موضوعات منطقه‌ای؛ کانون رقابت احزاب سیاسی در اسرائیل است

«سعید پیرمحمدی» در گفت‌وگو با خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری تسنیم  با اشاره به برگزاری  انتخابات کنست ( پارلمان) در سرزمین‌های اشغالی و ناتوانی احزاب سیاسی از تشکیل کابینه جدید درباره امکان ماجراجوی رژیم اسرائیل در منطقه گفت: در این زمینه چند عامل وجود دارد که نتانیاهو را به انجام ماجراجویی جدید و بزرگ تشویق می‌کند. نخست انگیزه‌های سیاسی خاص وی است که به راحتی حاضر به پذیرش شکست سیاسی و واگذاری قدرت نخواهد بود. به خصوص اینکه در صورت شکست، پرونده‌های شخصی وی و همچنین پرونده حملات 7 اکتبر 2023 ( 15  مهر 1402- طوفان الاقصی) مجدداً قابلیت طرح و پیگیری خواهند داشت لذا می‌توان گفت تشدید اختلافات سیاسی داخلی، انگیزه نتانیاهو را برای آغاز یک ماجراجویی جدید منطقه‌ای تقویت می‌کند البته لازمه این امر، کسب دستاوردهای میدانی جدید و جلب حمایت دولت ترامپ برای همراهی با چنین ماجراجویی خواهد بود. 

اجماع نتانیاهو و اپوزیسیون درباره لبنان ، غزه و سوریه

این کارشناس مسائل غرب آسیا افزود:در سطح راهبردی  جناح راستگرا در رژیم صهیونیستی معتقد است از فرصت طلایی فراهم‌شده باید  استفاده کرد. نکته حائز اهمیت در این زمینه آن است که در خصوص پرونده‌های لبنان و غزه با وجود برخی اختلافات تاکتیکی، اجماع‌نظر کلی میان نتانیاهو و اپوزیسیون وجود دارد. به عنوان مثال، نتانیاهو و آیزنکوت در رابطه با مسئله لبنان و حزب‌الله نوعی اشتراک راهبردی دارند. نتانیاهو به‌دنبال خلع سلاح حزب‌الله و نابودی قدرت نظامی آن است. آیزنکوت نیز از ایجاد یک منطقه امنیتی در جنوب لبنان به عمق 8 کیلومتر حمایت می‌کند و ایده تخریب حومه جنوبی بیروت با نیرویی عظیم را مطرح کرده است. آیزنکوت تاکنون در خصوص عقب‌نشینی از مناطق اشغالی لبنان اظهار نظری نکرده است اما بر حفظ منطقه امنیتی تأکید دارد. بنابراین،  سیاست مشترک هر دو، حفظ مناطق امنیتی اشغالی در لبنان است لذا اشتراک نظر در این سطح می‌تواند خود انگیزه‌های ماجراجویی جدید را تقویت کند.

وی با بیان اینکه ائتلاف نتانیاهو و اپوزیسیون درباره حفظ مناطق امنیتی در جنوب سوریه توافق کلی بایکدیگر دارند، اظهار داشت: چنانچه اپوزیسیون به رهبری آیزنکوت بتواند دولت جدید تل‌آویو را تشکیل دهد بعید است از این مناطق عقب نشینی کند. در روزهای اخیر تحت تأثیر لابی‌های پشت‌پرده به کرات این سناریو مطرح شده که پرونده‌های منطقه‌ای از جمله لبنان، غزه و سوریه به محملی برای دستیابی به اجماع داخلی و تشکیل دولت ائتلافی تبدیل شوند لذا از این لحاظ انگیزه تشکیل دولت ائتلافی می‌تواند همراهی اپوزیسیون و نتانیاهو با ماجراجویی‌های بزرگتر را جلب کند. فشارهای دولت ترامپ به‌منظور عبور از مرحله اختلافات داخلی رژیم صهیونیستی با هدف تعیین تکلیف سریع‌تر پرونده ایران نیز خود احتمال انجام ماجراجویی جدید را بالا می‌برد.  

موضوعات منطقه‌ای کانون رقابت‌های سیاسی

این کارشناس در پاسخ به این سوال که « آیا نتایج انتخابات می تواند روی تصمیم‌گیری‌های رژیم صهیونیستی در منطقه تاثیرگذار باشد و میزان آن چقدر و در چه حوزه‌هایی است؟» گفت: نتایج انتخابات قطعاً بر تصمیم‌گیری‌های این رژیم در منطقه اثرگذار است. در ابتدا باید گفت که اصرار حزب لیکود بر تحقیق درباره احتمال مداخله قطر و ترکیه در روند انتخابات و از سوی دیگر، اظهارات آیزنکوت در خصوص تلاش طرف مقابل برای تأثیرگذاری بر تاریخ آغاز به کار کنست نشان می‌دهد که موضوعات منطقه‌ای همچنان در کانون رقابت‌ها و مناظرات داخلی قرار دارد. در اغلب سناریوهای تشکیل دولت در آینده نیز این بحث و جدل‌ها بر خروجی سیاست خارجی و منطقه‌ای رژیم صهیونیستی اثرگذار خواهد بود.  

