ابهام در وام 1.6 میلیارد دلاری آمریکا به قزاقستان

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، دو نهاد وام‌دهنده دولتی آمریکا در حال حاضر برنامه‌ای برای پیگیری روند تامین مالی تا سقف 1.6 میلیارد دلار جهت اجرای یک پروژه بزرگ معدنی تنگستن در کشور قزاقستان ندارند؛ موضوعی که پرسش‌ها و ابهام‌های جدی را درباره نحوه تامین بودجه عملیات احداث این طرح مشترک ایجاد کرده است؛ طرحی که با هدف تامین مواد معدنی حیاتی و راهبردی برای صنایع غیرنظامی و بخش دفاعی آمریکا تعریف شده بود.

بر اساس گزارش خبرگزاری «رویترز»، «بانک صادرات و واردات ایالات متحده آمریکا» (EXIM) و «شرکت مالی توسعه بین‌المللی ایالات متحده آمریکا» (DFC) در مقطع کنونی هیچ برنامه‌ای برای تامین مالی و پرداخت تسهیلات به این پروژه معدنی در دستورکار خود ندارند.

در مقابل، شرکت توسعه‌دهنده و مجری این طرح یعنی گروه سرمایه‌گذاری «کوو کاز کپیتال» (Cove Kaz Capital Group) تاکید می‌کند که تمامی فعالیت‌های اجرایی طبق جدول زمانی از پیش تعیین‌شده در حال پیشرفت است و این شرکت هنوز به صورت رسمی درخواستی را برای دریافت منابع مالی بخش احداث و عملیات عمرانی ارائه نکرده است.

بسته مالی پیشنهادی برای این طرح شامل تسهیلاتی تا سقف 900 میلیون دلار از سوی بانک صادرات و واردات آمریکا و 700 میلیون دلار از سوی شرکت مالی توسعه بین‌المللی این کشور بود. هر دو نهاد دولتی پیش از این، نامه‌های مقدماتی ابراز تمایل صادر کرده بودند، اما هیچ‌یک پرداخت وام قطعی را تصویب نکردند.

یک مقام رسمی شرکت مالی توسعه بین‌المللی آمریکا به رویترز گفت که پرونده این پروژه از مرحله نخست فرآیند بررسی چهارمرحله‌ای این سازمان فراتر نرفته است. رویترز همچنین گزارش داد که بانک صادرات و واردات آمریکا نیز در شرایط فعلی برنامه‌ای برای ارائه تسهیلات مالی به این طرح ندارد.

این تحول، درباره منبع بالقوه تامین بودجه عملیات احداث ابهام ایجاد می‌کند، هرچند هیچ وام از پیش تصویب‌شده‌ای لغو یا پس گرفته نشده است.

واکنش شرکت مجری طرح و تاکید بر ادامه کار طبق تقویم زمانی

در واکنش به این گزارش‌ها، شرکت «کوو کاز کپیتال» گمانه‌زنی‌های مطرح‌شده مبنی بر اینکه موضع کنونی نهادهای وام‌دهنده دولتی آمریکا به معنای رد قطعی و نهایی برنامه‌های تامین مالی این طرح است را به چالش کشید و آن را رد کرد.

بر پایه بیانیه‌ای که در نشریه «فوربس قزاقستان» (Forbes Kazakhstan) بازتاب یافت، این شرکت سرمایه‌گذاری اعلام کرد که پروژه تنگستن قزاقستان همچنان در مرحله مطالعات مهندسی و امکان‌سنجی فنی و اقتصادی قرار دارد.

انتظار می‌رود مطالعات امکان‌سنجی قطعی و نهایی این طرح در طول سال 2027 میلادی تکمیل شود و شرکت مجری قصد دارد پس از پایان یافتن این مرحله، برای جذب منابع مالی جهت عملیات احداث اقدام کند.

شرکت «کوو کاز» تصریح کرد که منابع مالی لازم برای فعالیت‌های توسعه‌ای و مطالعاتی فعلی به طور کامل تامین شده و مدیران این مجموعه همچنان وام‌دهندگان تجاری، سرمایه‌گذاران راهبردی و مشتریان بالقوه را به عنوان منابع تامین سرمایه بررسی می‌کنند.

این شرکت همچنین تاکید کرد که رایزنی‌هایش با مقامات دولتی آمریکا نشان‌دهنده تداوم حمایت سیاسی از این پروژه است و در بیانیه خود به رویترز خاطرنشان کرد که این طرح هم در دوره دولت «جو بایدن» و هم در دوره دولت «دونالد ترامپ» از حمایت دولت‌های وقت آمریکا برخوردار بوده است.

