به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، این روزها در ترکیه شاهد تحرکات فراوانی از سوی آن دسته از فعالان دینی و سیاسی متعهدی هستیم که همچنان به گفتمان صهیونیسم ستیزی پایبند مانده‌اند و مکرراً درباره خطرات نقشه‌های شوم رژیم اسرائیل، هشدار می‌دهند.

در همین حال، برخی از تحلیلگران ترکیه نیز با استناد به رویدادهای تاریخی، درباره پیامدهای تبعیت از اهداف و رویکردهای اسرائیل به دولت اردوغان هشدار می‌دهند.

ارسلان بولوت تحلیلگر برجسته ترکیه، به مدت سه روز پیاپی، ستون تحلیلی خود را به بررسی انتقادی رویکردهای آنکارا در قبال رژیم اسرائیل اختصاص داده و به نکات جالب توجهی اشاره کرده است.

فرازهایی از مجموع سه یادداشت مفصل او را با هم مرور می‌کنیم:

اسرائیل، خادم الحرمین خواهد شد؟

لایحه مربوط به تصویب توافقنامه دفاع مشترک مکه در 20 اکتبر 2026 به پارلمان ترکیه ارائه شد. قرار است این لایحه در ابتدا در کمیته امور خارجه مورد بحث قرار گیرد و سپس به صحن علنی فرستاده شود.

توافق بین عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه تصریح می‌کند که اگر به یکی از طرفین حمله شود، طرف‌های دیگر کمک نظامی ارائه می‌دهند و می‌توانند حتی بدون حمله نیز اقدامات نظامی انجام دهند.

همچنان که اوزگور اوزل، رهبر حزب نو گفته است: «اعزام سربازان ترکیه به یمن طرح ترکیه نیست و طرح ترامپ است. این طرح به نفع اسرائیل و آمریکا است. ترکیه نباید به عنوان یکی از طرفین درگیر در این جنگ در نظر گرفته شود.»

ولی اردوغان در تماس تلفنی با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، حملات حوثی‌ها را محکوم و اعلام کرد که ترکیه همچنان در کنار عربستان سعودی خواهد ایستاد.

همانطور که می‌دانیم، محافظت از مکه و مدینه جایگاه مهمی در تاریخ اسلام دارد. بنابراین، «خادم الحرمین» عنوانی مهم است و اولین حاکمی که از این عنوان استفاده کرد، صلاح‌الدین ایوبی بود.

با لشکرکشی یاووز سلطان سلیم به مصر در سال 1517 و آوردن آثار مقدس به استانبول، این عنوان به سلاطین عثمانی منتقل شد. ولی امروزه، پادشاهان عربستان سعودی از عبارت «خادم الحرمین الشریفین» همچون عنوان رسمی دولت خود استفاده می‌کنند.

برای تأمین کمک اسرائیل به عربستان سعودی، اخبار جعلی تولید می‌شود که ادعا می‌کند حوثی‌ها به مکه و مدینه حمله می‌کنند. با توجه به این وضعیت، همانطور که مساوات درویش‌اوغلو رهبر حزب خوب گفته، اگر عنوان خادم الحرمین الشریفین امروز به اسرائیل داده شود، هیچ کس اعتراضی نخواهد کرد!

اگر این پروژه محقق شود، مدل «اتحاد سنی علیه ایران» که توسط رئیس اطلاعات داخلی اسرائیل، آمی آیالون، در سال 2012 توسعه داده شد، اجرا خواهد شد. 

آمی آیالون در سال 2012 به چارلی رز، مجری تلویزیون آمریکایی، گفت: «ائتلاف سنی به این معنی است که ترکیه، به همراه مصر، اردن و عربستان سعودی، درک می‌کنند که درگیری واقعی با شیعیان به رهبری ایران است و همانطور که قبلاً گفته‌ام، آنها در حال تشکیل این ائتلاف هستند. ما این ائتلاف را برای مقابله با ایران، تشکیل دادیم».

سرباز اسرائیل نخواهیم شد

در سال 2006، در جریان جشن‌های روز پیروزی در 30 آگوست در استانبول، چهار دانشجوی دانشگاه که بنری با نوشته «ما سربازان اسرائیل نخواهیم بود» را در دست داشتند، نزدیک بود بدون محاکمه اعدام شوند، چرا که به اشتباه آنها را به عنوان اعضای پ.ک.ک تصور کردند.

