رسانه عبری: حضور عرب‌ها در انتخابات انتفاضه‌ای علیه اسرائیل بود

به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، زیمان یسرائیل در مقاله‌ای ضمن اشاره به آخرین نظرسنجی انجام شده که نشان می‌دهد فقط 46 درصد از عرب‌ها به پلیس اسرائیل اعتماد دارند، نوشت: عرب‌های (1948) برای دفاع از خود پای صندوق‌های رای رفتند، زیرا به دنبال راهی برای متوقف کردن رویکرد نژادپرستانه ساختار بودند، ساختاری که هیچ حقی برای مشارکت آنها در قدرت قائل نیست.

به اعتراف این رسانه صهیونیستی: این افزایش ناشی از تجدید اعتماد به نهادهای اسرائیلی نبوده است. نظرسنجی عمیقی که مؤسسه «رِکاز» وابسته به انجمن الجلیل انجام داده، نشان می‌دهد که نزدیک به 40 درصد از جامعه عرب «مشروط رأی می‌دهند»؛ به این معنا که شهروندانی که به اهمیت رأی دادن واقف‌ هستند (76.2 درصد)، معتقدند اگر رأی دادن امنیت شخصی آن‌ها را تأمین نکند، فایده ‌ای ندارد. این شرط در این دوره به یک وضعیت اضطراری و حیاتی تبدیل شده است.

مردم از روی ترسی واقعی به پای صندوق‌های رأی رفتند. شمار جرایم قتل از 250 مورد در سال فراتر رفته و هیچ مانعی نیز در برابر آن وجود نداشته است، (درحالی که سیاست‌های بن گویر به آن دامن بیشتری هم بخشیده است).

بر اساس نظرسنجی روزنامه «رِکاز»، 46.9 درصد از افکار عمومی عرب به پلیس(رژیم صهیونیستی) اعتماد ندارند و نزدیک به 40 درصد از زنان عرب در خیابان‌ها احساس امنیت نمی‌کنند.

در برابر وزیری که امنیت داخلی را بر عهده دارد و هرج‌ومرج و تحریک به خشونت را به سیاست رسمی علیه عرب‌ها تبدیل کرده است، در خانه ماندن به معنای پذیرفتن حکم اعدام بود.

تهدید به معنای واقعی علیه خانه‌ها بود، بسیاری از مناطق عرب نشین تحت عناوین و قوانین مختلف تخریب شده‌اند اکنون سبب گسترده‌ای از تخریب خانه‌های عرب‌های 1948 در نقب، مثلث و جلیل را شاهد هستیم. این اقدامات با انجماد عمدی بودجه از سوی بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی، همراه شد و در نتیجه، فعالیت شوراهای محلی عرب به فلج کشیده شد. دامنه تحریک‌ها حتی به بیمارستان‌ها نیز رسید؛ جایی که پزشکان و پرستاران عرب به‌دلیل هویتشان مورد آزار و پیگرد قرار گرفتند.

این روند در روز انتخابات به اوج خود رسید؛ زمانی که شبکه 14، رأی دادن شهروندان عرب را «تروریسم صندوق‌های رأی» توصیف کرد؛ اظهارنظری که با حمایت ایتمار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی، مطرح شد. این اظهارنظر برای هر شهروند عرب روشن کرد که رأی دادن، آخرین ابزار دفاعی آنهاست.

نویسنده در بخش دیگری از این مقاله به نتایج معکوس این رویکرد رژیم صهیونیستی اشاره و آورده است: بنیامین نتانیاهو بزرگ‌ترین بازنده در نقشه سیاسی جدید است. او طی سی سال، هرگونه همکاری با عرب‌ها را «خیانت» توصیف می‌کرد تا اینکه در سال 2021، برای بقای سیاسی خود، شخصاً نیروهای حزب رَعَم را آموزش داد. بدین‌ترتیب، راه برای تشکیل دولت تغییر هموار شد. به‌طور قطعی ثابت شد که تحریم سیاسی عرب‌ها نه مسئله‌ای امنیتی، بلکه بازی‌ای فرصت‌طلبانه است و امروز، با وجود تنها 19 کرسی، این رویکرد به بن‌بست رسیده است.

انتهای پیام/