و خیران، برنامه تأمین آب پایدار برای 9 روستا در دستور کار قرار گرفت و برای تحقق این هدف، در محدوده ابوالحسنی چاهی احداث شد.

وی ادامه داد: با وجود صرف زمان و تلاش حدود دو ساله برای اجرای عملیات مربوط به انتقال آب و تجهیز تأسیسات، میزان آبدهی منبع پیش‌بینی‌شده از 10 لیتر به حدود 2.5 لیتر کاهش پیدا کرد و همین مسئله طرح آبرسانی را با مشکل مواجه ساخت.

او گفت:  در ادامه، پیگیری‌های لازم برای جابه‌جایی چاه آغاز شد تا دست‌کم بخشی از نیاز مردم به آب پایدار تأمین شود، اما با وجود این اقدامات، همچنان در فصل زمستان نیز آبرسانی برخی روستاها با تانکر انجام می‌شود.

کریمی با اشاره به مشکلات تأمین سوخت و گاز مایع در روستاهای فاقد گاز شهری خاطرنشان کرد: در منطقه خارتوران، نبود شبکه گازرسانی مشکلات متعددی برای خانوارها ایجاد کرده است. معمولاً در ماه‌های گرم سال شرایط تأمین سوخت بهتر است، اما با آغاز فصل سرما، خرابی زیرساخت‌ها و مشکلات مربوط به سهمیه‌بندی نفت و گاز مایع، زندگی مردم را با دشواری مواجه می‌کند؛ در حالی که بسیاری از این مشکلات باید پیش از آغاز زمستان شناسایی و برطرف شوند.

وی با بیان اینکه پیگیری مشکلات سهمیه نفت خانوارها حتی در روزهای اخیر نیز ادامه داشته است، اظهار کرد: در مواردی مردم با وجود داشتن سهمیه، به دلیل خرابی پست و تجهیزات مربوط به توزیع سوخت امکان دریافت نفت را ندارند.

او گفت: برای رفع این مشکل باید تجهیزات و زیرساخت‌های موردنیاز تأمین شود و پیگیری‌های لازم از طریق مسئولان استانی و حتی دستگاه‌های مربوط در تهران صورت بگیرد تا سوخت موردنیاز به دست خانوارهای واجد شرایط برسد.

هزینه سنگین سوخت و مشکلات تأمین آرد روستاییان

بخشدار بیارجمند با تأکید بر ضرورت بررسی موضوع گازرسانی به مناطق محروم و پراکنده منطقه گفت: با توجه به شرایط کشور، ممکن است اجرای فوری شبکه گاز شهری در همه نقاط امکان‌پذیر نباشد، اما انتظار می‌رود این موضوع در برنامه‌ریزی‌های دستگاه‌های مسئول قرار گیرد و برای تأمین مناسب سوخت جایگزین نیز چاره‌اندیشی شود.

وی گفت: اکنون برخی خانوارهای روستایی ناچارند کپسول گاز را با دشواری تهیه کنند و برای گاز دولتی حدود 190 هزار تومان، گاز نیمه‌آزاد حدود 590 هزار تومان و گاز آزاد بین 600 تا 700 هزار تومان بپردازند که این هزینه‌ها فشار اقتصادی قابل توجهی بر خانواده‌ها وارد کرده است.

کریمی یکی دیگر از مطالبات مهم مردم را اصلاح شیوه تخصیص و توزیع سهمیه آرد عنوان کرد و افزود: در بخش بیارجمند با محدودیت جدی دسترسی به نانوایی مواجه هستیم و در برخی محدوده‌ها، مردم برای تهیه نان باید مسافت‌های طولانی را طی کنند. 

بخشدار بیارجمند بیان کرد. فاصله برخی روستاها تا نزدیک‌ترین امکان تهیه نان و همچنین فاصله حدود 42.5 کیلومتری برخی نقاط تا نانوایی‌های خارج از منطقه، شرایط دشواری برای ساکنان ایجاد کرده است.

وی با اشاره به اجرای طرح نانینو و پیامدهای آن برای خانوارهای روستایی تصریح کرد: بر اساس شیوه فعلی، اگر یکی از اعضای خانواده در شهر نان تهیه کند، ممکن است سهمیه آرد یارانه‌ای خانوار در روستا کاهش پیدا کند یا قطع شود.