اختلاف نتانیاهو و آیزنکوت در سیاست خارجی

وی تصریح کرد: به رغم شباهت‌ها در نگاه و رویکرد نتانیاهو و اپوزیسیون، اختلافاتی وجود دارد که بروندادهای سیاست خارجی رژیم صهیونیستی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در رابطه با دولت  احمد الشرع در دمشق، آیزنکوت خواستار گشودن مسیر مذاکره بر اساس تدوین توافقنامه خروج نیروهای اسرائیلی از سوریه در سال 1974 و همچنین معرفی تمهیدات امنیتی جدید از جمله تعیین وضعیت جبل الشیخ است لذا می‌توان گفت در صورت رسیدن وی بر مسند قدرت، رویکرد متفاوتی در مقایسه با رویکرد فعلی نتانیاهو دنبال خواهد شد. در چنین شرایطی ممکن است مسیر گفتگوها با سوریه و لبنان از بن‌بست فعلی خارج شده و وارد فاز تازه‌ای شود.

این تحلیلگر به تفاوت نگاه آیزنکوت و نتانیاهو در خصوص جنگ علیه ایران پرداخت و گفت:  آیزنکوت با راهبرد نتانیاهو برای تغییر نظام در ایران که آن را «غیرمنطقی» می‌داند، مخالف است. نتانیاهو در مرحله فعلی بیش از آیزنکوت مایل به ریسک‌پذیری برای حمله به ایران است و طبیعتاً ساعت صفر حمله و «نقطه بدون بازگشت» را زودتر از آیزنکوت فعال خواهد کرد. لذا در رابطه با آغاز دور جدیدی از جنگ با ایران و تشدید تنش در سایر پرونده‌های منطقه‌ای نیز نتایج انتخابات و مهمتر از آن، سازوکار تشکیل و ترکیب دولت جدید در رژیم صهیونیستی اثرگذار خواهد بود.

همگرایی واشنگتن و تل آویو در غرب آسیا

وی درباره همگرایی واشنگتن – تل آویو در منطقه پس از انتخابات میان دوره‌ای آمریکا گفت:  این همگرایی از جهاتی به نتایج انتخابات کنست و کنگره بستگی دارد. در سناریوی پیروزی احزاب نتانیاهو و ترامپ، این همگرایی مجدداً به درجه بالایی می‌رسد البته سرنوشت مذاکرات فعلی با ایران نیز حائز اهمیت است چراکه با وجود مواضع اعلامی مقامات دولت ترامپ و انتقال حجم زیادی از تسلیحات و تجهیزات به منطقه، تردید جدی در خصوص کارآمدی گزینه نظامی علیه ایران به‌وجود آمده است. دولت ترامپ از طولانی شدن این پرونده به‌شدت زیان دیده و لذا در صورت دستیابی به توافق و فراهم شدن امکان خروج آبرومندانه از جنگ با ایران، احتمال بسیار کمی وجود دارد که به پیشنهادات نافرجام نتانیاهو تن دهد. گزارش‌هایی وجود دارد که نتانیاهو ترامپ را تحت فشار قرار داده تا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، جنگ علیه ایران را از سر بگیرد اما ترامپ توجهی به این پیشنهاد نکرده است.

وی افزود: صرف نظر از نتایج انتخابات، هماهنگی نظامی میان دو طرف حفظ خواهد شد. به ویژه که آمریکا برای به نتیجه رساندن جنگ علیه ایران ناگزیر از همکاری با رژیم صهیونیستی است. علاوه بر موضوع ایران، در غزه، لبنان و سوریه دو طرف منافع مشترکی دارند که به این همگرایی شکل می‌دهد. حتی در سناریوی خروج آمریکا از جنگ علیه ایران نیز رژیم اسرائیل نقش محوری و تعیین‌کننده در راهبرد خاورمیانه‌ای آمریکا خواهد داشت و لذا همگرایی منطقه‌ای دو طرف ادامه خواهد یافت.

تقویت نقش رژیم اسرائیل در راهبرد منطقه‌ای آمریکا

پیرمحمدی در پایان تصریح کرد:  با توجه به آسیب‌هایی که به پایگاه‌های آمریکا در منطقه وارد شده و برجسته شدن نقاط ضعف راهبرد نظامی واشنگتن در منطقه، چنانچه تحولات بعد از جنگ 40 روزه نشان می‌دهد، نقش رژیم صهیونیستی در راهبرد منطقه‌ای آمریکا تقویت خواهد شد. 

انتهای پیام/