به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، زبان فارسی تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها و قواعد دستوری نیست؛ زبان حامل اندیشه، حافظه تاریخی و هویت فرهنگی ایرانیان است. این نگاه، محور اصلی هفتمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» بود؛ مراسمی که در آن، سه چهره فعال در حوزه زبان و ادبیات فارسی مورد تجلیل قرار گرفتند و سخنرانان از ضرورت پاسداری از این میراث فرهنگی، توجه به شیوه درست نگارش و نقش آثار هنری در بازتاب زیست ایرانی سخن گفتند.

در این آیین، علاوه بر تأکید بر اهمیت زبان فارسی در شکل‌گیری هویت جمعی ایرانیان، موضوعاتی همچون ضرورت حفظ و احیای میراث مکتوب، گسترش فعالیت‌های پاسداشت زبان فارسی و جایگاه زبان در آثار نمایشی و روایت‌های هنری نیز مورد توجه قرار گرفت.

زبان فارسی؛ هویت مشترک ایرانیان

ناصر فیض، مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی حوزه هنری، در ابتدای این مراسم با تأکید بر جایگاه زبان فارسی در تعریف هویت ایرانی گفت: «زبان فارسی هویت ماست و آنچه ما را به‌عنوان ایرانی به دیگران معرفی می‌کند، از طریق این زبان منتقل می‌شود.»
او با اشاره به سابقه توجه حوزه هنری به ادبیات و زبان فارسی اظهار کرد که این مجموعه از ابتدای تأسیس خود به این حوزه توجه ویژه‌ای داشته است؛ اما در ادامه، ضرورت شناسایی و معرفی افرادی که دلسوزانه برای زبان فارسی فعالیت می‌کنند، بیش از پیش احساس شد.
فیض افزود: «همین که بتوانیم در این مسیر مشارکت داشته باشیم، احساس می‌کنیم بخشی از وظیفه خود را انجام داده‌ایم.»
مدیر دفتر پاسداشت زبان فارسی حوزه هنری با اشاره به اینکه برگزیدگان این دوره پیش از دریافت نشان نیز از سوی مردم و نخبگان مورد توجه قرار گرفته بودند، ابراز امیدواری کرد که برگزاری این آیین زمینه توجه بیشتر به زبان فارسی را فراهم کند و مسئولان نیز با حساسیت و جدیت بیشتری در این حوزه فعالیت کنند.
او همچنین به تأکیدهای رهبر شهید انقلاب درباره اهمیت زبان فارسی اشاره کرد و گفت مجموعه‌ای از مطالب و دیدگاه‌های ایشان در این زمینه منتشر شده که در آن، راهکارها و نقدهای متعددی درباره زبان فارسی مطرح شده است.

یدالله گودرزی: فعالیت در حوزه زبان فارسی به زیرساخت‌های گسترده‌تری نیاز دارد

نخستین نشان این دوره از آیین «سرو سیمین پارسی‌جان» به یدالله گودرزی، شاعر، نویسنده و مدیر کانال «آیین سخن»، اهدا شد؛ چهره‌ای که بخشی از فعالیت‌های خود را به معرفی و پاسداشت زبان فارسی اختصاص داده است.

گودرزی در سخنان خود با اشاره به آغاز فعالیت‌هایش در این زمینه گفت: «از سال 1395 به این فکر افتادم که در این حوزه فعالیت کنم؛ چراکه در آن زمان فعالیت‌های کمتری در این زمینه انجام می‌شد.»
او با اشاره به فعالیت دفتر پاسداشت زبان فارسی ابراز امیدواری کرد که زیرساخت‌های لازم برای گسترش این فعالیت‌ها فراهم شود و دامنه اقدامات مرتبط با پاسداشت زبان فارسی افزایش یابد.

این شاعر و نویسنده همچنین با قدردانی از عوامل برگزاری مراسم، به فعالیت‌های خود در زمینه نویسندگی، تولید برنامه‌های کوتاه و حضور در فضای مجازی اشاره کرد و راه‌اندازی کانال «آیین سخن» را بخشی از تلاش‌هایش برای توجه به زبان فارسی دانست.

گودرزی در ادامه بر ضرورت نگاه متعادل و نقادانه به موضوع پاسداشت زبان فارسی تأکید کرد و گفت: «معتقدم بخشی از نخبگان ما نیز در حوزه زبان فارسی به این زبان آسیب می‌زنند.»
او با اشاره به فعالیت نهادها و سازمان‌های مختلف در این زمینه، درباره خروجی برخی از این فعالیت‌ها ابراز تردید کرد؛ با این حال، عملکرد دفتر پاسداشت زبان فارسی را با وجود سابقه نه‌چندان طولانی آن، مثبت ارزیابی کرد.

