به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، بیرجند، روز سوگ بانوی دو عالم، رنگ دیگری داشت. آسمان شهر ابری بود و زمین، گویی برای استقبال از مهمانان آسمانی خود را آماده می‌کرد. در سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، هنگامی که خیابان‌های دارالمؤمنین خراسان جنوبی با پرچم‌های سیاه و بیرق‌های عزا آراسته شده بود، پیکرهای مطهر شهدای گمنام دوران دفاع مقدس بر دستان مردمی تشییع شد که سال‌هاست چشم‌به‌راه همین لحظه‌اند؛ لحظه‌ای که گمنامی به دیدار نام‌آوران می‌آید و سوگ فاطمی با عطر شهادت درهم می‌آمیزد.

از نخستین ساعات صبح، شهر حال و هوای دیگری داشت. مردم زن و مردم پیر و جوان بزرگ و کوچک از مساجد و حسینیه‌های محلات مختلف بیرجند به سمت کهف الشهدا به راه افتادند؛ دسته‌هایی که در آنها پیر و جوان، زن و مرد، و کودکانی که شهدا را ندیده‌اند اما نامشان را از زبان مادرانشان شنیده‌اند، هم‌قدم شده بودند. صدای سنج و دمام، نوای «یا فاطمه زهرا (س)» و مرثیه‌های مداحان اهل‌بیت (ع) در فضای شهر پیچیده بود و هر قدم، فاصله را میان زمین و آسمان کوتاه‌تر می‌کرد.

از کهف الشهدا تا آغوش شهر

تشییع پیکرهای مطهر شهدای گمنام از کهف الشهدا  آغاز شد؛  تابوت‌های نورانی شهدا بر دستان مردم برافراشته شد و جمعیت، در مسیری پر از اشک و اندوه، مهمانان آسمانی را تا آستان مقصد نهایی همراهی کرد.

صحنه‌های این مسیر، از آن لحظه‌هایی بود که در حافظه شهر می‌ماند؛ مادری که با دستمالی سفید، غبار از روی تابوت می‌زد و با او حرف می‌زد؛ پدری که دست کودک خردسال خود را در دست گرفت و در گوشش چیزی گفت که فقط خودشان شنیدند؛ جوانانی که با دستانی لرزان، گوشه‌ای از تابوت را گرفتند و در دل، عهدی بستند. در میان جمعیت، خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران نیز حضور داشتند؛ کسانی که سال‌هاست با این زخم کهنه زندگی می‌کنند و امروز، در روز شهادت حضرت زهرا (س)، سوگ خود را با سوگ فاطمی گره زده بودند.

سخنرانان و مداحان حاضر در مراسم، بر این پیوند تأکید کردند که شهدا، پرورش‌یافتگان مکتب فاطمی‌اند؛ همان مکتبی که ایثار، صبر و ایستادگی را در سخت‌ترین روزها به انسان می‌آموزد. حضرت زهرا (س) نخستین شهید راه ولایت است و شهدای گمنام، ادامه‌دهندگان همان راه؛ راهی که در آن، نام و نشان ارزشی ندارد و تنها رضای خداوند است که می‌ماند.

در بخش‌هایی از مراسم، آیاتی از کلام‌الله مجید قرائت شد و پس از آن، نوحه‌سرایی در وصف مظلومیت بانوی دو عالم و یاد شهدای گمنام، فضای میدان را مالامال از اندوه و معنویت کرد. برخی از حاضران، در حالی که اشک بر چهره داشتند، با اشاره به اینکه «این شهدا فرزندان همه ما هستند»، بر ضرورت حفظ یاد و راه آنان تأکید کردند.

روایتی از جنس ایستادگی و امید

تشییع پیکر شهدای گمنام در بیرجند، تنها یک آیین مذهبی نبود؛ تجلی زنده‌ای از پیوند نسل‌ها با ارزش‌های دفاع مقدس بود. در روزگاری که برخی تلاش می‌کنند تا فاصله‌ای میان نسل امروز و دیروز ایجاد کنند، حضور پرشور جوانان و نوجوانان در این مراسم، نشان داد که خون شهدا همچنان در رگ‌های جامعه جاری است و آرمان‌های آنان، چراغ راه نسل‌های آینده خواهد بود.

همچنین، حضور مسئولان استانی در این آیین، فرصتی برای تأکید بر مسئولیت دستگاه‌ها در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و رسیدگی به خانواده‌های معظم شهدا و ایثارگران بود؛ موضوعی که همواره از مطالبات جدی این قشر شریف به شمار می‌رود.

وداعی که پایان نیست

مراسم تشییع با اقامه نماز بر پیکرهای مطهر شهدا به پایان رسید؛ اما آنچه در دل‌های مردم بیرجند ماند، به پایان نرسید. در حالی که پرچم‌های سیاه شهر، نشان از سوگ فاطمی داشتند، عطر حضور شهدای گمنام در فضای دارالمؤمنین پیچیده بود و شهر، گویی در سکوتی آمیخته با افتخار، به مهمانان آسمانی خود سلام می‌داد.

بیرجند در روز شهادت حضرت زهرا (س)، بار دیگر ثابت کرد که دارالمؤمنین نامی است که به شایستگی بر آن نهاده‌اند؛ شهری که در آن، سوگ و حماسه، اشک و ایستادگی، و گمنامی و جاودانگی، در هم تنیده‌اند و یاد شهدا، همچنان بلندترین نوای آن است.

انتهای پیام/254