به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حضور مردم در صحنه‌های اجتماعی و تجمعات شبانه، به‌ویژه در شرایطی که جامعه نیازمند همبستگی و اعلام موضع است، اقدامی ارزشمند و قابل تقدیر است. تشویق مردم به حضور، تقویت روحیه مسئولیت‌پذیری و یادآوری وظیفه اجتماعی مؤمنان، از رسالت‌های مهم تریبون‌های دینی است. با این حال، دعوت دینی زمانی بیشترین اثرگذاری را دارد که بر پایه تبیین، اقناع و یادآوری مسئولیت‌ها باشد. باید مردم را به مشارکت در جبهه حق ترغیب کرد و برای حضور بیشتر آنان با روشی صحیح و مبتنی بر سیره‌ عترت انگیزه ساخت؛ چراکه تقویت همبستگی اجتماعی با تقویت پیوندهای ایمانی و اعتماد متقابل امکان‌پذیر است.

در فرهنگ اسلامی، جهاد و حضور در میدان دفاع از حق، جایگاه بلندی دارد؛ اما شناخت وظیفه شرعی و تشخیص مصادیق آن نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. هر فرد مؤمن باید متناسب با توانایی، شرایط و مسئولیت‌های خود در مسیر دفاع از دین و جامعه اسلامی گام بردارد. گاهی حضور در میدان، گاهی خدمت‌رسانی، گاهی روشنگری و گاهی تربیت نسل مؤمن و انقلابی، جلوه‌های مختلف این مسئولیت هستند. بنابراین، باید فرهنگ مشارکت و مسئولیت‌پذیری را گسترش داد و به جای داوری شتاب‌زده درباره افراد، راه‌های بیشتری برای نقش‌آفرینی آنان فراهم کرد.

از سوی دیگر، مداحی اهل‌بیت علیهم‌السلام یکی از ظرفیت‌های مهم حفظ و انتقال معارف تشیع است. مداحان در طول تاریخ، با زبان شعر، مرثیه و ذکر مصائب، محبت خاندان پیامبر را در دل نسل‌های مختلف زنده نگه داشته‌اند. البته این عرصه همچون هر فعالیت فرهنگی دیگری نیازمند مراقبت، ارتقای معرفت و رعایت موازین شرعی است؛ اما نقطه آغاز این مراقبت باید تکریم جایگاه مداحی و تقویت اخلاص و محتوای معرفتی آن باشد. مداحی صرفاً یک هنر اجرایی نیست؛ می‌تواند رسانه‌ای اثرگذار برای انتقال پیام عاشورا، تبیین سیره اهل‌بیت و تربیت عاطفی و اعتقادی جامعه باشد.

از دیگر سو نباید جایگاه گریه‌کنندگان و محبان اهل‌بیت علیهم‌السلام را در فرهنگ دینی دست‌کم گرفت. اشک بر مصائب اهل‌بیت، به‌ویژه سیدالشهدا علیه‌السلام، در معارف شیعه جایگاهی رفیع دارد. این اشک، اگر با معرفت و محبت همراه باشد، می‌تواند زمینه‌ساز تحول اخلاقی، وفاداری به آرمان‌های اهل‌بیت و ایستادگی در برابر ظلم باشد. بسیاری از کسانی که امروز در مجالس روضه حاضر می‌شوند، با همین محبت و دلدادگی به خاندان پیامبر با دین پیوند خورده‌اند. باید قدر این سرمایه عظیم عاطفی و ایمانی را دانست و آن را به معرفت، مسئولیت‌پذیری و عمل صالح پیوند زد. جامعه دینی بدون همین دل‌های مشتاق و چشم‌های گریان، بخش مهمی از سرمایه معنوی خود را از دست می‌دهد.

در زمانه‌ای که انواع فسق و فجورها، آسیب‌های اخلاقی و مفاسد اجتماعی بخش‌هایی از جامعه را درگیر کرده است، حضور مؤمنان در هیئات مذهبی و مجالس عزاداری اهل‌بیت علیهم‌السلام، نعمتی ارزشمند و فرصتی مغتنم است. این مجالس، پناهگاه دل‌هایی هستند که هنوز با یاد خدا و محبت خاندان پیامبر آرام می‌گیرند و بستری برای حفظ پیوند نسل‌ها با فرهنگ دینی به شمار می‌روند. باید قدر این سرمایه را دانست، حضور مردم را تقویت کرد و به جای کم‌رنگ کردن ارزش این اجتماعات، برای ارتقای معرفت، معنویت و اخلاق در آنها کوشید. هیئت مذهبی می‌تواند نقطه آغاز تحول در زندگی فردی و اجتماعی انسان باشد؛ از اشک بر مصائب اهل‌بیت تا ایستادگی در برابر ظلم و مسئولیت‌پذیری در جامعه.

تریبون‌های مذهبی می‌توانند حلقه اتصال محبت، معرفت و مسئولیت اجتماعی باشند. سخنران، مداح و فعال مذهبی هر کدام در جایگاه خود می‌توانند مردم را به تقوا، همبستگی، دفاع از حق و حضور مسئولانه در جامعه دعوت کنند. در این مسیر، تکریم مؤمنان، حفظ حرمت خادمان اهل‌بیت و پرهیز از داوری درباره نیت و ایمان افراد، به تقویت این پیوند کمک می‌کند. هدف نهایی مجالس مذهبی و سخنرانی‌های دینی، پرورش انسان‌هایی است که هم دلشان با اهل‌بیت باشد، هم معرفتشان نسبت به راه آنان افزایش یابد و هم در میدان عمل، یار و پشتیبان جبهه حق باشند. محبت اهل‌بیت و مسئولیت اجتماعی نه‌تنها در برابر یکدیگر نیستند، بلکه باید یکدیگر را تقویت کنند.

انتهای پیام/