تکواندو در ناگویا؛ بازگشت طلایی، شکستن طلسم و نگرانی برای ستاره‌ها
- اخبار ورزشی
- اخبار رزمی
- 28 مهر 1405 - 09:16
به گزارش خبرگزاری تسنیم، تکواندوی بازی‌های آسیایی 2026 آیچی ـ ناگویا در شرایطی به پایان رسید که شاهد بازگشت این رشته به جمع رشته‌های طلایی ورزش ایران بودیم؛ بازگشت موفقی که در کنار ثبت دستاوردهای ارزشمند، برخی نگرانی‌ها را نیز آشکار کرد.
عملکرد تیم‌های مردان و زنان ایران با کسب دو مدال طلا، یک نقره و یک برنز در بخش کیوروگی (مبارزه) باعث شد تیم کشورمان برای نخستین بار در تاریخ این رقابت‌ها، بهترین عملکرد را در میان کشورهای حاضر در این بخش به ثبت برساند و در صدر جدول مدالی کیوروگی قرار بگیرد و عنوان قهرمانی نمادین مسابقات را کسب کند. با این حال، کره‌جنوبی با کسب دو مدال طلا دربخش پومسه مردان، در مجموع با سه مدال طلا و چهار برنز، بهترین عملکرد را همانند نه دوره گذشته در میان کشورهای حاضر در رقابت‌های تکواندو داشت.
در بخش کیوروگی، ایران با هشت ورزشکار در دو بخش مردان و زنان حضور داشت. در ترکیب مردان، چهار مدال‌آور المپیک، جهان و آسیا حضور داشتند و با توجه به توانایی‌های این نفرات، انتظارات از تیم کشورمان بالا بود. در نهایت، تیم مردان ایران با مدال طلای آرین سلیمی و نقره مهدی حاجی‌موسایی و حذف ابوالفضل زندی و امیرسینا بختیاری به کار خود پایان داد.
بازگشت سلیمی، نقره دوباره حاجی‌موسایی و دو علامت سؤال
آرین سلیمی در ناگویا بار دیگر به روزهای خوب خود بازگشت و مقتدرانه عنوان قهرمانی را به دست آورد. ارزش این موفقیت زمانی بیشتر می‌شود که او تنها چند روز بعد، در گرندپری پاریس نیز به مدال طلا رسید تا بار دیگر توانایی‌های خود را به نمایش بگذارد. سلیمی با این نتایج نشان داد که همچنان یکی از بهترین سنگین وزن‌های جهان و از مدعیان اصلی کسب مدال طلای المپیک 2028 لس‌آنجلس است.
مهدی حاجی‌موسایی نیز پس از کسب مدال نقره جهان و دومین مدال طلای آسیایی خود در سال گذشته، این بار در وزن جدید المپیکیاش به میدان رفت. او با شکست نایب‌قهرمان اردنی المپیک پاریس در مرحله نیمه‌نهایی نشان داد که در این وزن نیز می‌تواند یکی از مدعیان کسب مدال برای تکواندوی ایران باشد. تکواندوکار 22 ساله کشورمان در دیدار نهایی مقابل نماینده تایلند شکست خورد تا همانند دوره گذشته به مدال نقره دست پیدا کند.
بدون شک، حذف ابوالفضل زندی، یکی از ستاره‌های تکواندوی ایران در یک سال اخیر، از مهم‌ترین اتفاقات این رشته در ناگویا بود. زندی که در این مدت با کسب مدال‌های طلای جهان، آسیا و زیر 21 سال جهان بارها توانایی‌های خود را اثبات کرده است، در بازی‌های آسیایی مغلوب نماینده قزاقستان شد و بدون کسب مدال به کار خود پایان داد.
