به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، در ادامه تحلیل‌های منطقه‌ای و بین‌المللی درباره نتایج انتخابات آمریکا، روزنامه القدس العربی چاپ لندن، در مقاله‌ای تحت عنوان «ترامپ به دنبال تغییر نظام در تهران بود اما نظام آمریکا را تغییر داد»، نوشت: نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده از بسیاری جهات به عنوان یک «قتل عام» برای جمهوری‌خواهان توصیف شد، چرا که آنها کنترل کنگره را از دست دادند.

سه شنبه خونین برای ترامپ و جمهوری‌خواهان

این انتخابات «سه‌شنبه خونین» لقب گرفت و برای دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، که روزهای پایانی کمپین‌های انتخاباتی حزب را صرف لاف زدن در مورد بازسازی استخر یادبود لینکلن در واشنگتن، یا اظهار نظرهای رکیک در مورد یکی از نامزدهای حزب خود و حمله به عبدالرحمن السید، نامزد دموکرات از میشیگان، و خواندن او به عنوان یک تروریست کرد، نتیجه این انتخابات یک رسوایی بود.

ترامپ قبل از این انتخابات به گونه‌ای صحبت می‌کرد که انگار پیشاپیش خودش را برنده می‌دانست. از قضا آمریکایی‌ها این پیام را درک کردند و انتخابات سوم نوامبر را به رفراندومی در مورد او و دوره دوم ریاست جمهوری‌اش، با تمام شکست‌ها، فساد و جنگ‌های غیرضروری‌اش، تبدیل کردند.

بعد از اعلام نتیجه انتخابات، ترامپ که به دنبال یک قربانی می‌گشت، حزب جمهوری‌خواه و نه خودش را مقصر دانست، در حالی که جی. دی. ونس، معاون وی اذعان کرد که جنگ با ایران، رأی‌دهندگان آمریکایی را از حزب جمهوری‌خواه بیزار کرده است، زیرا باعث افزایش هزینه‌های زندگی و افزایش قیمت بنزین و گازوئیل شده است - موضوعی که برای آمریکایی‌ها بسیار نگران‌کننده است.

با وجود اینکه ترامپ در جریان کمپین‌های انتخاباتی دائماً سعی داشت برای خودش دستاوردهایی تعریف کند و دائماً درباره تغییر رژیم در ونزوئلا و غارت نفت این کشور حرف می‌زد، اما واقعیت این بود که پیامدهای جنگ با ایران بیشترین تاثیر را در نتیجه انتخابات داشت.

زلزله ایرانی در قلب انتخابات آمریکا

در میان رأی‌دهندگان آمریکایی، این احساس عمومی وجود دارد که بنیامین نتانیاهو، ترامپ را به جنگی کشانده که ادعا می‌کرد صرفاً یک پیک نیک ساده خواهد بود و این جنگ نظام ایران و تهدید هسته‌ای آن را در عرض چند روز از بین می‌برد.

اما این جنگ 9 ماه است که ادامه دارد و 47 میلیارد دلار برای خزانه‌داری ایالات متحده هزینه داشته است، البته بدون احتساب خسارات وارده به پایگاه‌های آمریکایی در کشورهای خلیج فارس و اردن.

نیویورک تایمز (3 نوامبر 2026) شکست سنگین حزب جمهوری‌خواه را به عنوان نشانه‌ای از طرد ترامپ توسط آمریکایی‌ها دانست، کسی که به گفته این روزنامه، دو سال گذشته را صرف تضعیف دموکراسی آمریکا کرده بود.

نکته جالب توجه اینجاست که جمهوری‌خواهان حتی در پایگاه‌های سنتی خود، از جمله کانزاس، کنتاکی، آیووا، اوهایو، کارولینای جنوبی و تگزاس، شکست خوردند. نیویورک تایمز اعلام کرد که مردم آمریکا در حال حاضر تغییر را احساس می‌کنند و این تغییر در ژانویه به واقعیت تبدیل خواهد شد.

ترامپِ محاصره شده

با نتایج انتخابات اخیر، ترامپ به فهرست روسای جمهوری می‌پیوندد که در دوره دوم خود در انتخاب مجدد شکست خوردند، از جورج اچ. دبلیو. بوش گرفته تا بیل کلینتون و باراک اوباما.