در آن زمان، نیروهای ترکیه به لبنان اعزام می‌شدند و هدف ناگفته آنها محافظت از اسرائیل در برابر حملاتی بود که از لبنان سرچشمه می‌گرفت!

ژنرال حلمی اوزکوک، رئیس سابق ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه، از این اقدام به عنوان پایبندی به ائتلاف‌های منطقه‌ای ترکیه یاد کرد.

حالا سال‌ها گذشته است و اکنون، ترکیه همان نقش را در توافقنامه اتحاد مکه بر عهده دارد. نقش محافظت از اسرائیل! امروزه، حمایت از عربستان سعودی توسط افکار عمومی ترکیه به عنوان حمایت از اسرائیل تلقی می‌شود.

یادمان باشد جیمز متیس وزیر دفاع آمریکا در آوریل 2017 گفته بود: «می خواهیم یک اتحاد منطقه‌ای به سبک ناتو علیه ایران، متشکل از اسرائیل و کشورهای خلیج فارس تشکیل دهیم».

در فوریه 2021 میلادی هم گزارش شد که اسرائیل در حال مذاکره با عربستان سعودی، امارات متحده عربی و بحرین برای ایجاد یک اتحاد دفاعی چهارگانه است. (I24News، Sputnik، 26 فوریه 2021)

همچنین ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن، در بیانیه‌ای به خبرگزاری آمریکایی CNBC، گفت: «من یکی از اولین کسانی خواهم بود که از ناتوی خاورمیانه حمایت می‌کنم.» (دویچه وله، 3 ژوئیه 2022) سپس در 7 آگوست 2026، اتحاد مکه تأسیس شد. آمریکا اولین کشوری بود که به اتحاد تشکیل شده توسط ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان تبریک گفت!

در حالی که اراده سیاسی حاکم بر ترکیه سعی می‌کند از مردم پنهان کند که اتحاد مکه برای محافظت از اسرائیل است، محافل حزب عدالت و توسعه در حال تضعیف برادری ترکیه و جمهوری آذربایجان هستند که با زحمت ایجاد شده است.

اسرائیل یکی از بزرگترین تأمین‌کنندگان سلاح جمهوری آذربایجان است. در طول جنگ قره باغ کوهستانی در سال 2020، پهپادها و سامانه‌های موشکی ساخت اسرائیل، مزیت قابل توجهی را برای ارتش جمهوری آذربایجان فراهم کردند.

بخش قابل توجهی از نیازهای نفتی اسرائیل توسط آذربایجان تأمین می‌شود. نفت آذربایجان از طریق خط لوله باکو-تفلیس-جیحان به بازار اسرائیل منتقل می‌شود و پروژه‌های انرژی مشترکی نیز در حال انجام است. ترکیه باید شرایطی را که آذربایجان را مجبور به تکیه بر سلاح‌های اسرائیلی می‌کند، از بین ببرد. ترکیه نباید متحد نظامی اسرائیل در خاورمیانه باشد.

اولویت اصلی، اسرائیل است!

در مقاله‌ای که در آگوست 2006 در روزنامه ایندیپندنت منتشر شد، رابرت فیسک نوشت: «ما از محافظت از اسرائیل خسته شده‌ایم». نیروی گسترش‌یافته ناتو/یونیفیل قرار نیست از «صلح» محافظت کند، بلکه قرار است یک منطقه حائل برای محافظت از اسرائیل ایجاد کند.

نیرویی که به لبنان اعزام شده از اسرائیلی‌ها محافظت خواهد کرد! توجه کنید که چگونه اعراب و ما این را می‌پذیریم؛ چقدر با افتخار این ایده را می‌پذیریم که امنیت و خوشبختی اسرائیل از امنیت مسلمانان ساکن در همان منطقه مهم‌تر است! سربازان ما برای محافظت از اسرائیل به لبنان خواهند رفت! 

