به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، حجت‌الاسلام حمید الهی‌ دوست، از شاگردان آیت‌الله شبیری در نشست «حیات بهشتی» که با محوریت ابعاد وجودی آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی به عنوان یار دیرین شهید بهشتی برگزار شد، به سابقه آشنایی خود با ایشان اشاره کرد و گفت: حدود سال 78 یکی از رفقا از شروع درس فقه نکاح آیت‌الله شبیری در مدرسه فیضیه خبر داد و یک روز همراهش در این درس شرکت کردم و چون خودم کتابی همراه نداشتم، احادیثی را که استاد می‌خواند، از روی وسائل‌الشیعه دوستم نگاه می‌کردم.

وی افزود: درباره یک حدیث متوجه شدم، نسخه وسائل‌الشیعه دوستم که با کتاب استاد متفاوت بود، یک حدیث بدل هم در پاورقی آورده است؛ درس که تمام شد پیش آیت‌الله شبیری رفته و گفتم این حدیث یک نسخه بدل داشت ولی شما فقط حدیث متن اصلی را خواندید؛ ایشان قدری فکر کرده و گفتند این نسخه که شما دیده‌اید، ماحصلی ندارد و همان که خواندم درست است. با این وجود فردای آن روز گفتند حدیث دیروز، بدل دارد و همان بدل درست است؛ این برایم جالب بود که یک عالم در حد ایشان، حرف یک طلبه جدید را پیگیری و تقویت کردند.

بسنده نکردن به اجماع یا شهرت

استاد حوزه علمیه تصریح کرد: ایشان کمتر به پژوهش‌های دیگران اعتماد می‌کردند چون نظرشان این بود که دیگران گاهی یک صورت مسأله را در نظر گرفته و برای آن مثال‌هایی پیدا و بعد قاعده‌ای را پایه‌ریزی کرده‌اند در حالی که ممکن است مسأله، صور دیگری هم داشته باشد؛ بنابراین تمام کتب قدیمی و برجسته شیعه در زمینه فقاهت را از روی نسخه خطی خوانده و مقابله می‌کردند.

حجت‌الاسلام الهی‌ دوست ابراز کرد: در بحث اجماع و شهرت اقوال را یک‌به‌یک بررسی کرده و صرف اینکه قولی مشهور است یا نسبت به آن اجماع وجود دارد، اعتماد نمی‌کردند بلکه عین عبارت گذشتگان را می‌آوردند و مقایسه می‌کردند؛ این ریشه‌یابی تطورات، در واقع سبک شیخ انصاری و آیت‌الله بروجردی بوده است.

وی به دقت نظر و حافظه بسیار خوب آیت‌الله شبیری اشاره کرد و گفت: علاوه بر دروس رسمی، ایشان در گعده‌های بعدازظهر در منزل نیز پاسخگوی طلاب بودند و بسیاری از مسائل علمی حل‌نشده طلاب در این جلسات حل می‌شد و گاهی به نوشتن کتاب هم می‌رسید. آیت‌الله شبیری با وجود علم و فضل بسیار، تواضع بالایی هم داشتند و هر کسی وارد مجلس می‌شد بدون استثنا به احترامش برمی‌خاستند.

خبرنگار: زهرا شریعتی

انتهای پیام/