علینژاد: نتایج ناگویا، ملاک حمایت است/ موافق اعزام تیم امید نبودیم
- اخبار ورزشی
- اخبار رشته های ورزشی
- 20 مهر 1405 - 10:36
به گزارش خبرنگار اعزامی خبرگزاری تسنیم، مهدی علینژاد دبیرکل کمیته ملی المپیک در نشست خبری که صبح امروز برگزار شد، اظهار داشت: کار در ارتباط با بازیهای آسیایی را از اسفند 1403 شروع کردیم. طبیعی بود بعد از المپیک پاریس مهمترین وظیفه ما در مورد بازیهای آسیایی بود و همه کار ما معطوف به برگزاری خوب این رویداد بود. 8 رویداد را در دو سال داشتیم که 6 رویداد برگزار شده و 2 رویداد باقی مانده است. در حال حاضر المپیک لسآنجلس وقت ما را به خود اختصاص داده و همه اقدامات ما زنجیروار به هم وصل هستند. بازیهای آسیایی بزرگترین پروژه ما بود و اقدامات زیادی انجام دادیم تا در کنار عناصر دیگر دخیل، وظیفه خود را انجام بدهیم. نزدیک به 150 جلسه و نشست با فدراسیونها داشتیم و تلاش کردیم به گونهای عمل کنیم که بهترین وضعیت برای مجموعه فراهم کنیم. در کنار آن مجموعه آکادمی ملی المپیک در خدمت رشتههای مختلف بود و آکادمی نقش خوبی برای راهنمای مربیان ایفا کرد.
وی تصریح کرد: خدمات خوبی در بحث روانشناسی داشتیم و تیمی نبود که روانشناس نداشته باشد. یکی از موضوعات مغفول ورزش ما بحث روانشناسی لست که کمتر فدراسیونی حاضر به هزینه در این زمینه است. سعی کردیم از لحاظ مالی فدراسیونها را حمایت کنیم و برای سرپرستان تیمهای اعزامی کارگاههای آموزشی برگزار شد. در عین حال اقداماتی صورت گرفت تا ورزشکاران و همراهان را با بهترین کیفیت به رویداد اعزام کنیم و کوتاهترین مسیر با کمترین خستگی را داشته باشند. به واسطه تحریمها، هیچ شرکت پستی، آیدی کارتها را به ایران نمیآورد و ما یکی از همکاران را فرستادیم و آیدی کارتها که حکم ویزا داشت را با چمدان به ایران بیاورد. خیلی اقدامات انجام شد تا کاروان 515 نفره به سلامت برود و بازگردد. سعی کردیم با وجود مشکلات، ورزشکاران ما کمتر درگیر شوند.
علینژاد خاطرنشان کرد: ورزشکاران را به صورت آنلاین پذیرش داشتیم و بیش از 4500 ورزشکار با کمک هوش مصنوعی روزانه رصد میشدند. یکی از سیاستهای ما این بود که حواسمان به تکتک نفرات اعزامی به خصوص نفراتی که شانس مدال داشتند، باشد. ما در سختترین وضعیت بعد از انقلاب هستیم و درگیر یک جنگ موجودیتی که از 9 اسفند ماه سال گذشته شروع شد، هستیم. در خلال این شرایط سخت باید به عنوان نمایندگان ایران و سربازان مردم، وظیفه خود را انجام میدادیم. فکر میکنم مجموعه ورزش ایران در این موضوع روسفید شد و این موفقیت حاصل تلاش یک نفر، گروه و دسته نیست و مربوط به مربیان پایه، باشگاهها، ادارات کل، فدراسیونها و وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک میشود. از 2010 شاهد یک سیر نزولی بودیم و در 2018 جاکارتا ششم و در 2023 هانگژو هفتم شدیم، اما در سختترین شرایط این سیر نزولی را تبدیل به صعودی کردیم. ورزش ما ظرفیت بازگشت به جایگاه چهارم خود را دارد و شاید اگر شرایط 2010 و فروش 2.2 میلیون فروش بشکه نفت را داشتیم، این اتفاق بیفتد.