درباره ناکامی زندی، برخی کارشناسان اعتقاد دارند فشار ناشی از فشردگی مسابقات در ماه‌های اخیر و کاهش وزن‌های پیاپی، از عوامل مؤثر در نتیجه او در بازی‌های آسیایی و گرندپری موجو بوده است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که زندی پیش از ناگویا در تورنمنت آزاد کره‌جنوبی، جام ریاست فدراسیون جهانی و گرندپری موجو به میدان رفته بود. حضور در چند رویداد متوالی، همراه با سفرهای متعدد و ضرورت مدیریت وزن، می‌توانست فشار زیادی به این تکواندوکار جوان وارد کند. مسئله‌ای که با توجه به اهمیت مدال بازی‌های آسیایی، نیازمند مدیریت دقیق‌تر از سوی کادرفنی و فدراسیون بود.
کسب مدال طلای زندی در گرندپری پاریس، تنها چند روز پس از پایان رقابت‌های ناگویا، نشان داد که نمی‌توان ناکامی او در بازی‌های آسیایی را صرفاً به ضعف فنی نسبت داد. این نتیجه بار دیگر ظرفیت‌های فنی این تکواندوکار را برجسته کرد و نشان داد که مدیریت بهتر شرایط مسابقه، آمادگی جسمانی و برنامه حضور در رویدادهای مختلف می‌تواند در عملکرد او نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. زندی همچنان یکی از پرامیدترین نفرات ایران برای المپیک لس‌آنجلس است و باید از تجربه ناگویا برای برنامه‌ریزی بهتر در مسیر پیش رو استفاده کرد.
امیرسینا بختیاری دیگر نماینده ایران بود که در بخش کیوروگی و رقابت‌های تکواندوی مجازی حضور داشت، اما در کسب مدال ناکام ماند. نکته قابل تامل، هم زمانی برنامه حضور او در تکواندوی مجازی با رقابت‌های کیوروگی بود؛ به‌طوری که او تنها چند ساعت پس از حضور در بخش مجازی، در مبارزات خود به میدان می‌رفت.
با توجه به مشخص بودن برنامه مسابقات، کادرفنی می‌توانست برای بخش تکواندوی مجازی از ملی‌پوش دیگری استفاده کند که در آن روز مسابقه نداشت تا بختیاری مجبور نباشد در یک روز با چنین فشاری از نظر جسمانی و روانی روبه‌رو شود. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد با توجه به نوپا بودن تکواندوی مجازی، این بخش هنوز جایگاه تثبیت شده‌ای در برنامه‌ریزی تکواندوی ایران پیدا نکرده است. تردیدها درباره معرفی نماینده این بخش و تغییر چندباره نفرات می‌تواند مهر تاییدی بر این موضوع باشد.
در بخش مبارزه نیز روند نتایج بختیاری پس از کسب دو مدال ارزشمند طلای آسیا و برنز جهان در سال گذشته، در سه رویداد اخیر گرندپری موجو، بازی‌های آسیایی و گرندپری پاریس، انتظارات را برآورده نکرده است. با توجه به شرایط مهران برخورداری و ضرورت حفظ آمادگی در وزن المپیکی 80- کیلوگرم، کادرفنی باید هرچه زودتر برای این اوزان مهم المپیکی نیز چاره‌اندیشی کند.
طلای تاریخی و زنگ خطر برای کاپیتان
در بخش دختران نیز تیم ایران با کسب یک مدال طلا و یک برنز به کار خود پایان داد. بدون شک، مدال طلای ساغر مرادی یکی از مهم‌ترین اتفاقات تکواندوی ایران در ناگویا بود. طلایی که به طلسم تاریخی عدم کسب مدال طلا در بخش بنوان پایان داد و نخستین مدال طلای تکواندوی بانوان کشورمان در بازی‌های آسیایی را به ارمغان آورد.