جایگاه راهبردی قزاقستان در تامین مواد معدنی حیاتی برای صنایع آمریکا

این پروژه معدنی ذخایر تنگستن «کاتپار شمالی» (Northern Katpar) و «کایراکتی علیا» (Upper Kairakty) را در استان صنعتی «کاراگاندا» در قزاقستان در بر می‌گیرد.

گروه سرمایه‌گذاری «کوو کاز» در ماه آوریل سال 2026 میلادی مالکیت 70 درصد سهام شرکت «سورنی کاتپار» (Severniy Katpar LLP) را به دست آورد، در حالی که شرکت ملی معادن قزاقستان موسوم به «تائو-کن سامروک» (Tau-Ken Samruk) همچنان 30 درصد باقی‌مانده سهام را در اختیار دارد.

این دو میدان معدنی، منبع بسیار عظیمی از ذخایر دست‌نخورده و توسعه‌نیافته تنگستن به شمار می‌روند و شرکت «کوو کاز» قصد دارد در این منطقه عملیات استخراج معدنی و تاسیسات فرآوری پیشرفته‌ای را برای تولید ماده «پارآمونیم تنگستات» راه‌اندازی کند؛ ماده‌ای میانی و کلیدی که در چرخه تولید محصولات نهایی تنگستن کاربرد دارد.

فلز تنگستن در صنایع تولیدی هوافضا، ماشین‌آلات صنعتی و تجهیزات دفاعی و نظامی اهمیت دارد و از آنجا که کشور چین بر تولید جهانی آن مسلط است، دستیابی به منابع تامین جایگزین به اولویتی برای واشنگتن تبدیل شده است.

قزاقستان هم‌اکنون نیز تامین‌کننده مهم مواد معدنی حیاتی برای صنایع آمریکاست؛ طبق آمار «اداره اطلاعات انرژی آمریکا»، اورانیوم قزاقستان در سال 2025 میلادی، 28 درصد از کل محموله‌های تحویلی به بهره‌برداران نیروگاه‌های هسته‌ای غیرنظامی آمریکا را تشکیل داد.

همچنین همان‌گونه که «قانات شارلاپایف» رئیس هیئت رئیسه اتاق ملی کارآفرینان قزاقستان (آتامکن) در تاریخ دهم نوامبر در اجلاس تجاری «B20» در واشنگتن برجسته کرد، قزاقستان تامین‌کننده فلز تیتانیوم برای شرکت‌های بزرگ هوافضا از جمله «بوئینگ» و «ایرباس» نیز هست.

پیامدهای مالی و ابعاد سیاسی حضور غیرمستقیم خانواده ترامپ در پروژه

در تحولی دیگر، شرکت «کوو کاز» در تاریخ دوم نوامبر رسماً اعلام کرد که از برنامه پیشین خود برای ادغام با شرکت «اسکای‌لاین بیلدرز» (Skyline Builders) منصرف شده و در عوض، پذیرش و عرضه مستقیم سهام خود را در بازار بورس آمریکا در نیمه نخست سال 2027 میلادی دنبال خواهد کرد.

این شرکت همچنین از تعهد سرمایه‌گذاری سهامی 32 میلیون دلاری شرکت «امریکن ونچرز» (American Ventures) شامل خرید چهار میلیون سهم به ارزش هر سهم هشت دلار خبر داد؛ سرمایه‌گذاری پیشنهادی که منوط به نهایی شدن قرارداد است و از ادامه فعالیت‌های توسعه‌ای طرح پشتیبانی خواهد کرد.

از سوی دیگر، موضع کنونی نهادهای وام‌دهنده دولتی آمریکا می‌تواند نگرانی‌ها را درباره احتمال تامین مالی متکی بر مالیات‌دهندگان آمریکایی برای پروژه‌ای که گفته می‌شود اعضای خانواده رئیس‌جمهور دونالد ترامپ به صورت غیرمستقیم سهام کوچکی در آن دارند، کاهش دهد.

با این حال، برای قزاقستان مسئله فوری همچنان چگونگی تامین مالی این پروژه است. شرکت «کوو کاز» می‌گوید بودجه فعالیت‌های توسعه‌ای فعلی تامین شده است و سرمایه‌گذاری سهامی پیشنهادی نیز از آماده‌سازی‌های بعدی حمایت می‌کند، اما منابع مالی بخش احداث هنوز باید تامین شود.

اکنون چالش بعدی این شرکت، تکمیل مطالعات امکان‌سنجی و جذب منابع مالی الزام‌آور برای عملیات احداث خواهد بود؛ روندی که نتیجه نهایی آن مشخص می‌کند آیا این پروژه معدنی می‌تواند از مرحله توسعه وارد فاز تولید عملیاتی شود یا خیر.

انتهای پیام/