الیاس علی‌اکبری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، درباره موفقیت تیم مردان کوراش ایران با کسب یک مدال طلا و یک نقره در بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: بازی‌های آسیایی ناگویا دومین تجربه مربیگری من در این رویداد و سومین حضورم در بازی‌های آسیایی بود که خدا را شکر، هر سه دوره با کسب مدال طلا همراه شد. البته این موفقیت حاصل تلاش همه ارکان و دست‌اندرکاران انجمن کوراش است و همه عزیزان در آن سهیم هستند و  این افتخار به یک نفر تعلق ندارد.

وی تصریح کرد: پس از استقلال انجمن کوراش و جدایی از فدراسیون ووشو، برنامه آماده‌سازی ما به یک سال پایانی منتهی به بازی‌های آسیایی محدود شد. در سال اخیر فشار زیادی را تحمل کردیم و سخت تلاش کردیم تا ورزشکاران را به سمت کسب مدال طلا هدایت کنیم. با وجود تمام سختی‌های مسیر، شاهد پایان خوشی برای کوراش در ناگویا بودیم و توانستیم یک مدال طلای خوشرنگ برای خانواده پرافتخار کوراش و ورزش ایران کسب کنیم و بار دیگر این رشته را در سبد مدال‌های طلای ورزش ایران قرار دهیم.

سرمربی تیم ملی کوراش با اشاره به بدشانسی‌های این تیم در دو دوره اخیر بازی‌های آسیایی گفت: معتقدم در بازی‌های آسیایی هانگژو و ناگویا این فرصت را داشتیم که دو مدال طلا کسب کنیم، اما به دلیل اتفاقات نادر ورزشی و بدشانسی، این اتفاق محقق نشد. در ناگویا، مصدومیت رامین احمدزاده مانع از این اتفاق شد و در هانگژو نیز اتفاق دیگری رخ داد و یکی از امیدهای کسب مدال طلای خود را از دست دادیم. این حوادث مانع از تاریخ‌سازی ما در هانگژو و ناگویا شد و بدشانسی گریبان‌گیر من و تیم ملی کوراش شد.

علی‌اکبری درباره رشد کشورهای تاجیکستان، چین تایپه و تایلند گفت: از رسانه‌ها، وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک انتظار دارم نگاه ویژه‌ای به کوراش داشته باشند. اگر قرار است در بازی‌های آسیایی 2030 نیز در میان رشته‌های طلایی ورزش ایران باشیم، باید از همین حالا اردوهای خود را آغاز و برنامه 4 ساله داشته باشیم. تأکید می‌کنم که در بازی‌های آسیایی ناگویا، زنگ خطر کوراش ایران به صدا درآمد. این مسئله ناشی از کم‌کاری مسئولان، ورزشکاران و مربیان این رشته نیست، بلکه نتیجه سرمایه‌گذاری کشورهای دیگر است.

وی تصریح کرد: تایلندی‌ها با استخدام مربی ازبکستانی به دنبال موفقیت و مدال‌آوری در این رشته هستند. چین تایپه و کره جنوبی نیز سرمایه‌گذاری خوبی انجام داده‌اند و تاجیکستان هم رشد چشمگیری داشته است. این کشور در هانگژو به دو مدال برنز رسید، اما در ناگویا این مدال‌ها را به دو نقره تبدیل کرد و در هر دو دیدار فینال نیز مبارزات پایاپایی با نمایندگان ازبکستان و ایران داشت. قطعاً تاجیکستان در دوره آینده برای کسب مدال طلا با ما رقابت خواهد کرد.

دارنده مدال طلای بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتا یادآور شد: تاجیکستان رشته گوشتین‌گیری را دارد که شباهت زیادی به کوراش دارد. برگزاری مسابقات جایزه بزرگ با جایزه 20 هزار دلاری در این رشته کمک می‌کند تا ورزشکاران این کشور همواره در اوج آمادگی باشند و از نظر مالی نیز حمایت شوند. از کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش به دلیل نگاه ویژه به کوراش تشکر می‌کنم، اما همچنان به حمایت بیشتری نیاز داریم.

وی درباره شباهت کوراش با جودو و استفاده از ظرفیت ورزشکاران این رشته اظهار داشت: یکی از افتخاراتم در کوراش این است که با ورزشکارانی که خودم در این رشته پرورش داده‌ام، موفق به کسب مدال در بازی‌های آسیایی شده‌ام. در بازی‌های آسیایی 2018 جاکارتا با نفراتی به مدال رسیدیم که سال‌ها در جودو فعالیت داشتند. چهار سال عضو ثابت تیم ملی جوانان و بزرگسالان جودو بودم و به مسابقات جوانان جهان در دومینیکن و بزرگسالان جهان در برزیل اعزام شدم. در آن مقطع، زیر نظر فدراسیون جودو فعالیت می‌کردیم و یکی از ورزشکاران در بازی‌های آسیایی 2018 در مسابقات جودو شرکت کرد و من نیز در کوراش حضور داشتم که خدا را شکر به مدال طلا رسیدم.

سرمربی تیم ملی کوراش کشورمان افزود: البته از کودکی در کوراش نیز فعالیت داشتم.  ورزشکاری بودم که هر دو رشته جودو و کوراش روی من سرمایه‌گذاری کرده بودند، اما پس از جدایی کوراش از فدراسیون جودو، کار بسیار دشوارتری داشتم. باید ورزشکاری در کوراش پرورش می‌دادم که بتواند مدال طلای من در بازی‌های آسیایی را تکرار کند. خدا را شکر، در هانگژو با جوان بااستعدادی به نام صادق آذرنگ به هدفم رسیدم و در ناگویا نیز این موفقیت را با مجیدوحید بریمانلو تکرار کردیم.