او افزود: این مسئله برای خانواده‌هایی که فرزندانشان به دلیل تحصیل، سربازی یا اشتغال در شهرستان دیگری زندگی می‌کنند، مشکلات جدی ایجاد کرده است؛ چراکه خرید نان توسط فرزند در محل تحصیل یا کار می‌تواند بر سهمیه آرد والدین ساکن روستا تأثیر بگذارد.

کریمی با بیان اینکه این موضوع بارها از طریق دستگاه‌های مرتبط با حوزه غله در سطح شهرستان و استان و همچنین استانداری پیگیری شده است، خاطرنشان کرد: با وجود اعتراض‌ها و مطالبه‌های مطرح‌شده، هنوز راهکار مؤثری برای حل این مشکل ارائه نشده است.

وی اظهار کرد:  در واقع، آرد موردنیاز وجود دارد، اما به دلیل محدودیت‌های سامانه‌ای و نحوه محاسبه سهمیه سرانه نان، امکان تحویل آن به برخی خانوارها فراهم نیست. این در حالی است که شرایط زندگی در روستاها با شهرها متفاوت است و نمی‌توان بدون در نظر گرفتن وضعیت خانوارهای روستایی، یک شیوه واحد را برای همه اجرا کرد.

 درمان، آموزش و ارتباطات؛ سه مطالبه اساسی روستاها

بخشدار بیارجمند با اشاره به مشکلات زیرساختی برخی روستاها در زمینه دسترسی به آرد و خدمات عمومی بیان کرد: روستاهایی مانند تجور و نور برای تهیه آرد ناچارند مسافت حدود 35 تا 40 کیلومتری را تا زمان‌آباد طی کنند.

وی عنوان کرد:  در چنین شرایطی، خرابی پست، قطعی اینترنت یا اختلال سامانه‌ها می‌تواند موجب شود اهالی پس از طی این مسیر طولانی، بدون دریافت خدمات موردنیاز به روستای خود بازگردند. تکرار این وضعیت علاوه بر افزایش نارضایتی، احتمال بروز تنش‌های اجتماعی را نیز افزایش می‌دهد و مدیریت محلی ناچار است برای حفظ آرامش مردم وارد عمل شود.

او با اشاره به وضعیت بهداشت و درمان در منطقه اظهار داشت: راه‌اندازی پایگاه اورژانس در روستای زمان‌آباد با پیگیری مسئولان، همراهی رسانه‌ها، تلاش دکتر امامیان و همکاری مجموعه فرمانداری و دانشگاه علوم پزشکی محقق شد که جای قدردانی دارد.

او افزود:  با این حال، برای راه‌اندازی این پایگاه از ظرفیت موجود منطقه استفاده شد و آمبولانس درمانگاه در اختیار اورژانس قرار گرفت و نیروهای موردنیاز نیز برای ارائه خدمات مستقر شدند؛ بنابراین، بخشی از امکانات درمانگاه برای فعالیت اورژانس اختصاص یافت.

کریمی افزود: در ادامه برای تأمین خودروی اورژانس نیز اقداماتی انجام شد، اما همچنان وسیله نقلیه مستقل درمانگاه تأمین نشده است. این مسئله موجب می‌شود در صورت نیاز به انتقال بیمار از سوی پزشک یا کادر درمان، وابستگی به امکانات اورژانس و محدودیت‌های عملیاتی آن وجود داشته باشد. علاوه بر این، کمبود پزشک و دارو نیز از دیگر مشکلات حوزه سلامت است؛ به‌طوری‌که ساکنان برخی نقاط برای تهیه دارو باید مسافت‌های طولانی را طی کنند و فاصله پیازمن تا زمان‌آباد نیز حدود 135 کیلومتر است. از این رو، تأمین دارو و تقویت امکانات درمانی در منطقه باید به‌صورت جدی مورد توجه قرار گیرد.

وی با اشاره به مشکلات آموزش و پرورش و جابه‌جایی دانش‌آموزان گفت: یکی از نیازهای مهم خانواده‌های روستایی، فراهم‌کردن وسیله نقلیه برای انتقال دانش‌آموزان به مراکز آموزشی، به‌ویژه مقطع متوسطه است. اگرچه در برخی موارد با کمک شهرداری، مشارکت مجموعه‌های خارج از منطقه و پرداخت بخشی از هزینه‌ها از سوی خانواده‌ها، امکان رفت‌وآمد دانش‌آموزان فراهم شده است، اما این راهکار پاسخگوی دائمی نیاز منطقه نیست. محدودیت‌های استفاده از ناوگان حمل‌ونقل دانش‌آموزی در سطح کشور نیز بر این مشکل افزوده است و انتظار می‌رود آموزش و پرورش با یک تصمیم و مصوبه اجرایی، زمینه تأمین سرویس و تسهیل رفت‌وآمد دانش‌آموزان را فراهم کند.