مرادی در شرایطی در ناگویا به مدال طلا رسید که پیش از این، در شهریور ماه نیز در سومین دوره تورنمنت آزاد زنان به عنوان قهرمانی دست یافته بود. تداوم این نتایج، او را به یکی از چهره‌های جدید و امیدوارکننده تکواندوی بانوان ایران تبدیل کرده است. ورزشکاری که می‌تواند در سال‌های پیش رو نقش مهمی در موفقیت‌های این بخش داشته باشد، اما به شرطی که اسیر توجهات بیش از حد بعد از کسب این موفقیت نشود.
فاطمه احمدی نیز در وزن سنگین‌وزن به مدال برنز رسید تا در کنار ثبت یک نتیجه ارزشمند، نام خود را به عنوان یکی از گزینه‌های جدی این وزن مطرح کند. در شرایطی که تکواندوی بانوان ایران در سالیان گذشته با کمبود مهره در وزن سنگین وزن مواجه بود ، رقابت احمدی و حنا زرین‌کمر می‌تواند به رشد این نفرات نیز کمک کند. زرین‌کمر پس از کسب مدال طلای نوجوانان جهان و جام ریاست فدراسیون جهانی، در مسابقات آزاد زنان جهان نیز به مدال نقره رسید تا در 16 سالگی خود را به عنوان یکی از استعدادهای آینده‌دار تکواندوی بانوان معرفی کند.
شکست ناهید کیانی، کاپیتان تیم ملی تکواندو، یکی دیگر از نتایج دور از انتظار ایران در بازی‌های آسیایی بود. کیانی که برای سومین بار در این رقابت‌ها حضور داشت و طی 10 سال عضویت در تیم ملی کارنامه‌ای پرافتخار و قابل احترام از خود به جا گذاشته است، در ناگویا نتوانست به مدال دست یابد.
ناکامی او در بازی‌های آسیایی در شرایطی رقم خورد که کیانی در گرندپری موجو نیز به نتیجه مطلوب نرسیده بود و پس از ناگویا هم در گرندپری پاریس نتوانست انتظارات را برآورده کند. تداوم این نتایج، ضرورت بررسی شرایط فنی و آمادگی روحی و روانی او را بیش از گذشته مطرح می‌کند.
در کنار مسائل فنی، حضور پررنگ کیانی در برنامه‌های مختلف شبکه نمایش خانگی، فضای مجازی و محافل هنری نیز با انتقادهایی همراه بوده است. برخی این حضور را عاملی پررنگ برای دور شدن ذهنیت او از مسیر قهرمانی می‌دانند، هرچند نمی‌توان این عامل را تنها دلیل ناکامی او در رویدادهای اخیر دانست. با این حال، نتایج اخیر کیانی هشداری جدی برای او و کادرفنی تیم ملی است. کیانی برای حضور در سومین حضور متوالی در المپیک و کسب دومین مدال المپیکیاش، در دو سال باقی‌مانده تا لس‌آنجلس علاوه بر آمادگی فنی و جسمانی، باید از حواشی نیز دوری کند تا نام خود را در تاریخ ورزش ایران جاودانه کند.
پومسه؛ از روزهای مدال‌آوری تا افول قاره‌ای
در کنار کیوروگی، پومسه ایران نیز با دو نماینده در ناگویا حضور داشت، اما برخلاف بازی‌های آسیایی جاکارتا و هانگژو، این بار نمایندگان کشورمان بدون کسب مدال به کار خود پایان دادند. این نتیجه در شرایطی رقم خورد که پومسه ایران در آخرین دوره رقابت‌های قهرمانی آسیا نیز دستاورد قابل توجهی نداشت و بدون کسب مدال این مسابقات را ترک کرده بود. اتفاقی که با روند موفقیت‌های این بخش در سال‌های گذشته همخوانی ندارد.
