به گزارش خبرگزاری تسنیم، سرمربی اسپانیایی ممکن است هنگام حضور در اولدترافورد به جذابیت تاریخی منچستریونایتد فکر کند، اما شرایط مدیریتی و چشم‌انداز روشن‌تر استون ویلا نشان می‌دهد ماندن در بیرمنگام تصمیم منطقی‌تری است.

 شرایط فعلی نشان می‌دهد امری تمایل بیشتری به ادامه همکاری با استون ویلا دارد. او در حال مذاکره برای تمدید قرارداد است؛ قراردادی که در حال حاضر تا سال 2029 اعتبار دارد. سرمربی اسپانیایی با وجود تغییرات مداوم ترکیب تیم در پنجره‌های نقل‌وانتقالات، توانسته ساختاری قابل اتکا ایجاد کند و به نظر می‌رسد رابطه کاری مناسبی میان او و مدیران باشگاه شکل گرفته است.

با این حال، نمی‌توان جذابیت نام منچستریونایتد را نادیده گرفت. هر مربی بزرگی به توانایی‌های خودش باور دارد و شاید برای امری نیز این وسوسه وجود داشته باشد که به تیمی بحران‌زده برود و مأموریت دشوار بازگرداندن آن به قله فوتبال انگلیس را برعهده بگیرد. تصور کنید مربی‌ باشید که پس از سال‌ها ناکامی، منچستریونایتد را دوباره قهرمان لیگ می‌کند؛ نام او در کنار ارنست منگنال، مت بازبی و فرگوسن قرار خواهد گرفت.

از سوی دیگر، یونایتد همچنان یکی از ثروتمندترین باشگاه‌های جهان از نظر درآمد است و در صورت بازگشت به مسیر موفقیت، منابع مالی قابل توجهی برای تقویت تیم در اختیار خواهد داشت. همین ظرفیت اقتصادی و جایگاه تاریخی، جذابیتی ایجاد می‌کند که کمتر باشگاهی در جهان قادر به رقابت با آن است.

اما این تمام ماجرا نیست. جذابیت تاریخی منچستریونایتد نباید مشکلات عمیق مدیریتی و ساختاری این باشگاه را پنهان کند. در بسیاری از زمینه‌ها، از امکانات زیرساختی گرفته تا مدیریت ورزشی و برنامه‌ریزی بلندمدت، استون ویلا اکنون شرایط باثبات‌تری دارد.

مهمتر اینکه امری در ویلا با ساختاری کار می‌کند که خودش در شکل‌گیری آن نقش داشته است. او کادر فنی مورد اعتمادش را در اختیار دارد و با روبرتو اولابه، رئیس عملیات فوتبال باشگاه و دامیان ویداگانی روابط کاری نزدیکی دارد. این افراد را می‌شناسد و به توانایی‌های‌شان اعتماد دارد. میزان استقلالی که امری در استون ویلا تجربه می‌کند، چیزی نیست که بتواند به‌ سادگی در باشگاه دیگری به دست بیاورد.

پیروزی اخیر منچستریونایتد مقابل رم نیز نمی‌تواند به‌ تنهایی نشانه پایان بحران باشد. یک نمایش خوب مقابل تیمی که با مشکلاتی در ترکیب خود روبرو بوده، برای برطرف کردن تمام ضعف‌های ساختاری کافی نیست. مسئله اصلی یونایتد صرفاً عملکرد سرمربی نیست؛ مشکلات این باشگاه ریشه عمیق‌تری دارند و تغییر مربی لزوماً راه‌حل آنها نخواهد بود.

نمونه مشابهی نیز در تاریخ نزدیک این باشگاه وجود دارد. پنج سال پیش، اوله گونار سولسشایر با منچستریونایتد موفق شد پس از عقب افتادن دوگله مقابل تیمی ایتالیایی که تحت هدایت جان‌پیرو گاسپرینی قرار داشت، به پیروزی برسد؛ با این حال، تنها یک ماه بعد از سمت خود برکنار شد. بنابراین یک نتیجه مثبت نمی‌تواند تضمینی برای پایان بحران باشد.

تفاوت دو باشگاه در نحوه مدیریت پروژه‌های بلندمدت نیز آشکار است. در شرایطی که جیم رتکلیف از طرح‌های معماری ورزشگاه جدید منچستریونایتد رونمایی می‌کند و برای تأمین منابع مالی آن به دنبال حمایت عمومی است، استون ویلا بدون هیاهوی مشابه، روند توسعه جایگاه جدید ترینیتی رود را دنبال می‌کند.

