رامین موحدنیا در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، درباره عملکرد ملی‌پوشان ووشو در بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: نمی‌توان گفت نتایج ما در این دوره از بازی‌های آسیایی ایده‌آل بود، اما در مجموع عملکرد بدی هم نداشتیم. در دوره گذشته نتایج بهتری کسب کرده و موفق به کسب 2 مدال طلا شده بودیم. هدف‌گذاری ما در این دوره نیز تکرار نتایج گذشته بود که محقق نشد. به دلیل جنگ تحمیلی، شرایط سختی داشتیم. اردوهای ما محدودتر بود و برای برگزاری مسابقات تدارکاتی نیز با مشکلات جدی مواجه شدیم.

وی ادامه داد: تنها توانستیم در یک تورنمنت شرکت کنیم که البته حضور در آن بسیار مؤثر بود. پیش‌بینی ما این بود که اواخر مردادماه نیز در یک رویداد تدارکاتی شرکت کنیم، اما در نهایت به دلیل محدودیت‌های بیشتر، این اتفاق میسر نشد. حتی از برخی کشورها درخواست کردیم به ایران بیایند که این شرایط نیز فراهم نشد. در مجموع عملکرد بدی نداشتیم و با وجود اینکه بچه‌ها به نتیجه‌ای که شایسته آن بودند، نرسیدند، اما تلاش خود را کردند و جنگیدند. ضعیف‌ترین عملکرد ما در وزن 60 کیلوگرم رقم خورد؛ جایی که می‌توانستیم به نتیجه‌ای بسیار بهتر برسیم، اما کم‌تجربگی کرمانی مانع از این اتفاق شد.

سرمربی تیم ملی ساندا ایران درباره دلایل کاهش تعداد مدال‌های طلای کشورمان عنوان کرد: در اینکه برخی کشورها، به‌ ویژه کشورهای آسیای میانه، سرمایه‌گذاری جدی در ووشو انجام داده‌اند، شکی نیست. زمانی در کنار چین و ایران، کشورهای ویتنام و کره‌جنوبی نیز از قدرت‌های شاخص این رشته بودند، اما در حال حاضر ازبکستان، قزاقستان و ترکمنستان هم به جمع مدعیان اضافه شده‌اند. این کشورها در جدول توزیع مدال‌های بازی‌های آسیایی جایگاه‌های بالایی دارند و به کسب مدال در ووشو نیازمند هستند.

موحدنیا خاطرنشان کرد: سهیل موسوی در فینال وزن 75 کیلوگرم با شکست حریف قزاقستانی، علاوه بر کسب یک مدال طلا برای کاروان ایران، یک مدال طلا را نیز از این کشور گرفت. همین موضوع باعث شده این کشورها ووشو را جدی‌تر بگیرند و در آن رشد کنند. با این حال، اصلی‌ترین رقیب ما همچنان چین است. در ناگویا از مجموع مدال‌های طلای توزیع‌شده، تنها یک مدال طلا به ایران رسید و سایر مدال‌ها را چین کسب کرد.

سرمربی تیم ملی ساندا یادآور شد: سه کشور چین‌تایپه، ماکائو و هنگ‌کنگ نیز از نظر ماهیت و ارتباطات، به چین نزدیک هستند و در بخش داوری هم با مشکلاتی مواجه هستیم. داوران ایرانی نمی‌توانند برای ما قضاوت کنند، اما داوران این سه کشور می‌توانند برای چین داوری کنند و طبق قوانین، امکان اعتراض به داوران کنار را نداریم. مرکز تکواندوی دنیا کره‌جنوبی و مهد کاراته جهان ژاپن است، اما در این رشته‌ها شاهد چنین شرایطی نبودیم.

وی ادامه داد: در تکواندو، کره‌جنوبی سه مدال طلا و ایران دو مدال طلا کسب کردند و 10 کشور دیگر نیز به مدال طلا رسیدند. در مهد کاراته جهان، یعنی ژاپن، ایران قهرمان شد. این موضوع نشان می‌دهد در این رشته‌ها برای سایر کشورها نیز فرصت رقابت و کسب مدال فراهم است. در تکواندو سیستم داوری الکترونیکی شده و دیگر امکان دسترسی به آن وجود ندارد، اما در ووشو با کشورهای دیگر به‌ ویژه ایران، مهربان نیستند.

سرمربی تیم ملی ساندا درباره دلایل ناکامی مقابل ورزشکاران چینی در دو دوره اخیر بازی‌های آسیایی گفت: نمی‌توانم صرفاً یک دلیل مشخص برای این موضوع بیان کنم، اما در جلسات کارشناسی، ریشه‌یابی جدی این مسئله را آغاز کرده‌ایم. از بازی‌های آسیایی 1998 تاکنون، در رویدادها و اوزان مختلف، به‌ویژه در رده سنی جوانان، توانسته‌ایم ورزشکاران چینی را شکست دهیم. در بازی‌های آسیایی، محسن محمدسیفی دو بار و چهار ورزشکار دیگر نیز موفق به شکست نمایندگان چین شده‌اند.

موحدنیا تصریح کرد: فرصت‌های ما برای شکست ورزشکاران چینی در این رویداد نسبت به مسابقات جهانی و آسیایی محدودتر بوده است. در آن مسابقات فرصت‌های بیشتری برای رویارویی و شکست چینی‌ها وجود دارد. ضمن اینکه ورزشکاران چین در اوزان پایین همیشه یک سر و گردن بالاتر از ما بودند و با ظهور پدیده‌هایی توانستیم مقابل آنها به برتری برسیم. در کنار این موضوع، یک‌ سری امکانات و شرایط نیز برای ما فراهم شد و آن بچه‌ها توانستند از این فرصت استفاده کنند و ورزشکاران چینی را شکست دهند.