او گفت مجموعه آثار احمدجو نه‌تنها پاسدار زبان فارسی، بلکه بازتاب‌دهنده هویت و زیست انسان ایرانی است؛ تا جایی که حتی در دیالوگ‌های فرعی و گوشه‌وکنار این آثار نیز می‌توان نکات ارزشمندی پیدا کرد.

مهدی‌نژاد با اشاره به برجستگی وجوه زبانی آثار احمدجو افزود که گاهی همین ویژگی‌ها باعث می‌شود اهمیت آثار او در زمینه روایت ایرانی کمتر مورد توجه قرار گیرد؛ در حالی که اگر قرار باشد نمونه‌ای از روایت ایرانی معرفی شود، آثار احمدجو از نمونه‌های قابل توجه در این زمینه هستند.

او همچنین به رویکرد برخی فیلم‌سازان در پرداختن به گذشته اشاره کرد و گفت گاهی فیلم‌سازان برای گریز از واقعیت امروز به گذشته پناه می‌برند؛ اما گذشته در آثار احمدجو صرفاً محلی برای فرار از زمان حال نیست، بلکه بخشی از تاریخ است که ریشه‌های زندگی امروز را در خود دارد.

هادی مقدم‌دوست، نویسنده و کارگردان، دیگر سخنران این بخش بود که به علاقه خود برای تجربه همکاری با احمدجو اشاره کرد.
او گفت زمانی که دستیار کارگردان بوده، همواره این حسرت را داشته است که چرا دستیار احمدجو نبوده است.

مقدم‌دوست یکی از ویژگی‌های آثار این نویسنده و کارگردان را انتخاب موضوع و توجه به جزئیات زندگی ایرانی دانست و افزود که در روایت‌گری او، نوعی موضوع‌گزینی دیده می‌شود که با زبان فارسی پیوند دارد.

به گفته مقدم‌دوست، این انتخاب‌ها از ظرافت برخوردارند و جزئیات سبک زندگی را مورد توجه قرار می‌دهند؛ به همین دلیل، آثار احمدجو می‌توانند به‌عنوان مرجعی فرهنگی برای مخاطب ایرانی مطرح باشند.

امرالله احمدجو: از کاربرد غیرضروری واژه‌های بیگانه پرهیز کنیم

امرالله احمدجو، نویسنده و کارگردان، در سخنان خود ضمن اشاره به فعالیت افرادی که برای پاسداری از زبان فارسی تلاش می‌کنند، گفت: «دوستان بسیاری هستند که برای پاسداری از زبان فارسی نسبت به من اولویت دارند.»

او در ادامه به کاربرد بی‌رویه واژه‌های انگلیسی در گفتار روزمره انتقاد کرد و گفت به‌تازگی در گفت‌وگو با دوستی درباره ورود واژه‌های غیرضروری انگلیسی به زبان فارسی صحبت کرده‌اند و از این وضعیت دلگیر بوده‌اند.

احمدجو همچنین به نمونه‌ای از کاربرد مکرر یک واژه غیرفارسی در رسانه اشاره کرد و گفت متوجه شده است یکی از کارشناسان یا گزارشگران فوتبال در مدت چهار دقیقه، هشت بار از یک واژه غیرفارسی استفاده کرده است.

این نویسنده و کارگردان با تأکید بر ضرورت توجه به زبان فارسی در رسانه‌ها و گفت‌وگوهای روزمره، بر پرهیز از کاربرد غیرضروری واژه‌های بیگانه تأکید کرد.

در پایان هفتمین آیین اهدای نشان «سرو سیمین پارسی‌جان»، این نشان به امرالله احمدجو، نویسنده و کارگردان، اهدا شد؛ هنرمندی که آثارش در این مراسم از منظر پیوند زبان با فرهنگ، آداب، روایت و زندگی ایرانی مورد بررسی قرار گرفت.

این آیین با تجلیل از سه چهره فعال در حوزه زبان و ادبیات فارسی، بار دیگر بر اهمیت پاسداری از زبان فارسی به‌عنوان بخشی از هویت فرهنگی ایرانیان تأکید کرد؛ هویتی که در میراث مکتوب، شیوه نگارش، گفت‌وگوهای روزمره و آثار هنری و نمایشی بازتاب می‌یابد.

انتهای پیام/