 اینترنت و کشاورزی؛ زیرساخت‌هایی برای ماندگاری جمعیت

بخشدار بیارجمند با تأکید بر اینکه دسترسی به اینترنت و تلفن همراه دیگر یک امکان جانبی نیست، بلکه از نیازهای ضروری زندگی روزمره محسوب می‌شود، اظهار کرد: برخی روستاهای منطقه همچنان از پوشش مناسب تلفن همراه و اینترنت محروم هستند و اهالی برای برقراری ارتباط ناچارند چندین کیلومتر از محل زندگی خود فاصله بگیرند. در مواردی مردم باید حدود هشت کیلومتر را با موتورسیکلت، وسیله نقلیه یا حتی پیاده طی کنند تا به نقطه‌ای برسند که امکان برقراری ارتباط داشته باشند.

وی با اشاره به وضعیت روستاهای تق‌مر، کلات مطهر و تجور تصریح کرد: نبود پوشش ارتباطی مناسب حتی فعالیت‌های آموزشی را نیز با مشکل مواجه کرده است. در برخی موارد، معلمان برای دسترسی به اینترنت و ثبت یا دریافت مطالب آموزشی ناچارند مسافتی حدود 35 کیلومتر را تا روستای احمدآباد طی کنند. همچنین دانش‌آموزان روستای کلات مطهر برای دسترسی به اینترنت باید حدود 400 متر از مسیر را تا بالای تپه‌ها پیاده‌روی کنند تا بتوانند از خدمات ارتباطی استفاده کنند. مستندات این وضعیت نیز تهیه و برای مسئولان ارسال شده، اما تاکنون نتیجه مطلوبی حاصل نشده است.

کریمی با اشاره به جایگاه کشاورزی و دامداری در اقتصاد روستاهای بیارجمند خاطرنشان کرد: بخش مهمی از معیشت خانوارها و ماندگاری جمعیت در روستاها به فعالیت‌های کشاورزی و دامداری وابسته است، اما مدیریت منابع آب و کاهش سهمیه‌ها بدون فراهم‌کردن مقدمات لازم برای تغییر الگوی مصرف، فشار زیادی بر کشاورزان وارد کرده است. اگر قرار است کشاورزی به سمت استفاده بهینه از منابع آب حرکت کند، باید پیش از اعمال محدودیت، تسهیلات، اعتبارات، تجهیزات آبیاری نوین و زیرساخت‌هایی مانند استخرهای ذخیره آب در اختیار بهره‌برداران قرار گیرد تا کشاورز امکان تطبیق فعالیت خود با شرایط جدید را داشته باشد.

وی ادامه داد: نمی‌توان بدون برنامه‌ریزی قبلی، آموزش و حمایت از کشاورزان، تنها با اعمال محدودیت، جریمه‌های سنگین و قطع سهمیه آب به دنبال اصلاح الگوی مصرف بود؛ زیرا چنین رویکردی علاوه بر ایجاد نارضایتی، معیشت بهره‌برداران را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. در منطقه حدود 85 واحد کشاورزی فعال وجود دارد که هر واحد به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم معیشت حدود 10 خانوار را تأمین می‌کند. کاهش منابع آب موجب شده بسیاری از این بهره‌برداران به مشاغل دوم روی بیاورند، فعالیت خود را اجاره دهند یا برای تأمین هزینه‌های زندگی به دنبال اشتغال در مناطق شهری باشند.

کریمی در پایان با تأکید بر ضرورت نگاه جامع به مسائل بیارجمند گفت: تداوم مشکلات زیرساختی، محدودیت منابع آب، دشواری تأمین سوخت و آرد، کمبود امکانات درمانی، مشکلات حمل‌ونقل دانش‌آموزان و ضعف پوشش ارتباطی، همگی بر کیفیت زندگی مردم تأثیر گذاشته‌اند. انتظار ما از مسئولان ملی و استانی این است که مطالبات منطقه را به‌صورت یک مجموعه به‌هم‌پیوسته ببینند و برای رفع آنها برنامه‌ریزی عملیاتی و مستمر داشته باشند؛ چراکه تقویت زیرساخت‌ها و حمایت از کشاورزی و خدمات عمومی، نقش مستقیمی در حفظ جمعیت و جلوگیری از مهاجرت روستاییان خواهد داشت.

انتهای پیام/363/