روسای جمهوری که در دوره دوم خود کنترل کنگره را از دست می‌دهند، اغلب متوجه می‌شوند که برای تصویب قوانین مهم یا شروع سایر ابتکارات سیاست داخلی خیلی دیر شده است. این روسای جمهور با بررسی میراث خود، اغلب به سیاست خارجی روی می‌آورند، جایی که قدرت ریاست جمهوری به آنها اجازه می‌دهد با آزادی کامل و فارغ از فشارهای سیاست داخلی عمل کنند.

امروز تغییر چشم‌انداز در کنگره، تهدید استیضاح یا تحقیقات در مورد معاملات تجاری خانواده ترامپ احتمالاً باعث خواهد شد که او احساس محاصره و عصبانیت کند. این امر، ادامه ریاست جمهوری ترامپ را بسیار متزلزل می‌کند.

بنابراین یک ترامپ محاصره شده، که فاقد یک خروجی روشن و قابل اجرا برای انرژی خود در سیاست خارجی است، ممکن است به تجاوز بین‌المللی متوسل شود.

همانطور که در مقاله‌ای در نشریه فارن افرز (4 نوامبر 2026) اشاره شد، ترامپ می‌تواند با صدور تهدیدهای جدید علیه کانادا، انجام حملات جدید به متحدان ایالات متحده یا تبانی با روسیه یا چین به قیمت اوکراین یا تایوان، خارج از حوزه اختیارات کنگره عمل کند.

با این حال، تبدیل چنین تهدیدهایی به سیاست، نیازمند تلاش قابل توجهی است، مانند تغییر موقعیت نیروهای آمریکایی یا شرکت در مذاکرات دردناک با سایر قدرت‌های بزرگ.

ازسرگیری جنگ با ایران نمی‌تواند ترامپ را نجات دهد

اما دو موضوعی که ترامپ می‌تواند به طور بالقوه در مورد آنها اقدام کند، ایران و کوبا هستند. نیویورک تایمز گزارش داد که دولت ترامپ و اسرائیل بلافاصله پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، برنامه‌هایی برای حملات جدید علیه ایران تدوین کرده‌اند، اما این تلاش‌ها هم نمی‌تواند ایران را تسلیم کند و از سرگیری جنگ، تنها اقتصاد جهانی و امنیت و ثبات کشورهای خلیج فارس را به خطر می‌اندازد.

ترامپ همچنین ممکن است برای تغییر رژیم در کوبا تلاش کند. اقدام نظامی علیه کوبا و ایران فقط به تأیید ترامپ نیاز دارد و با توجه به اینکه هیچ انتخاباتی در پیش نیست، تنها محدودیت باقی مانده رئیس جمهور در سیاست خارجی، تلاش او برای حفظ میراثش است.

این سناریو شاید به بهترین شکل شخصیت ترامپ را توصیف کند. همانطور که کارلوس لوزادا، ستون‌نویس نیویورک تایمز ، اظهار داشت: «ترامپ وقتی احساس می‌کند در تنگنا قرار گرفته، حمله می‌کند».

مجله اکونومیست در 5 نوامبر در مقاله خود درباره نتایج انتخابات آمریکا اعلام کرد که ترامپ و حزبش با یک موج بزرگ در مسابقه مواجه شده‌اند. وقتی موجی قدرتمند شما را از تخته موج‌سواری‌تان به پایین می‌اندازد و زیر آب فرو می‌برد، تمام حس خود را از دست می‌دهید.

این دقیقاً همان چیزی است که در 3 نوامبر برای دونالد ترامپ و حزبش اتفاق افتاد، زمانی که آنها شکست سختی را از ده‌ها میلیون رأی‌دهنده آمریکایی متحمل شدند و هنوز در تلاشند تا بزرگی تغییری را که کشورشان را فرا گرفته است، درک کنند.

اکنون مشخص است که این فقط یک موج انتخاباتی معمولی علیه یک رئیس‌جمهور وقت نبود، بلکه بزرگترین موج انتخاباتی از زمان رسوایی واترگیت بیش از پنجاه سال پیش بود. (رسوایی واترگِیت یک رسوایی سیاسی بزرگ در ایالات متحده در دهه 1970 بود که دولت ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور وقت، در آن درگیر شد و در نهایت به استعفای او منجر گردید).

