خبرگزاری تسنیم ـ نرگس رسولی| تقویم‌ها تنها اعدادی منجمد بر دیواره زمان نیستند؛ در میان ورق‌های تاریخ هر سرزمینی، روزهایی وجود دارند که جریان زمان در آن‌ها از حرکت بازمی‌ایستد، ثبت می‌شود و به شناسنامه معنوی و هویتی یک ملت تبدیل می‌گردد. برای دیار غواصان دریادل و پایتخت شور و شعور حسینی، بیست‌ویکم مهرماه سال 1382 بی‌تردید یکی از درخشان‌ترین و تابناک‌ترین این روزهاست. روزی که نسیم دل‌انگیز یک رویداد بزرگ، پاییز برگ‌ریزان زنجان را به بهاری پرطراوت و سرشار از شکوفه‌های امید و ایمان بدل کرد؛ روزی که دیار مردمان مخلص، میزبان قدوم مبارک و آرامش‌بخش رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای بود.

 آب‌وجارو کنید؛ میهمانی از جنس نور در راه است

روزها پیش از 21 مهرماه، حال و هوای کوچه و برزن‌های شهر زنجان دیگر یک حال و هوای معمولی نبود. بوی اسفند و گلاب، از خیابان سعدی و سبزه میدان تا کوچه پس‌کوچه‌های دروازه ارک و خیابان خیام می‌پیچید. مردم مؤمن و غیرتمند زنجان، که دهه‌ها با نوای عاشورایی و پرچم‌های سرخ و سیاه حسینیه اعظم و زینبیه اعظم زیسته و قامت برافراشته بودند، خود را برای بزرگ‌ترین استقبال تاریخ این خطه مهیا می‌کردند. پیر و جوان، زن و مرد، بازاری و کارگر، دانش‌آموز و دانشگاهی دست‌به‌دست هم داده بودند تا خاک پای میهمانی را توتیای چشم کنند که سال‌ها مشتاق دیدارش در شهر خویش بودند. 

دیوارهای شهر با تمثال‌های زیبا و پرچم‌های سه‌رنگ جمهوری اسلامی آذین‌بندی شده بود. گویی زنجان نفس در سینه حبس کرده بود تا لحظه موعود فرا برسد. دل‌ها با زمزمه «آب‌وجارو کنید؛ میهمان داریم» به تپش افتاده بود؛ میهمانی از تبار ایمان، فقاهت و حماسه که نگاه نافذش، آرام‌بخش دل‌های نگران و کلام استوارش، تجلی عزت و اقتدار یک ملت بود.

 طلوع خورشید ولایت در پایتخت شور و شعور

صبحگاه 21 مهرماه 1382، آسمان زنجان رنگ دیگری به خود گرفت. هنوز سپیده صبح به‌طور کامل سر نزده بود که امواج متراکم جمعیت به سمت مسیرهای استقبال به حرکت درآمد. خیابان‌های منتهی به ورزشگاه و محل دیدار، مملو از انسان‌هایی بود که فرسنگ‌ها راه را از دورترین روستاهای طارم، خدابنده، ماه‌نشان، ایجرود، ابهر و خرم‌دره پیموده بودند تا فقط چند لحظه سیمای نورانی پیشوای خویش را از نزدیک به نظاره بنشینند.

هنگامی که خودروی حامل رهبر معظم انقلاب در حلقه ارادتمندان ظاهر شد، صحنه‌هایی از پیوند عاطفی و ایمانی خلق شد که زبان قلم و لنز دوربین‌ها از توصیف تمام و کمال آن عاجز بود. فریادهای «دست‌علی همراهت، دست‌خدا به همرات» و اشک‌های شوقی که بر گونه‌های چروکیده پیرمردان و صورت معصوم کودکان می‌غلتید، تابلویی بی‌بدیل از عشق و ولایت‌پذیری را ترسیم می‌کرد. پایتخت شور و شعور حسینی در آن صبح پاییزی، نمادی زنده از مفهوم انتظار، وفاداری و عهد بستن با آرمان‌های ولایت شد.

کلامی که هویت زنجان را جاودانه ساخت

حضور رهبر شهید انقلاب در زنجان تنها به یک استقبال پرشور محدود نماند؛ بلکه بیانات ایشان در اجتماع عظیم مردمی، لوح افتخاری ابدی برای تاریخ و هویت این دیار رقم زد. آنجا که معظم‌له با شناختی عمیق از تاریخ تشیع و فرهنگ این سامان، از پیشینه کهن علمی، فلسفی، حوزوی و غیرت دینی مردم زنجان تجلیل کردند و نام «پایتخت شور و شعور حسینی» و دیار «خط‌شکنان و غواصان دریادل» به عنوان مدال‌های ابدی افتخار بر سینه این سرزمین نشست.

