به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، محبت حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها، برای شیعیان تنها یک احساس قلبی نیست؛ پیوندی است که در شادی و اندوه، در عزاداری و در امید به شفاعت جلوه می‌کند. در روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام، برای دوستداران حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و آل الله جایگاهی ویژه ترسیم شده است؛ تا آنجا که از شفاعت ایشان در روز قیامت و دستگیری از کسانی سخن گفته می‌شود که در دنیا به محبت خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله دل بسته‌اند.

امام صادق علیه‌السلام درباره کسانی که با شادی و اندوه اهل‌بیت علیهم‌السلام همراه می‌شوند، می‌فرمایند: «رَحِمَ اللَّهُ دَمْعَتَكَ، أَمَا إِنَّكَ مِنَ الَّذِینَ یُعَدُّونَ مِنْ أَهْلِ الْجَزَعِ لَنَا، وَالَّذِینَ یَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَیَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا»؛ «خداوند اشک تو را رحمت کند! بدان که تو از کسانی هستی که به سبب اندوه و بی‌تابی برای ما شناخته می‌شوند؛ همان کسانی که با شادی ما شاد می‌شوند و با اندوه ما اندوهگین می‌شوند.» (کامل الزیارات، باب 32، حدیث 6). این روایت نشان می‌دهد که عزاداری و همدردی با اهل‌بیت علیهم‌السلام، در نگاه امام صادق علیه‌السلام، نشانه‌ای از پیوند قلبی با آنان است. کسی که از مصیبت امام حسین علیه‌السلام اندوهگین می‌شود، تنها به یک حادثه تاریخی واکنش نشان نمی‌دهد؛ بلکه با مظلومیت خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله همدلی می‌کند. این محبت، وقتی با پیروی از راه اهل‌بیت علیهم‌السلام همراه شود، معنایی عمیق‌تر پیدا می‌کند و امید به رحمت الهی را در دل انسان زنده نگه می‌دارد.

شیعیان در قیامت توسط حضرت فاطمه انتخاب می‌شوند

اما یکی از دلنشین‌ترین روایت‌ها درباره جایگاه شیعیان نزد حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها، سخنی است که امام محمدباقر علیه‌السلام خطاب به جابر بیان می‌فرمایند: «وَاللَّهِ یَا جَابِرُ، إِنَّهَا ذَلِكَ الْیَوْمَ لَتَلْتَقِطُ شِیعَتَهَا وَمُحِبِّیهَا كَمَا یَلْتَقِطُ الطَّیْرُ الْحَبَّ الْجَیِّدَ مِنَ الْحَبِّ الرَّدِیءِ»؛ یعنی «به خدا سوگند، ای جابر! حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها در آن روز، شیعیان و دوستداران خود را برمی‌گزیند؛ همان‌گونه که پرنده، دانه‌های خوب را از دانه‌های نامرغوب جدا می‌کند.» (فرات کوفی، تفسیر فرات الکوفی، ص 113؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج 43، ص 64، ح 57).

تصور کنیم روزی را که همه انسان‌ها در انتظار حساب و سرنوشت خویش ایستاده‌اند و هرکس نگران نتیجه اعمال خود است؛ در چنین روزی، این روایت از حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها سخن می‌گوید که شیعیان و دوستداران خود را شناسایی می‌کنند. در ادامه همین روایت، خداوند به آنان می‌فرماید که بازگردند و کسانی را نیز که به خاطر محبت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به آنان محبت کرده‌اند، پیدا کنند و دستشان را بگیرند و به بهشت ببرند. در این تصویر، محبت به دوستان اهل‌بیت علیهم‌السلام و نیکی به آنان نیز ارزش پیدا می‌کند؛ حتی غذا دادن، آب نوشاندن، لباس پوشاندن و دفاع از آبروی آنان به خاطر محبت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها، در شمار کارهایی قرار می‌گیرد که در این روایت به آنها توجه شده است.

شفاعت دخت نبی برای دوستداران

همچنین از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل شده است که به حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها فرمودند: «یَا فَاطِمَةُ، أَبْشِرِی، فَلَكِ عِنْدَ اللَّهِ مَقَامٌ مَحْمُودٌ، تَشْفَعِینَ فِیهِ لِمُحِبِّیكِ، فَتُشَفَّعِینَ»؛ یعنی «ای فاطمه، بشارت باد تو را؛ تو نزد خدا جایگاهی ستوده داری که در آن برای دوستدارانت شفاعت می‌کنی و شفاعتت پذیرفته می‌شود.» (کنز الفوائد، ج1، ص150؛ بحار الأنوار، ج 29، ص346)  این روایت امیدی بزرگ در دل دوستداران آن حضرت زنده می‌کند؛ اینکه محبت به دختر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله در قیامت می‌تواند زمینه بهره‌مندی از شفاعت ایشان باشد. 

 حضرت زهرا و نجات دوستداران از آتش

در دیگر روایت، از امام محمدباقر علیه‌السلام روایت شده است: «إِنِّی سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلَامُ یَقُولُ: لِفَاطِمَةَ عَلَیْهَا السَّلَامُ وَقْفَةٌ عَلَى بَابِ جَهَنَّمَ، فَإِذَا كَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ ... فَیَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: صَدَقْتِ یَا فَاطِمَةُ، إِنِّی سَمَّیْتُكِ فَاطِمَةَ، وَفَطَمْتُ بِكِ مَنْ أَحَبَّكِ وَتَوَلَّاكِ ... مِنَ النَّارِ»؛ «حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها در جایگاهی بر درِ جهنم می‌ایستد. هنگامی که روز قیامت فرا رسد ... خداوند عزوجل می‌فرماید: ای فاطمه، راست گفتی؛ من تو را فاطمه نامیدم و به‌وسیله تو، کسانی را که دوستت داشتند و ولایتت را پذیرفتند، از آتش بازمی‌دارم.» (علل الشرائع، ج‏1، ص179)

این روایت، امیدی بزرگ در دل دوستداران حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها زنده می‌کند؛ اما در کنار این امید، مسئولیتی هم بر دوش آنان می‌گذارد. اگر کسی خود را شیعه و دوستدار حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها می‌داند، باید محبت ایشان را در رفتار خود نشان دهد؛ با دیگران مهربان باشد، از آبروی مؤمنان دفاع کند، دست نیازمندان را بگیرد و در زندگی، راه خاندان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را دنبال کند. امید به شفاعت، زمانی با معنای عمیق‌تری همراه می‌شود که انسان در دنیا نیز در مسیر محبت، وفاداری و عمل صالح قدم بردارد. به امید روزی که حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها ما را در شمار دوستداران واقعی خود قرار دهند و دست ما و کسانی را که به محبت ایشان دوست داشته‌ایم، بگیرند.

انتهای پیام/