در انتخابات روز سه شنبه هفته گذشته، دموکرات‌ها پیروز شدند؛ زیرا سیاست‌های کلی داخلی و خارجی ترامپ شکست خورد و آمریکایی‌ها فساد رئیس‌جمهور خود، جدایی او از واقعیت و بی‌توجهی او به رنج‌هایشان را کشف کردند. او آنها را درگیر جنگ‌هایی کرده بود که قول داده بود هرگز در آنها شرکت نخواهد کرد.

ترامپ از تغییر نظام در ایران به تغییر نظام آمریکا رسید!

شاید مهم‌ترین افشاگری انتخابات میان‌دوره‌ای، غلط بودن این تصور بود که رأی‌دهندگان آمریکایی نسبت به سیاست خارجی بی‌تفاوت هستند. در این میان علاوه بر پیامدهای جنگ با ایران، باید به درخواست شهروندان آمریکایی برای تغییر روابط با اسرائیل نیز اشاره کنیم؛ موضوعی که ونس هم به آن اذعان کرد.

روزنامه گاردین در این زمینه اعلام کرد: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به عنوان یادآوری بی‌سابقه و قدرتمندی عمل کرد که سیاست خارجی و داخلی را نمی‌توان نادیده گرفت و اینکه رأی‌دهندگان، همراه با رهبرانی که انتخاب می‌کنند، در شکل‌دهی به روابط یک ملت با جهان نقش دارند.

از طرف دیگر، اعلام غافلگیرکننده ترامپ مبنی بر پایان دادن به کمک‌های نظامی ایالات متحده به اسرائیل تا پایان سال، واکنشی دیرهنگام به تغییر اساسی در افکار عمومی بود. این اقدام ترامپ نشان می‌دهد که خود او و سایر جمهوری‌خواهان هم توجه شده‌اند که مسئله فلسطین و غزه نیز در نتایج انتخابات آمریکا موثر است و آنها نمی‌توانند نسبت به حضور کشورشان در جنگ نسل کشی علیه نوار غزه بی‌تفاوت باشند.

از طرف دیگر، ایلان ماسک، که بیش از 200 میلیون دلار از پول خود را صرف رقابت سنای تگزاس برای پیروزی جمهوری‌خواهان کرد، متوجه شد که حتی کمک‌های مالی عظیم تاریخی نیز نمی‌تواند در مواجهه با این تغییر قدرتمند مردمی موفق شود.

در این زمینه روزنامه نیویورک تایمز در 6 نوامبر گزارش داد که ماسک 500 میلیون دلار برای کمپین‌هایی جهت تغییر شکل آمریکا به دلخواه خود هزینه کرد و شکست خورد. او نیمی از این پول را فقط در تگزاس خرج کرده بود، اما شکست خورد.

در هر صورت، هیچ‌کس انکار نمی‌کند که اسرائیل عامل مهمی در تصمیم رای دهندگان آمریکایی بود و شهروندان آمریکایی از اینکه پول آنها برای جنگ‌های اسرائیل خرج شود بسیار خشمگین هستند.

هر کسی هم که مطبوعات رژیم صهیونیستی را دنبال می‌کند، متوجه خواهد شد که اسرائیلی‌ها هم جنگ با ایران را عامل شکست حزب جمهوری‌خواه در آمریکا می‌دانند و تاکید دارند که شکست نتانیاهو و ترامپ در انتخابات اسرائیل و آمریکا نمی‌تواند جدا از پیامدهای جنگ با ایران باشد.

با تفسیر این موضوعات، نتیجه واضحی که به آن می‌رسیم این است که ترامپ برای تغییر نظام در ایران به نتانیاهو پیوست، اما در نهایت به تغییر رژیم در تگزاس، میشیگان و کارولینای جنوبی منجر شد.

برونو ماسایس، روشنفکر پرتغالی و وزیر سابق دولت، خلاصه‌ای مختصر از انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده ارائه داد و در پلتفرم X نوشت: «بنابراین، تغییر رژیم در تگزاس قبل از تهران اتفاق افتاد.».

انتهای پیام/