اختصاص 1.7 درصد درآمد خانوار به تفریح، سالمندی فعال راغیرممکن کرده است

به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، سومین کنگره بین‌المللی «سالمندی فعال» در تالار وحدت دانشگاه تبریز، علاوه بر هشدار پیرامون چالش‌های کلان جمعیتی، به محلی برای واکاوی موانع ساختاری و اقتصادی تحقق رفاه و نشاط در دوران سالمندی تبدیل شد. در شرایطی که سیاست‌گذاران از ضرورت پویایی و حضور اجتماعی سالمندان سخن می‌گویند، شکاف عمیق میان شعارهای حمایتی و واقعیت‌های تلخ معیشتی، به‌ویژه بحران مسکن و تنگناهای مالی خانوارها، زنگ خطری جدی برای اثربخشی برنامه‌های توسعه‌ای به شمار می‌رود؛ وضعیتی که نشان می‌دهد پدیده سالمندی بیش از آنکه مسئه‌ای فردی باشد، بازتابی از ناترازی‌های کلان اقتصادی و اجتماعی است.

بررسی مؤلفه‌های کیفیت زندگی در ایران گویای آن است که تحقق اهارفی همچون «سالمندی فعال» و «شهر دوستدار سالمند» در گرو اصلاحات ساختاری ریشه‌ای است. هنگامی که سهم عمده‌ای از درآمد خانوارهای ایرانی در چرخ‌دنده‌های هزینه‌های سرسام‌آور مسکن خرد می‌شود و سهم تفریح، نشاط و خدمات رفاهی به حداقل ممکن تنزل می‌یابد، سخن گفتن از مشارکت اجتماعی و پویایی دوران سالمندی با موانع جدی روبه‌رو می‌شود. از این رو، بازنگری در سیاست‌های حمایتی، توسعه نظام مراقبت ساختاریافته و تضمین امنیت اقتصادی، از تکالیف فوری دستگاه‌های متولی در صیانت از کرامت انسانی پیشکسوتان جامعه محسوب می‌شود.

مجید فولادیان، رئیس دبیرخانه سالمندی کشور در سومین کنگره بین‌المللی سالمندی فعال در تبریز، با تأکید بر ضرورت فراهم‌سازی فرصت‌های برابر برای بهره‌مندی سالمندان از خدمات و امکانات اجتماعی اظهار کرد: سالمندی فعال پیش از آنکه یک موضوع فردی باشد، مسئله‌ای ساختاری و اجتماعی است و تحقق آن به ایجاد بسترهای عادلانه، اصلاح ساختارها و برنامه‌ریزی اصولی نیاز دارد.

وی افزود: نمی‌توان انتظار داشت سالمند به‌تنهایی و بدون فراهم بودن زیرساخت‌ها و شرایط مطلوب، به فردی فعال و کنشگر در جامعه تبدیل شود؛ بلکه دستیابی به این هدف مستلزم اصلاح ساختارهای موجود، بهبود سطح معیشت و تضمین دسترسی عادلانه به امکانات رفاهی است.

فولادیان با ابراز نگرانی شدید از وضعیت معیشتی خانوارها تصریح کرد: هنگامی که 50 درصد هزینه‌های خانوار صرف مسکن می‌شود و تنها 1.7 درصد از درآمد خانوار به تفریح، نشاط و سرگرمی اختصاص می‌یابد، صحبت از تحقق کامل سالمندی فعال، شبیه به یک شوخی تلخ است و در چنین شرایطی باید پیش از هر چیز به دنبال اقدامات بنیادی و اصلاحات ساختاری بود.

وی با تأکید بر اینکه سالمند برخوردار، کسی است که دسترسی برابر به خدمات داشته باشد، خاطرنشان کرد: تأمین امنیت اقتصادی سالمندان، توسعه نظام مراقبت ساختاریافته، تقویت مشارکت هدفمند، صیانت از کرامت سالمندی، ایجاد زیرساخت‌های واقعی «شهر دوستدار سالمند» و فراهم‌سازی دسترسی عادلانه به امکانات، از مهم‌ترین محورهای راهبردی برنامه‌های دبیرخانه سالمندی کشور به شمار می‌رود که نیازمند عزم ملی و همکاری بین‌بخشی است.

انتهای پیام/