به گزارش خبرگزاری تسنیم از ایلام، اجتماعات مردمی شامگاه پنجشنبه که قرار بود ساعت 8 و نیم شب آغاز شود، از دقایقی پیش از آن رنگ و بوی دیگری گرفته بود. مردم ایلام، پیش از شروع رسمی مراسم، درمیدان آیینی 22 بهمن شهر ایلام، صف کشیده بودند. پیر و جوان، زن و مرد، همه آمده بودند تا میزبان باشند، میزبانی که به گفته خودشان، «مهمان» دارد.

مهمان داریم. این جمله، پرتکرارترین جمله شب گذشته در ایلام بود. هر کس به فراخور حال خود، از آمدن مهمانان تازه رسیده می‌گفت و همه یک صدا تأکید می‌کردند که این شهدا، «شهرمان را پرنور کرده‌اند».

عده‌ای با دسته‌گل آمده بودند، گل‌هایی که برای وداع با این «نامداران گمنام» در دست داشتند. برخی نیز با شمع و تصاویر شهدا، فضایی سرشار از معنویت و اندوه را در خیابان‌های ایلام رقم زدند. اشک، همراه همیشگی این مراسم بود، اشکی که در سکوت شب، صدای دل‌های بی‌قرار را به گوش آسمان می‌رساند.

 مویه‌ای که شهر را لرزاند

اما شاید تأثیرگذارترین لحظه شب، وقتی بود که مادر شهید مفقودالاثر «نورمحمد بابایی» در وصف شهدای گمنام، مویه کرد. صدای مویه‌ی کوردی‌اش که در فضای شهر پیچید، نه فقط حاضران در محل، بلکه همه‌ی مردم را به گریه انداخت. در آن لحظه، صدای گریه‌ی بلند مردم با مویه‌ی آن مادر شهید درهم آمیخت و صحنه‌ای ماندگار از دلدادگی مردم ایلام به شهدا و آرمان‌هایشان خلق کرد.

 وداعی که به وصال می‌ماند

حضور شهدای گمنام در ایلام، علاوه بر مراسم تشییع، تجدید عهدی است با نسلی که برای امنیت و اعتلای این سرزمین از جان خود گذشت. مردمی که در سرمای شب پاییزی، زودتر از موعد به خیابان‌ها آمدند، نشان دادند که هیچ فاصله‌ای نمی‌تواند میان آن‌ها و شهدا فاصله بیندازد.

 ایلام، میزبان پیکرهای مطهر شهدا بود، میزبان عطر و بوی ایثار و فداکاری و عطری که تا همیشه در کوچه‌پس‌کوچه‌های این شهر خواهد ماند.

انتهای پیام/180/