دومین سالگرد شهادت یحیی سنوار؛ رهبری که به نماد مقاومت فلسطینی بدل شد

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، شانزدهم اکتبر 2026، دومین سالگرد شهادت یحیی سنوار، مشهور به «ابوابراهیم»، رئیس پیشین دفتر سیاسی جنبش حماس است؛ شخصیتی که زندگی او با اسارت و تحولات سیاسی و نظامی غزه گره خورد.

از اردوگاه آوارگان تا دانشگاه

سنوار در سال 1962 در اردوگاه خان‌یونس، در خانواده‌ای آواره از شهر المجدل، به دنیا آمد. تجربه زندگی در اردوگاه و پیامدهای نکبت، زمینه اجتماعی شکل‌گیری نگاه سیاسی او بود. او در دانشگاه اسلامی غزه زبان عربی خواند و فعالیت سیاسی‌اش را در محیط دانشجویی گسترش داد؛ مسیری که با بازداشت‌های مکرر به دست نظامیان رژیم اشغالگر همراه شد.

دوران اسارت و آزادی در توافق تبادل اسرا

طولانی‌ترین دوره اسارت او از سال 1988 آغاز شد و تا آزادی در سال 2011 ادامه یافت. سنوار در زندان به یکی از مسئولان تشکیلاتی اسرای حماس تبدیل شد، زبان عبری آموخت و تحولات جامعه و سیاست رژیم صهیونیستی را دنبال کرد. آزادی او در توافق «وفاء الاحرار»، که به آزادی 1027 اسیر فلسطینی در برابر «گلعاد شالیت» نظامی اسرائیلی انجامید، جایگاه مسئله اسرا را در زندگی سیاسی‌اش برجسته‌تر کرد.

ریاست حماس در غزه و دفتر سیاسی

او در سال 2017 ریاست حماس در نوار غزه را بر عهده گرفت و در سال 2021 برای دوره‌ای دیگر انتخاب شد. پس از ترور شهید اسماعیل هنیه در تهران، حماس در ششم اوت 2024 انتخاب سنوار به ریاست دفتر سیاسی این جنبش را اعلام کرد؛ انتخابی در میانه جنگ که مسئولیت هدایت سیاسی جنبش را به رهبری مستقر در غزه سپرد.

شهادت در تل‌السلطان رفح

سنوار روز شانزدهم اکتبر 2024 در جریان درگیری با نظامیان رژیم اشغالگر صهیونیستی در محله تل‌السلطان در رفح به شهادت رسید. ارتش رژیم اشغالگر روز بعد شهادت او را اعلام کرد و حماس در هجدهم اکتبر آن را تأیید کرد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، نیروهای درگیر در آغاز از هویت او اطلاع نداشتند و شناسایی پس از پایان درگیری انجام شد.

تصویری ماندگار از جنگ غزه

تصاویر آخرین لحظات شهید سنوار در ساختمانی ویران در تل‌السلطان، به یکی از ماندگارترین صحنه‌های جنگ غزه تبدیل شد؛ تصاویری که او را زخمی و در حال پرتاب قطعه‌ای چوب به سوی پهپاد اسرائیلی نشان می‌داد.

این صحنه در روایت فلسطینی و میان حامیان مقاومت، معنایی فراتر از ثبت آخرین لحظات یک رهبر سیاسی یافت و به نمادی از ایستادگی در برابر اشغالگری تعبیر شد.

انتهای پیام/