کلمات پرنور ایشان درباره فداکاری‌های رزمندگان لشکر 17 علی‌بن‌ابی‌طالب (ع) و غواصان شهید گردان حبیب‌بن‌مظاهر زنجان در عملیات‌های کربلای 4 و 5 و خیبر، در جان تک‌تک مادران و همسران شهدا نشست. ایشان زنجان را مهد علمایی چون حکیم هیدجی، شیخ اشراق و شیخ فضل‌الله نوری و مهد ادب و عرفان و عزاداری خالصانه معرفی کردند؛ توصیفی که روح خودباوری و افتخار به هویت ایمانی را در جان نسل جوان و پویای این استان دمید.

برکات مادی و معنوی؛ فصلی نو در توسعه استان

سفر پرخیر و برکت رهبر شهید به زنجان، افزون بر برکات عمیق فرهنگی و معنوی، نقطه عطفی در توسعه همه‌جانبه، زیرساختی و اقتصادی استان زنجان بود. مصوبات راهبردی آن سفر تاریخی در حوزه‌های راه‌سازی، سدسازی، آبرسانی، بهداشت، صنعت و توسعه دانشگاه‌ها، جانی تازه در کالبد این خطه دمید و مسیر پیشرفت منطقه را شتابی مضاعف بخشید. پیگیری طرح‌های بزرگی که امروز ستون‌های پایداری صنعت و کشاورزی زنجان به شمار می‌روند، ریشه در توجه ویژه و دستورات مؤکد ایشان در آن ایام تاریخی دارد.

مسئولان، معتمدان و اقشار مختلف در آن روزها به عینه دیدند که چگونه نگاه پدرانه و رهبرانه ایشان، نه فقط به کلیات، بلکه به رفع محرومیت از نقاط دورافتاده و توجه به قشر مستضعف و کارگر متمرکز بود؛ چراکه ولی‌فقیه، همواره پناه محرومان و مدافع راستین کرامت اقشار زحمتکش جامعه است.

 دیدارهای صمیمی؛ تجلی مردم‌داری و تواضع

از نقاط برجسته و فراموش‌نشدنی آن سفر، دیدارهای صمیمانه و بی‌تکلف رهبر شهید انقلاب با اقشار مختلف مردم، به‌ویژه خانواده‌های معظم شهدا، ایثارگران، نخبگان و جوانان بود. در دیدار با ایثارگران و جانبازان، چهره پدرانه و لبریز از عاطفه ایشان در آغوش کشیدن فرزندان شهدا و گوش سپردن به درد دل‌های یادگاران دفاع مقدس، جلوه‌هایی از اخلاص و بندگی را به نمایش گذاشت. 

مردم زنجان در آن روزها رهبری را دیدند که تکلف‌های ظاهری را کنار زده، با سادگی و تواضع در میان مردم می‌نشیند، از سفره آنان ارتزاق می‌کند و دغدغه‌ای جز تعالی اسلام و خدمت به ایران عزیز ندارد. آن نگاه‌های مشفقانه، خاطراتی در ذهن نسل آن روزها آفرید که با گذشت سالیان متمادی، هنوز مثل یک حقیقت زنده نقل محافل و مجالس خانوادگی و مذهبی این شهر است.

 در امتداد آن عهد؛ تا همیشه تاریخ

امروز، سال‌ها از آن پاییز نورانی و خاطره‌انگیز سپری شده است؛ مردی که روزگاری قدوم مبارکش خاک دیار زنجان را معطر ساخته بود، پس از دهه‌ها مجاهدت خستگی‌ناپذیر، جانفشانی در راه اعتلای کلمه حق و ایستادگی در برابر مستکبران عالم، به فیض عظمای شهادت نائل آمد و به یاران و برادران شهیدش پیوست. اما یاد، پیام و مسیر او در جان زنجان و مردمانش زنده و جاری است.

بیست‌ویکم مهرماه تنها گرامیداشت یک واقعه تاریخی در سال 1382 نیست؛ بلکه بازخوانی یک عهدنامه ابدی است. پیوندی که میان مردم زنجان و مکتب ولایت فقیه در امتداد فرهنگ عاشورا بسته شده، با گذر زمان غبار کهنگی نخواهد گرفت. انتشار این قاب‌های ماندگار و مرور خاطرات آن روزها، مشعل راهی است برای نسل‌های امروز و فردا که بدانند هویت و اعتبار حقیقی پایتخت شور و شعور حسینی در گرو پایداری بر همان آرمان‌ها، پاسداری از خون شهدا و پیروی راسخ از ولایت است. نام و یاد رهبر شهید انقلاب اسلامی تا همیشه در تاروپود دیار غواصان دریادل جاودانه و درخشان باقی خواهد ماند.

انتهای پیام/.