به گزارش خبرگزاری تسنیم،  روننی برونسویک، سیاستمدار جنجالی سورینام و رئیس باشگاه اینتر مونگوتاپو در 65 سالگی موفق شد در یک مسابقه رسمی لیگ این کشور گلزنی کند؛ اتفاقی کم‌نظیر برای مردی که زندگی‌اش از جنگ و سیاست تا اتهامات سنگین جنایی و فوتبال، مسیرهای متفاوتی را پشت‌سر گذاشته است.

برونسویک شنبه گذشته در دیدار اینتر مونگوتاپو برابر پی‌وی‌وی، گل پنجم تیمش را به ثمر رساند تا پیروزی 5 بر صفر اینتر قطعی شود. او علاوه بر ریاست باشگاه در نقش مهاجم نیز برای تیمش به میدان می‌رود؛ آن هم در شرایطی که معاون رئیس مجلس ملی سورینام است.

این نخستین حضور برونسویک در زمین فوتبال نیست. او پیشتر نیز در مسابقات رسمی برای باشگاه خود بازی کرده و حتی در رقابت‌های بین‌المللی نیز نامش به دلیل حضور در ترکیب اینتر مونگوتاپو خبرساز شده بود.

از سربازی تا فرماندهی شورشیان

برونسویک در جوانی رؤیای فوتبالیست شدن نداشت. خانواده‌اش در شرایط اقتصادی دشواری زندگی می‌کردند و او برای تأمین آینده خود به ارتش پیوست. خیلی زود به یکی از چتربازان برجسته کشور تبدیل شد و توجه دزی باوترسه، رهبر وقت سورینام را جلب کرد. باوترسه او را به‌ عنوان محافظ شخصی خود منصوب کرد.

برونسویک چهار سال در خدمت باوترسه بود اما در سال 1984، پس از درخواست افزایش حقوق با برخوردی تحقیرآمیز مواجه شد و از ارتش اخراج شد. این اتفاق نقطه عطفی در زندگی او بود، زیرا به‌ تدریج از حکومت فاصله گرفت و به مخالفان رژیم پیوست.

او گروهی از افراد همفکر خود را گرد آورد و فعالیت علیه حکومت را آغاز کرد. بر اساس روایت منتشر شده، برونسویک در آن دوره به بانک‌های دولتی حمله می‌کرد و بخشی از پول‌های به‌ دست‌ آمده را میان فقرا توزیع می‌کرد تا حمایت مردمی را به دست آورد. در واکنش به فعالیت‌های او، نیروهای حکومتی روستای زادگاهش را به آتش کشیدند؛ حادثه‌ای که در آن 39 نفر جان باختند.

جنگ داخلی و اتهامات قاچاق مواد مخدر

برونسویک در سال 1985 به هلند رفت و از حمایت مهاجران سورینامی برای آغاز شورش برخوردار شد. او با کمک مشاوران نظامی فرانسوی و هلندی و دریافت تسلیحات، گروهی مسلح به نام «کماندوهای جنگل» تشکیل داد و حملات علیه نیروهای حکومتی را آغاز کرد.

درگیری‌ها به جنگ داخلی انجامید؛ جنگی که تا سال 1992 ادامه داشت. برونسویک در نهایت با روی کار آمدن رونالد ونِتیان و کنار رفتن باوترسه با توافق صلح موافقت کرد. پس از پایان جنگ، شماری از نیروهای او در ارتش و پلیس جذب شدند و برونسویک نیز مسیر سیاست را در پیش گرفت.

او در سال 2005 وارد پارلمان سورینام شد و 15 سال بعد به مقام معاون رئیس‌جمهور این کشور رسید. با این حال، فعالیت‌های سیاسی او با اتهامات مربوط به قاچاق مواد مخدر همراه بود. گزارش‌ها از ارتباط برونسویک با شبکه‌ای موسوم به «کارتل سوری» و انتقال کوکائین از آمریکای جنوبی به اروپا حکایت داشتند. پلیس هلند او را تحت تعقیب قرار داد اما سورینام درخواست استردادش را نپذیرفت.

رئیس باشگاه، بازیکن و چهره جنجالی فوتبال

علاقه برونسویک به فوتبال در کنار فعالیت‌های سیاسی و نظامی‌اش ادامه داشت. او در سال 1992 باشگاه اینتر مونگوتاپو را تأسیس کرد و یک دهه بعد، ورزشگاهی برای این تیم ساخت که نام خودش را بر آن گذاشت. اینتر مونگوتاپو به یکی از قدرت‌های فوتبال سورینام تبدیل شد و در طول سال‌ها 11 بار قهرمانی لیگ این کشور را به دست آورد.

با این حال، رفتارهای رئیس باشگاه نیز بارها جنجال آفرید. در سال 2005، برونسویک به دلیل تهدید بازیکنان تیمش با اسلحه در بین دو نیمه یک مسابقه محروم شد.

جنجالی‌ترین اتفاق فوتبالی او در سال 2021 رقم خورد؛ زمانی که اینتر مونگوتاپو در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان کونکاکاف به مصاف المپیا هندوراس رفت. برونسویک که در آن زمان 60 سال داشت، برخلاف انتظار در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت و 54 دقیقه بازی کرد. او در این مسابقه 14 پاس از 17 پاس خود را به مقصد رساند اما اینتر با نتیجه 6 بر صفر شکست خورد.

پس از مسابقه، ویدئویی منتشر شد که برونسویک را در حال توزیع پول میان بازیکنان تیم حریف نشان می‌داد. کونکاکاف این اقدام را مصداق رشوه دانست و رئیس اینتر مونگوتاپو را سه سال از فعالیت‌های فوتبالی محروم کرد. همچنین باشگاه از حضور در تمامی رقابت‌های بین‌المللی محروم شد.

برونسویک تاکنون پنج مسابقه برای اینتر مونگوتاپو انجام داده و یک گل به ثمر رسانده است؛ آماری که اکنون با گل تازه او در  65 سالگی تکمیل شده است.

زندگی شخصی او نیز به اندازه فعالیت‌های سیاسی و فوتبالی‌اش غیرمعمول است. برونسویک 50 فرزند دارد و همسرش بارها از دشواری به خاطر سپردن نام و تعداد نوه‌های خانواده گفته است.

انتهای پیام/