منیره سادات طباطبایی، پژوهشگر و کارشناس مسائل اسلامی، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با تأکید بر اینکه بیکاری مزمن فراتر از یک چالش اقتصادی است، آن را آسیبی روحی و معنوی دانست و به تشریح نگاه اسلام به مقوله کار، نقش خانواده و مفهوم صحیح توکل در شرایط سخت معیشتی پرداخت.

وی با اشاره به اینکه در منطق دینی، بیکاری طولانی‌مدت صرفاً یک بحران در سفره مردم نیست، تصریح کرد: اسلام کار را مایه عزت نفس و نوعی عبادت می‌داند. در شرایطی که تنگناهای اقتصادی سایه افکنده‌اند، انفعال می‌تواند زمینه‌ساز یأس و نفوذ شیطان شود.

این پژوهشگر مسائل اسلامی با استناد به حدیثی از پیامبر اکرم (ص) که «کسی که برای تأمین روزی حلال خانواده‌اش تلاش کند، همچون مجاهد در راه خداست»، اظهار داشت: حتی اگر نتیجه مادی تلاش در شرایط رکود ناچیز باشد، همین جهد و حرکت در مکتب وحی ارزش عبادت دارد و مانع از فروپاشی روانی و افت کرامت انسانی می‌شود.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه جوان آرمانی در تراز اسلام، جوانی پویا و کنشگر است، نه فردی منفعل و گوشه‌گیر، اظهار داشت: قرآن کریم در سوره قصص، الگوی بی‌نظیری از این پویایی را در سیره حضرت موسی (ع) ترسیم می‌کند.

طباطبایی با روایت داستان حضرت موسی (ع) در مدین گفت: زمانی که آن حضرت در اوج غربت و بی‌پناهی به این شهر وارد شد، به جای نشستن و انتظار برای گشایش، دوشیزه‌ای را در سیراب کردن گله یاری کرد. همین کنشگری بود که باعث شد دختر حضرت شعیب (ع) او را به عنوان مردی قوی و امین برای کار معرفی کند.

کارشناس مسائل اسلامی تأکید کرد: جوان مسلمان می‌داند که بن‌بست وجود ندارد و باید از هر مجرایی، حتی کارهای ساده و یدی، برای خروج از انفعال بهره جست.

وی با تأکید بر اینکه حمایت خانواده از فرزندان باید در مرز باریک میان دستگیری و ایجاد وابستگی تعریف شود، خاطرنشان کرد: اسلام ضمن سفارش اکید به صله رحم و حمایت از خویشاوندان، هرگز این حمایت را به معنای تأمین تنبلی نمی‌داند.

طباطبایی با روایت داستانی مستند از سیره نبوی گفت: روزی مردی از پیامبر (ص) درخواست کمک مالی کرد. حضرت به جای بخشش مستقیم، وسایل کم او را فروخت و با پول آن به وی فرمود تبر بخرد و هیزم جمع کند.

این پژوهشگر مسائل اسلامی همچنین گفت: هنر خانواده‌داری اسلامی، توانمندسازی است. حمایت والدین باید سکوی پرتاب فرزند باشد، نه زنجیری که او را به تنبلی عادت دهد.

وی با رد این شبهه که «می‌توان بدون تلاش منتظر گشایش الهی بود»، افزود: این نگاه، سوءبرداشت از مفهوم والای توکل است. توکل به معنای اعتماد به خداوند پس از به‌کارگیری تمام اسباب مادی است، نه رها کردن اسباب به بهانه واگذاری امور به خدا.

طباطبایی با یادآوری حدیث مشهور «شترت را ببند سپس توکل کن» و استناد به آیه 39 سوره نجم که می‌فرماید: «وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا مَا سَعی» (و اینکه برای انسان بهره‌ای جز سعی و تلاش او نیست)، گفت: نقطه تلاقی ایمان و عمل، دقیقاً در همین‌جاست. انسان وظیفه دارد در تاریکی تنگناهای اقتصادی، چراغ تلاش را روشن کند. این تلاش تجلی ایمان است و آرامش پس از آن همان توکل واقعی به حکمت پروردگار است.

انتهای پیام/