علی‌اکبری تأکید کرد: آذرنگ و بریمانلو در جودو حضور نداشتند و ما با ورزشکارانی که خودمان در کوراش پرورش داده بودیم، در عرصه بین‌المللی مدال کسب کردیم. بسیاری از ورزشکاران فعلی جودو، به‌ویژه در بخش بانوان، از کوراش وارد این رشته شده‌اند و در آکادمی کوراش پرورش یافته‌اند. موضوع اصلی، منافع ملی و پرچم مقدس کشورمان است و همه ما برای این پرچم تلاش می‌کنیم. وقتی می‌بینیم می‌توانیم ورزشکاری را به جودو معرفی کنیم، مانع این کار نمی‌شویم. ما به جودو ورزشکار داده‌ایم، اما ورزشکاری از این رشته نگرفته‌ایم. ورزشکاری که در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین نیز به مدال طلا رسید، از محصولات کوراش است. نگاه ما ملی است و از این اتفاق جلوگیری نمی‌کنیم؛ چراکه ظرفیت کافی برای کمک به جودو را نیز داریم.

وی ادامه داد: خبرهایی خواندم مبنی بر اینکه کوراش به جودو ضربه می‌زند، اما این ادعا واقعیت ندارد. موفقیت کوراش حاصل زحمات انجمن، کادر فنی، مربیان و ورزشکارانی است که در این بستر رشد و استعدادیابی شده‌اند. روی این نفرات کار کردیم، طی چهار سال آنها را به مسابقات اعزام کردیم و برای برطرف کردن نقاط ضعفشان تلاش کردیم تا در نهایت توانستیم در بزرگ‌ترین رویداد ورزشی خود، یعنی بازی‌های آسیایی به مدال برسیم. 

وی درباره برگزاری قهرمانی کشور کوراش و برنامه اعزام به مسابقات جهانی گفت: پیش از بازی‌های آسیایی، به دلیل کمبود منابع مجبور شدیم اردوها را به‌صورت تخصصی و با ورزشکاران اعزامی برگزار کنیم. بودجه انجمن محدود و در بسیاری از موارد نیز برای رساندن تیم به بازی‌های آسیایی از استاندار خراسان شمالی و بخش خصوصی کمک گرفتیم. پس از بازگشت بلافاصله قهرمانی کشور را برگزار کردیم، اما برای آماده‌سازی نفرات زمان کافی نداریم. البته هنوز مشخص نیست چه تعداد ورزشکار اعزام خواهیم کرد و وزارت ورزش چه میزان اعتبار برای حضور در مسابقات جهانی قزاقستان در اختیار ما قرار می‌دهد. برنامه‌ام چهارساله است و دیگر هدف اصلی‌مان کسب نتیجه در قهرمانی آسیا و جهان نیست.

سرمربی تیم ملی کوراش درباره ادامه همکاری با این تیم گفت: اگر همچنان هدایت تیم ملی را برعهده داشته باشم، قطعاً از جوانان استفاده می‌کنم. هدف اصلی من، بازی‌های آسیایی آینده است تا کوراش ایران بار دیگر در جمع رشته‌های طلایی ورزش کشور قرار بگیرد و حتی تعداد مدال‌های طلای خود را افزایش دهد. برنامه‌ام سرمایه‌گذاری روی ورزشکارانی است که در بازی‌های آسیایی آینده به سن 25 یا 26 سالگی برسند؛ مگر اینکه ورزشکاری بسیار حرفه‌ای باشد و در سن بالاتر نیز کیفیت لازم برای کسب مدال طلا را داشته باشد.

علی‌اکبری عنوان کرد: سرباز ورزش کشور و انجمن کوراش هستم. داریوش خسرویار، رئیس انجمن، مانند پدری دلسوز برای ماست و هر چه خواستیم را برایمان فراهم کرده است. او در این مدت، با وجود تمام کمبودهای امکاناتی و مالی، صددرصد توان خود را برای موفقیت تیم در بازی‌های آسیایی به کار گرفت. در حال حاضر نیز اگر رئیس انجمن صلاح بداند، با افتخار به فعالیت در این عرصه ادامه می‌دهم و برای کشورم تلاش خواهم کرد. اگر تصمیم بر این نباشد، قطعاً نفرات و قهرمانان دیگری هستند که تجربه کافی دارند و می‌توانند برای کوراش ایران افتخارآفرینی کنند. حتی اگر از مسئولیت اجرایی دور باشم، همچنان سرباز کوراش خواهم بود و تجربیاتم را در اختیار کادر بعدی قرار می‌دهم تا بتوانند موفق باشند.

وی با اشاره به نقش بین‌المللی نصیری‌نژاد و خسرویار در موفقیت‌های کوراش گفت: دیپلماسی کوراش ایران فوق‌العاده توانمند است. حضور رضا نصیری‌نژاد به‌عنوان دبیرکل فدراسیون جهانی و کورش خسرویار به‌عنوان رئیس کمیسیون داوری فدراسیون جهانی در بازی‌های آسیایی باعث شد حق ورزشکاران ما ضایع نشود. زمانی که مسابقات به ویدئو چک می‌رفت، اگر این دوستان حضور نداشتند، شاید نظر داوران چیز دیگری می‌شد. حضور این افراد یک ظرفیت ارزشمند برای ورزش ایران است و می‌تواند به موفقیت کوراش کمک کند. امیدوارم این افراد از سوی ایران حمایت شوند تا این کرسی‌ها حفظ شود و همچنان در اختیار نمایندگان کشورمان باقی بماند.

انتهای پیام/