سخنی با رئیس جمهور محترم در باب ایده استفاده از مشاوران خارجی

به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، حسن گلی، دیپلمات سابق کشورمان در جمهوری آذربایجان در یادداشتی که در اختیار تسنیم قرار داده، نوشت:

در اکثر سال‌های پس از انقلاب، آنچه در عرصه‌های مختلف مانند اقتصاد، آموزش و حتی (تا حدودی) فرهنگ، مبنای عمل قرار گرفته غالباً مدل‌های توسعه نظریه‌پردازان غربی بوده است؛ مدل‌هایی که کارنامه‌شان (از تورم افسارگسیخته تا شکاف طبقاتی و آسیب‌های عمیق اجتماعی و ...) امروز پیش روی همه ماست، حال آن را مقایسه کنید با پیشرفت صنایع دفاعی و نظامی که به دلیل تحریم‌ها و البته نگاه استقلال محور رهبران انقلاب اسلامی، بر پاسداشت و بکارگیری «علم بومی»، «توان داخلی» و «ابتکار جوانان متعهد و متخصص» استوار بوده و نتیجه، اقتداری شده است که امروز حتی قدرت‌های بزرگ را مستأصل کرده است. چرا این الگوی موفق در عرصه‌های دیگر از جمله صنعت و اقتصاد و ... استفاده و نهادینه نمی‌شود؟

علاوه بر این، ارائه هر راهبرد و برنامه‌ای از سوی مشاور چه داخلی و خارجی نیازمند اشراف دقیق به داده‌ها و اطلاعات زیرساختی، اقتصادی و اجتماعی کشور است. آیا اجرای ایده جناب رئیس جمهور که برخی ها از سال‌ها قبل دنبال آن بودند و توان ایرانی را صرفاً در تهیه آبگوشت بزباشی خلاصه می‌کردند، به معنای دقیق‌تر و موثق‌تر کردن دسترسی سرویس‌های امنیتی به اطلاعات حیاتی کشور نخواهد بود؟

ارائه راهبرد توسعه، بدون شفاف‌سازی داده‌ها ممکن نیست و این در ایده مطروحه فوق، یعنی باز کردن درهای اطلاعات ملی به روی بیگانگان. ضمنا آیا راهبردهای ارائه شده توسط مشاورانی که شناخت عمیقی از زیست بوم و هویت و تاریخ کشور ندارند، حتی بر فرض مبتنای علمی و تجارب موفق آن در کشورهای دیگر، الزاماً در ایران هم راهگشا خواهد بود؟ 

جناب رئیس جمهور، مشکل اصلی فراتر از استخدام مشاور خارجی است؛ مشکل در «عدم استفاده بهینه از ظرفیت‌های مادی ، معنوی و انسانی» کشور است. البته مهم تر از آن تا زمانی که به چپاول منافع و منابع کشور توسط برخی «نورچشمی‌ها» که گاه با ریش و گاه با تیغ، تیشه بر ریشه معیشت مردم و معادن کشور می زنند، پایان داده نشود، هیچ نسخه خارجی و مشاور برجسته بین‌المللی نمی‌تواند کشور را در مدار پیشرفت همه‌جانبه قرار دهد.

پیشرفت واقعی، پیش از آنکه به مشاور و مدل خارجی نیاز داشته باشد، از یک سو به «اراده عملیاتی» برای نجات کشور از دست اقلیتی رانت خوار مستکبر و از سوی دیگر ناامید نمودن دشمنان از طمع‌ورزی به خاک و نفت و ژئوپلیتیک ایران وابسته است.

البته استفاده هوشمندانه از تجارب موفق بین المللی حتما امری پسندیده و لازم است.

انتهای پیام/