به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان شهرستان مبارکه در استان اصفهان، با پیشینه‌ای که به عهد شاه عباس صفوی بازمی‌گردد، تنها یک قطب صنعتی نیست؛ این دیار که روزگاری «امین آباد» نام داشت، امروز میزبان هنرمندانی است که با میناکاری، قلم زنی و چرم دوزی و آشپزهایی که دمپخت و قیمه ریزه را به نامی آشنا در سراسر ایران تبدیل کرده‌اند؛ شناخته می‌شود. از گز و پولکی شیرین تا گیوه‌های دست بافت، سوغات مبارکه روایتی از اصالت و ذوق مردمان این خطه است.

سوغات خوراکی؛ شیرینی که زبانزد است

مهم ترین سوغات خوراکی مبارکه را باید در سه کلمه خلاصه کرد: گز، پولکی و نبات. این سه شیرینی که در سراسر استان اصفهان شناخته شده‌اند، در مبارکه با کیفیتی خاص تولید می‌شوند و سوغات اصلی مسافران این شهرستان به شمار می‌روند. گز مبارکه با مغز پسته و بادام، پولکی‌های رنگارنگ با طعم‌های زعفرانی و نارگیلی، و نبات‌های شاخه‌ای و زعفرانی، هر کدام به تنهایی می‌توانند یادگاری شیرین از این سفر باشند؛ اما ماجرای خوراکی‌های مبارکه به شیرینی‌ها ختم نمی‌شود.

غذاهای محلی این شهرستان، به ویژه «دمپخت»، شهرتی فراتر از مرزهای استان یافته‌اند. دمپخت، همراه با قیمه ریزه و آبگوشت، از محبوب‌ترین غذاهای مردم مبارکه است و در رستوران‌های اصفهان نیز سرو می شود. این غذاها اگرچه سوغات قابل حمل نیستند؛ اما بخش جدایی ناپذیر تجربه سفر به این دیارند.

صنایع دستی؛ هنری که نفس می کشد

در حوزه صنایع دستی، مبارکه حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. نزدیک به 500 نفر در این شهرستان به فعالیت در رشته‌های مختلف صنایع دستی مشغول هستند و عمده این رشته‌ها شامل میناکاری، مینیاتور، چرم دوزی، قلم زنی، گلیم بافی، معرق، رنگرزی و ساخت سازهای سنتی می‌شود. این تنوع، مبارکه را به یکی از قطب های هنری استان اصفهان تبدیل کرده است.

از میان این هنرها، گیوه بافی، صنایع فیروزه کوب، میناکاری، چرم دوزی و قلم‌زنی از جایگاه ویژه‌ای برخوردارند. زیبایی بی نظیر این آثار، توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند. تابلو فرش ها و دوخت های سنتی نیز از دیگر هنرهای دستی این شهرستان به شمار می روند که در بازارهای محلی و نمایشگاه های صنایع دستی عرضه می شوند.

با وجود این غنای هنری، صنایع دستی مبارکه با چالش هایی نیز روبه روست. مهم‌ترین بحران در این زمینه، فروش محصولات است؛ مسئله ای که بسیاری از هنرمندان این شهرستان با آن دست به گریبانند. همچنین رنگرزی سنتی، به عنوان یکی از رشته های اصیل این دیار، در حال انقراض است و نیازمند توجه و حمایت ویژه است. با این حال، ظرفیت های گردشگری مبارکه، از قلعه بزی با قدمت ساسانی تا غارهای تاریخی با بیش از 42 هزار سال قدمت، می تواند بستر مناسبی برای رونق دوباره صنایع دستی و معرفی سوغات این شهرستان به گردشگران داخلی و خارجی فراهم کند.

مبارکه با بیش از 300 اثر تاریخی شناسایی شده، که 45 اثر آن در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده، پتانسیل آن را دارد که به مقصدی جدی برای گردشگران علاقه مند به هنر و تاریخ تبدیل شود و در سایه این رونق، هنر دست هنرمندانش نیز دیده و خریداری شود.

انتهای پیام/170