در نوامبر 2007 میلادی رئیس جمهور عبدالله گل، در سخنرانی خود در ضیافت شامی که به افتخار شیمون پرز رئیس اسرائیل در کاخ چانکایا برگزار شد، اعلام کرد که امنیت اسرائیل و حق زندگی آن در مرزهای شناخته شده‌اش از اولویت‌های تغییرناپذیر سیاست خاورمیانه‌ای ترکیه است!

در آن زمان، ما در مقالاتمان نوشتیم: «البته، ما نیز خواهان دستیابی به صلح در خاورمیانه هستیم. اما اولویت اساسی ترکیه تضمین امنیت ترکیه و ملت ترکیه است. آیا وظیفه ترکیه است که در حالی که مرزهای جنوب شرقی و ترکمن‌های کرکوک در معرض تهدید هستند، تلاش‌های فوق‌العاده‌ای برای امنیت اسرائیل انجام دهد؟». 

در آن زمان، اذعان رئیس جمهور مبنی بر اینکه امنیت اسرائیل به اولویت اساسی سیاست خارجی ترکیه تبدیل شده، توسط روزنامه ملی گازته نیز مورد انتقاد قرار گرفت.

این روزنامه در تیتر اصلی خود با عنوان «سخنان شما دروغ است، شما راه اشتباهی را در پیش گرفته‌اید»، اعلام کرد: «دولت برآمده از حزب عدالت و توسعه، که به دنبال راه‌حل‌هایی برای مشکلات منطقه‌ای ترکیه در واشنگتن است، معتقد است تا زمانی که اسرائیل را به عنوان شریک اصلی خود در نظر نگیرد، مورد اعتنای آمریکا قرار نخواهد گرفت.

برای سفر نخست وزیر اردوغان به آمریکا در سال 2005 میلادی هم، این شرط را روی میز گذاشتند: اول باید با اسرائیل دیدار کنید تا جورج بوش راضی شود با شما دیدار کند! نخست وزیر تنها پس از انجام این سفر، قرار ملاقاتی با بوش دریافت کرد». 

همچنان که دیدیم هاکان فیدان وزیر امور خارجه ترکیه می‌گوید: «ائتلاف مکه برای حفاظت از امنیت، صلح و رفاه منطقه‌ای تأسیس شد و تأسیس آن بر اساس حس تعلق منطقه‌ای است».

سوال من این است: آیا ترکیه در مورد عربستان سعودی احساس تعلق و مالکیت منطقه‌ای می‌کند؟ یا به این دلیل که حوثی‌های یمن تهدید بیشتری برای اسرائیل هستند، اقدامات احتیاطی انجام می‌شود؟

حرف اصلی را نادر زکی، سخنگوی وزارت امور خارجه مصر زده که گفته بود، مصر، ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان مواضع مشابهی در مورد بحران‌های منطقه‌ای دارند و هماهنگی سیاسی باید در مواجهه با افزایش درگیری‌ها و تنش‌ها در خاورمیانه تقویت شود.

امنیت دریای سرخ و تنگه باب المندب امتداد مستقیم امنیت ملی مصر است. دولت قاهره اهمیت زیادی برای امنیت این دو آبراه استراتژیک و حفاظت از آزادی دریانوردی در دریای سرخ قائل است. بین قاهره و تهران در مورد تحولات یمن اختلاف نظر وجود دارد.

به طور خلاصه، اتحاد سنی موسوم به اتحاد مکه، پروژه‌ای است که توسط اطلاعات اسرائیل در سال 2012 برنامه‌ریزی شده است. سخنان چند سال پیش آمی آیالون رئیس اطلاعات داخلی اسرائیل محقق شد و البته، فشارهای آمریکا باعث شد که پاکستان هم عضو توافق مکه شود.

اگر بخواهیم از منظر منافع مصر به این تابلو بنگریم، واقعیت این است که مصر نمی‌خواهد تنگه باب المندب از طریق حوثی‌ها تحت کنترل ایران قرار گیرد. زیرا اگر این اتفاق بیفتد، کانال سوئز اهمیت خود را از دست می‌دهد. بنابراین، مصر ممکن است دلیل معتبری داشته باشد، اما ترکیه چه منفعتی در توافق مکه و محافظت از اسرائیل دارد؟
انتهای پیام/