به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار سهام پس از چند ماه صعود پرشتاب، این روزها با آزمونی جدی در سمت تقاضا روبه‌رو است؛ به طوری که در معاملات دیروز(شنبه)، شاخص کل بورس با افت 1.91 درصدی به 8 میلیون و 265 هزار واحد رسید و شاخص هم‌وزن نیز 1.51 درصد کاهش یافت. افت 1.68 درصدی شاخص کل فرابورس، منفی‌شدن 81 درصد نمادها و باقی‌ماندن حدود 16 هزار میلیارد تومان سفارش فروش بدون خریدار، ابعاد فشار عرضه را نشان می‌دهد.

در چنین شرایطی، طبیعی است که بخشی از سرمایه‌گذاران پس از کسب بازدهی قابل‌توجه، به فکر ذخیره سود و کاهش ریسک سبد خود باشند.

نقدینگی؛ شاخصی مهم اما ناکافی

بر این اساس باید گفت خروج 8 هزار میلیارد تومان پول حقیقی در یک روز، که روز گذشته در تالار شیشه‌ای رقم خورد، بالاترین رقم روزانه در سال جاری و سومین رکورد بزرگ تاریخی عنوان شده؛ در مقابل نیز از ابتدای سال حدود 105 هزار میلیارد تومان پول حقیقی وارد بازار سهام شده است. این دو رقم نشان می‌دهند برای ارزیابی وضعیت بازار سهام، نباید جریان یک روز را جدا از روند چندماهه آن تحلیل کرد.

با این ‌حال، ورود انباشته پول نیز تضمینی برای تداوم رشد بازار سهام نیست؛ و اگر خروج سرمایه در روزهای آینده ادامه یابد و هم‌زمان تقاضا توان جذب عرضه‌ها را نداشته باشد، احتمال عمیق‌ترشدن اصلاح افزایش خواهد یافت. در مقابل، کاهش صف‌های فروش، بهبود ارزش معاملات و بازگشت تدریجی خریداران می‌تواند نشانه‌ای از موقتی‌بودن فشار اخیر باشد.

صورت‌های مالی در برابر ریسک‌های سیاسی

یکی از متغیرهای تعیین‌کننده برای بررسی دقیق وضعیت بازار سهام، فاصله یا نزدیکی رشد قیمت سهام به عملکرد واقعی شرکت‌ها است؛ به طوری که افزایش فروش، تغییر نرخ ارز و تعدیل برخی محدودیت‌های قیمت‌گذاری می‌توانند بر درآمد و سودآوری بنگاه‌ها اثر بگذارند؛ اما شدت این اثر در صنایع مختلف یکسان نیست؛ و شرکت‌های صادرات‌محور، بنگاه‌های ریالی و مجموعه‌های وابسته به مواد اولیه وارداتی، هرکدام از تغییرات ارزی و سیاست‌های اقتصادی تأثیر متفاوتی می‌پذیرند.

از این منظر، گزارش‌های شش‌ماهه شرکت‌ها اهمیت ویژه‌ای دارند؛ و اگر رشد قیمت سهام با بهبود پایدار فروش و سودآوری همراه باشد، بخشی از افزایش ارزش بازار می‌تواند پشتوانه بنیادی داشته باشد. در غیر این صورت، انتظارات خوش‌بینانه ممکن است با انتشار اطلاعات مالی تعدیل شود.

در کنار عوامل بنیادی، نااطمینانی سیاسی نیز بر تصمیم سرمایه‌گذاران اثر می‌گذارد؛ به طوری که تغییر انتظارات درباره تنش‌های منطقه‌ای، روابط خارجی و مسیر نرخ ارز می‌تواند جهت حرکت نقدینگی میان سهام، طلا و ابزارهای درآمد ثابت را تغییر دهد. به همین دلیل، حتی شرکت‌های برخوردار از عملکرد مناسب نیز ممکن است در دوره افزایش ریسک‌های عمومی با فشار فروش مواجه شوند.

انتخاب سهام دشوارتر می‌شود

این در شرایطی است که به باور کارشناسان پس از رشد قابل‌توجه شاخص‌ها، انتظار بازدهی یکسان از تمام نمادها چندان واقع‌بینانه نیست؛ و در چنین فضایی، کیفیت سود، پایداری جریان نقد عملیاتی، میزان بدهی، ارزش‌گذاری و چشم‌انداز فروش باید بیش از گذشته در کانون تحلیل قرار گیرد. همچنین ابزارهای درآمد ثابت می‌توانند برای مدیریت نوسان سبد سرمایه‌گذاری مورد توجه قرار گیرند؛ هرچند انتخاب ترکیب دارایی‌ها به افق زمانی و میزان پذیرش ریسک هر سرمایه‌گذار وابسته است.

در مجموع خروج سنگین پول حقیقی که دیروز در تالار شیشه‌ای اتفاق افتاد را شاید باید هشداری درباره تغییر رفتار معامله‌گران دانست، نه حکمی قطعی درباره پایان روند صعودی بورس! در این راستا مسیر بعدی بازار سهام زمانی روشن‌تر خواهد شد که مشخص شود فشار فروش ادامه دارد یا تقاضا دوباره قدرت می‌گیرد. در این میان، جریان نقدینگی، گزارش‌های مالی شرکت‌ها و تحولات سیاسی سه متغیری هستند که می‌توانند سرنوشت بورس در هفته‌های پیش‌رو را تعیین کنند.

انتهای پیام/