وی تأکید کرد: موضوع اصلی جلسات کارشناسی ما این است که از همین حالا برای دوره بعد چه برنامه‌ای باید داشته باشیم. با پنج، شش ماه اردو نمی‌توان تغییرات بنیادی ایجاد کرد. در چهار سال منتهی به بازی‌های آسیایی، دو جام جهانی، دو مسابقات قهرمانی جهان و یک قهرمانی آسیا پیش رو داریم. نمی‌توانیم فقط در اوزانی که در آنها مزیت داریم ورزشکار اعزام کنیم و مدال بگیریم و سپس برای بازی‌های آسیایی با چند ماه اردو انتظار شکست چینی‌ها را داشته باشیم. واقعاً انجام چنین کاری در مدت‌ زمان محدود امکان‌پذیر نیست.

سرمربی تیم ساندا در پاسخ به این سؤال که به نظر می‌رسد ورزشکاران ایران برای شکست نمایندگان چین خودباوری لازم را ندارند، گفت: این عدم باور در گذشته ایجاد شده بود، اما روی آن بسیار کار کردیم. بچه‌های جوان‌تر جسارت و شجاعت بیشتری دارند. قطعاً باید گروهی از ورزشکاران را برای دوره‌های بعد، مشابه ساختاری که در کشتی ایجاد شده است، مورد حمایت قرار دهیم. ورزشکاران هدف در اوزان مختلف و جوانانی که به این نفرات اضافه می‌شوند، نباید پراکنده شوند و باید در هر وزن چند گزینه داشته باشیم.

موحدنیا افزود: در حال حاضر هر کدام از این نفرات را که از دست می‌دهیم، با خلأ جدی مواجه می‌شویم. شرایط سخت‌تر شده و در برخی اوزان تعداد نخبه‌ها کاهش یافته است. سال گذشته ورزشکاری را به مسابقات اعزام کردیم که در وزن 60 کیلوگرم تجربه کسب کرد، اما پس از مصدومیت از ناحیه کتف، نتوانستیم جایگزین مناسبی برای او داشته باشیم و کرمانی به بازی‌های آسیایی اعزام شد.

وی درباره نگرانی‌های ایجاد شده پس از شکست کرمانی مقابل ورزشکار هنگ‌کنگی گفت: شاید در فینال به چینی‌ها باختیم، اما تیم ما مطلقاً از همه کشورهای حاضر در این رویداد سرتر بود. ورزشکارانی را شکست دادیم که مدال‌های آسیایی و جهانی داشتند، اما مقابل نمایندگان ما حرفی برای گفتن نداشتند. کرمانی بسیار کم‌تجربه بود و این مسئله در بسیاری از دوره‌ها نیز وجود داشته است. داشته‌های ما در این وزن محدود بود و به همین دلیل این نفرات اعزام شدند. البته این موضوع به معنای ضعیف بودن آنها نیست، بلکه این ورزشکاران به زمان، حضور در رویدادهای بیشتر و تمرینات گسترده‌تر نیاز دارند. محرمی، پناهی و موسوی هر سه در رده سنی جوانان تجربه حضور در رویدادهای آسیایی و جهانی و کسب مدال را دارند.

سرمربی تیم ملی ساندا در پاسخ به این سؤال که چه نمره‌ای به عملکرد تیم ملی در ناگویا می‌دهد، گفت: نهایتاً فکر می‌کنم باید نمره 6 از 10 به عملکردمان بدهم. ظرفیت بیشتری داریم، اما باید مسیر طولانی‌تری را برای بازی‌های آسیایی طی کنیم. از سال 2002 که به‌عنوان ورزشکار در بازی‌های آسیایی حضور داشتم، همواره مسائل این رویداد را به‌ صورت جدی رصد کرده‌ام و اعتقاد دارم موفقیت در بازی‌های آسیایی کار سخت و زمان‌بری است. بازی‌های آسیایی کمترین شباهت را به مسابقات قهرمانی آسیا و جهان دارد و همه چیز در آن متفاوت است. این رویداد برای کشور ما نیز از ارزش و اهمیت متفاوتی برخوردار است.

موحدنیا خاطرنشان کرد: سال گذشته در نخستین تجربه مربیگری در رده سنی بزرگسالان، هزینه زیادی از خودم کردم. نفراتی را به مسابقات جهانی اعزام کردم که اوزان هدف ما برای ناگویا بودند. اوزانی که کسب مدال در آنها دشوارتر است، در حالی که می‌توانستیم در اوزان دیگر با سهولت بیشتری مدال بگیریم. به‌جز محسن محمدسیفی که مصدوم شد، سه ورزشکار دیگر به بازی‌های آسیایی راه پیدا کردند و یک قدم از سایر نفرات ما جلوتر بودند. سهیل موسوی در مسابقات جهانی مقابل ورزشکار هنگ‌کنگی شکست خورد، اما در ناگویا با اقتدار او را مغلوب کرد و به طلا رسید. رشد یک مسیر تدریجی است و باید کاری را که رشته‌های المپیکی انجام می‌دهند، از همین حالا برای بازی‌های آسیایی دوره بعد آغاز کنیم.

وی در مورد ادامه فعالیت خود در تیم ملی گفت: در این خصوص باید تصمیم‌گیری شود. عضوی از فدراسیون هستم و تا هر جایی که بتوانم، کمک خواهم کرد. هر تصمیمی که فدراسیون بگیرد، باز هم در خدمت این مجموعه هستم. روند درستی در حال انجام است و مسیر ما به سمتی است که الگوسازی کنیم، آموزش بدهیم و ورزشکاران خود را حفظ کنیم تا در آینده نتایج بهتری کسب کنیم.

انتهای پیام/