صالحی: رهبر شهید انقلاب، مفاخر ادب پارسی را پاسداری کرد

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم آیین بزرگداشت امین زبان پارسی به همراه رونمایی از دفتر شعر امین سروده‌های رهبر شهید دقایقی پیش در پژوهشکده فرهنگ هنر و معماری برگزار شد. 

سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در این مراسم گفت: رهبر شهید ما 3 وجه وجودی داشت که دو وجه بر وجهه سوم سایه افکنده است. اولین وجه، اسلامیت ایشان بود؛ او در حوزه‌های مختلف دانش اسلامی تسلط و نوآوری داشت. وجه دوم، انقلابیت ایشان بود. رهبری شهید از همان دهه 1340 یکی از همراهان امام خمینی بودند و تا آخر عمرشان انقلابی ماندند. این دو وجه آشکار ایشان است که بر وجه سوم سایه انداخته و آن هم وجه ایرانی بودن ایشان است. رهبر شهید انقلاب یک ایران دوست و یک ایران پناه واقعی هم بودند که معتقدم از این زاویه می‌توان حرف‌های زیادی زد. 

وی ادامه داد: امین زبان و ادب فارسی که عنوان این جلسه انتخاب شده است، یکی از وجوهی است که جنبه سوم ایشان را تفسیر می‌کند، چرا که زبان و ادبیات پارسی یکی از جلوه‌های مرکزی ایرانی بودن است. دیدید که رهبری شهید در همان سخن عاشورایی خود گفتند که از ایران بخوان‌. به نظرم از این دو وجه باید بیشتر صحبت کرد چرا که پررنگ‌تر است. 

صالحی تأکید کرد: در حوزه زبان و ادب فارسی، ایشان دو بال را با هم پیش بردند؛ یکی تسلط بر ادبیات پارسی که در وجهه حقیقی ایشان جای می‌گیرد و دیگری اهتمام به زبان ادبیات فارسی و پاسداری از آن است که در وجه حقوقی ایشان قرار می‌گیرد.

در مورد تسلط ایشان باید اشاره کنم که او بر نظم و نثر پارسی مسلط بود. ایشان بر هر دو حوزه اشراف داشت و یکی هم بر دیگری برتری نداشت و همین موضوع ایشان را متمایز می‌کرد. کسانی که ایشان را می‌شناختند می‌دانستند که او شعر را در همه دوره‌های تاریخی و همه سبک‌های آن بلد بود. در نثر هم همین بود. ایشان نثرهای متنوعی خوانده بود که تعلق ایشان به زبان فارسی را نشان میداد. 

وی ادامه داد: نکته دوم، اهتمام ایشان به رشد و تقویت و اعتلای زبان فارسی بود. به نظرم انقلاب اسلامی و دوران رهبری شهید، دوره‌ای قابل توجه برای ادبیات پارسی است. برای مثال نوع نگاه ایشان به فردوسی، در ابتدای انقلاب را ببینید؛ در آن زمان شاهنامه به کنج رفته بود اما آقای شهید ایران از شاهنامه و حکمت‌های آن گفتند. در مورد حافظ هم اینچنین است. ایشان مفاخر ادب پارسی را پاسداری کرد و اجازه نداد که با افراطی‌گری‌ها این مفاخر از اوج به فرش بیایند‌. ممکن بود که در همان سالهای ابتدایی انقلاب، تعدادی از مفاخر را از دست بدهیم اما هنر ایشان بود که باعث شد این مفاخر پاسداری شوند.

انتهای پیام/