در زمین مسابقه نیز شرایط دو تیم متفاوت است. ترکیب منچستریونایتد همچنان مجموعه‌ای از بازیکنان با ویژگی‌ها و قابلیت‌های نامتناسب به نظر می‌رسد، در حالی که استون ویلا با وجود جذب 11 بازیکن در تابستان به‌ تدریج در حال شکل دادن به ساختاری منسجم‌تر است. البته شکست سه بر صفر مقابل بارسلونا در لیگ قهرمانان نشان داد که تیم امری همچنان برای رسیدن به سطح مطلوب فاصله دارد.

استون ویلا نیز از فروش بازیکنان مهم خود بی‌نصیب نمانده است. این باشگاه احتمالاً ترجیح می‌داد مورگان راجرز و ازری کونسا را حفظ کند اما وقتی باشگاه‌هایی مانند چلسی و آرسنال با پیشنهادهای مالی سنگین وارد مذاکره می‌شوند، امکان مقاومت چندانی وجود ندارد. مدیریت ویلا در چنین شرایطی تلاش کرده است بیشترین درآمد ممکن را از فروش بازیکنان به دست آورد؛ رویکردی واقع‌بینانه که با جایگاه اقتصادی باشگاه در فوتبال انگلیس تناسب دارد.

یوری تیلمانس نیز یکی دیگر از بازیکنانی بود که ویلا احتمالاً تمایل داشت او را حفظ کند اما منچستریونایتد با پرداخت بند فسخ قراردادش توانست این انتقال را نهایی کند. با وجود قرارداد جدید و شرایط مالی بهتر، هنوز مشخص نیست این جابجایی از نظر ورزشی به سود تیلمانس بوده باشد. خط میانی یونایتد به دلیل کمبود تحرک و پویایی، ممکن است محدودیت‌های حرکتی این بازیکن را بیش از گذشته آشکار کند.

منچستریونایتد برای برطرف کردن همین مشکل، کارلوس بالبا را از برایتون جذب کرد؛ بازیکنی که قرار بود انرژی و تحرک بیشتری به خط میانی اضافه کند. با این حال، حتی پیش از مصدومیت همسترینگ اخیرش، درباره نوسان عملکرد و ناپدید شدن او در مقاطعی از مسابقات نگرانی‌هایی وجود داشت.

نکته جالب اینکه استون ویلا حتی در استفاده از بازیکنان سابق منچستریونایتد نیز عملکرد حساب‌شده‌تری داشته است. ویکتور لیندلوف در تابستان 2025 به‌ صورت آزاد به این تیم پیوست و عملکرد خوبی ارائه داد. مارکوس رشفورد و جیدون سانچو نیز به‌ صورت قرضی راهی ویلا شدند. رشفورد در 17 مسابقه در تمام رقابت‌ها چهار گل به ثمر رساند و سانچو نیز در طول فصل 39 بار برای این تیم به میدان رفت.

در واقع، ویلا توانست از بازیکنانی که آینده مشخصی در منچستریونایتد نداشتند، استفاده کند، بدون اینکه برای جذب دائمی آنها تعهد مالی سنگینی بپذیرد.

بدون تردید منچستریونایتد در مقطعی دوباره به مسیر موفقیت باز خواهد گشت. حتی ممکن است پیروزی اخیر مقابل رم آغازگر دوره‌ای از نتایج مثبت باشد و این تیم را به نیمه بالایی جدول برساند. با این حال، در شرایط فعلی استون ویلا پروژه‌ای امیدوارکننده‌تر به نظر می‌رسد؛ باشگاهی که با برنامه‌ریزی مشخص در حال پیشرفت است، در حالی که منچستریونایتد همچنان با مشکلات مدیریتی و افت تدریجی خود دست‌وپنجه نرم می‌کند.

برای امری، انتخاب میان نام بزرگ منچستریونایتد و ثبات و چشم‌انداز روشن‌تر استون ویلا، تصمیم ساده‌ای نیست اما در وضعیت کنونی، ماندن در بیرمنگام منطقی‌ترین انتخاب به نظر می‌رسد.

انتهای پیام/