در سالیان گذشته، پومسه ایران در رویدادهای قاره‌ای همواره از مدعیان کسب مدال بود و در رقابت‌های تیمی نیز جایگاه قابل توجهی داشت. با این حال، رشد کشورهای شرق و جنوب شرق آسیا، از جمله فیلیپین، ویتنام، تایلند و سنگاپور، در کنار قدرت همیشگی کره‌جنوبی، باعث شده رقابت در این بخش دشوارتر شود. در مقابل، روند نزولی نتایج پومسه ایران در قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی ناگویا به وضوح قابل مشاهده است.
از سوی دیگر، در سال‌های اخیر انتقادهایی درباره نگاه سلیقه‌ای به توانایی ورزشکاران و نبود شفافیت کافی در روند انتخابی‌های تیم ملی پومسه مطرح شده است. فدراسیون باید در این زمینه نقش فعال‌تری ایفا و با شفاف‌سازی معیارهای انتخاب، برگزاری رقابت‌های روشن و قابل ارزیابی و فراهم کردن فرصت برابر برای ورزشکاران، زمینه کاهش این ابهام‌ها را فراهم کند.
صرف اتکا به مدال‌آوری در رده‌های سنی پیشکسوتان، نباید موجب نادیده گرفتن افت نتایج پومسه در سطح بزرگسالان شود. نتایج اخیر قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی نشان می‌دهد که این بخش به بازنگری در برنامه‌های فنی و مدیریتی نیاز دارد و فدراسیون باید از همین امروز برای بازگشت پومسه ایران به جمع مدعیان قاره‌ای برنامه‌ریزی کند.
بازگشت طلایی در ناگویا و شکسته شدن طلسم بانوان
با وجود همه فراز و فرودها، عملکرد تکواندوی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا در مقایسه با دوره گذشته، که تیم کشورمان برای نخستین بار در تاریخ از کسب مدال طلا بازمانده بود، با روند صعود همراه بود. کسب دو مدال طلا در کیوروگی، ثبت نخستین طلای تاریخ تکواندوی بانوان ایران در بازی‌های آسیایی و صدرنشینی در جدول مدالی بخش مبارزه از نقاط نتایج در ناگویا بود تا بار دیگر به خوبی مشخص شود تکواندوی ایران از پتانسیل و ظرفیت نیروی انسانی قابل توجهی برخوردار است.
ظرفیتی که فدراسیون تکواندو نیز به خوبی به آن واقف است و بر همین اساس قول کسب سه مدال طلا در بازی‌های آسیایی داده بود. قولی که با نتایج کسب شده در ناگویا یک مدال طلا فاصله داشت، اما نباید فراموش کرد که کره‌جنوبی به عنوان مهد تکواندو دنیا نیز در بازی‌های آسیایی تنها موفق به کسب یک مدال طلا در کیوروگی شد.
با پایان بازی‌های آسیایی و بررسی دقیق نقاط قوت و ضعف تکواندوی ایران می‌تواند تصویر روشن‌تری از جایگاه تکواندوی ایران در سطح قاره و جهان کسب کرد تا در فاصله کمتر از دو سال تا المپیک لس‌آنجلس، برنامه‌ریزی برای کسب هشت سهمیه المپیک در دستور کار قرار گیرد. دستیابی به این تعداد سهمیه، در صورت تحقق، خود دستاوردی مهم برای تکواندوی ایران خواهد بود و می‌تواند زمینه را برای تکرار یا حتی بهبود نتیجه درخشان المپیک پاریس فراهم کند.
البته تحقق این اهداف علاوه بر فراهم شدن تدارک مناسب، زیر ساخت‌های حمایتی و برنامه ریزی درست به دوری از حاشیه نیز بستگی دارد. همچنین لازم است ابهام‌ها و شائبه‌هایی برگزاری همیشگی انتخابی تیم ملی بانوان پشت درهای بسته برطرف شود. طبیعتاً شفافیت می‌تواند از شکل‌گیری بسیاری از حواشی جلوگیری کند و فضای مناسب‌تری برای ادامه روند پیشرفت تیم ملی بانوان فراهم آورد.
انتهای پیام/