وی عنوان کرد: ظرفیت ما بیشتر از 19 مدال طلا بود. همچنین موضوع تاریخی، موفقیت ورزش بانوان بود. از 1951 تا انقلاب اسلامی یک مدال طلا در ورزش بانوان داریم و تا قبل از این دوره نیز 4 طلا اضافه شد، اما در این دوره سه مدال طلا در روئینگ و تکواندو داشتیم که تا به حال طلا نداشتند. ظرفیت کاروان ما در بخش دختران یکسوم بود و یکسوم مدالهای ما را دختران گرفتند. حرکت رو به رشد ورزش بانوان به سرعت در حال انجام و این برای آینده امیدبخش است. باید رویکرد تقویت جدی دحتران را پیش ببریم. ظرفیت جدی در ناگویا ایجاد شد و در ورزشهای الکترونیک طلا گرفتیم. ژیمناستیک با یک نقره بیشتر نسبت به دوره قبل، رشد داشت. شاید اگر حرکت دوم الفتی بهتر بود، میتوانستیم اولین طلای خود را بگیریم. دختران ما برای اولین بار در ترامپولین و بوکس حضور داشتند و در پدل در اولین حضور برنز گرفتیم. در عین حال رشته سنتی ما مثل کشتی 6 مدال طلا گرفت که باید از فدراسیون تشکر کرد. وزنهبرداری،کاراته و تکواندو دو مدال طلا گرفتند و به روزهای گذشته بازگشتند. روئینگ هم مدال طلا گرفت.
علینژاد گفن: 21 رشته ما مدال گرفتند و این بیشترین تنوع تاریخی است. فرق المپیک با بازیهای آسیایی، مدالآوری در رشتههای بیشتر است. والیبال ما 4 طلایی شد و کسب 4 طلای پیاپی کار راحتی نیست. شناگران ما بعد از سالها در رقابت جدی قرار گرفتند و سام واژیر چهارم شد و تکرار طلای کوراش نیز ارزشمند بود. تمامی این اتفاق حرکت ارزشمندی بود و ما با رتبه چهارم فقط 2 طلا اختلاف داشتیم. چین، هند و ازبک طلای کمتری نسبت به دوره قبل گرفتند و ما طلاهای خود را ارتقا دادیم. در پایین دست ما، بعد از تایلند که خیلی نزدیک بود، قزاقستان با ما خیلی فاصله داشت. کاروان ما از لحاظ جمعیتی در رتبه 14 بود، اما از لحاظ مدالی ششم شد. هنگکنگ دو برابر ما جمعیت داشت و تایلند بیش از دو برابر ما ورزشکار اعزام کرده بود. نباید حمایت از ورزشهای مدالآور را برداریم و در عین حال باید ظرفیتهای جدید را فعال کنیم.
علینژاد در ادامه تصریح کرد: باید استعدادیابی علمی داشته باشیم که خیلی مهم است و در جاهایی که محدودیت زیرساخت داریم، باید ارتقا بدهیم. حرکت رو به جلو و در نهایت باعث خوشحالی مردم شد، اما برای موفقیت در المپیک لسآنجلس و بازیهای آسیایی آینده نیاز به کار بیشتر و بیشتر داریم. ظرفیت ایران هست که در دوحه رتبههای بهتری بگیریم. امیدوارم شرایط کشور نیز به گونهای باشد که بچهها با دغدغه کمتر تمرین کنند. نشان دادیم ایرانیها مرد روزهای سخت است و در بازیهای ساحلی آسیا در سانیای چین نیز در یک روز بعد از آتشبس جنگ بهترین نتیجه را کسب کردیم. امیدوارم این موفقیتهای برای ورزش ایران تداوم داشته باشد.
علینژاد یادآور شد: برای المپیک جوانان 29 سهمیه به ما اختصاص داده شده است و ورزشکاران ما در اردوها هستند. بنیامین فرجی قهرمان خوب تنیس روی میز و حدیث یاری ورزشکار فوتسال پرچمدار ما شدند. پاداش طلا نیز یک میلیارد، نقره 400 میلیون و برنز 150 میلیون خواهد بود. پاداش پای سکوی بازیهای آسیایی نیز قبل از بازگشت رشتهها واریز شد. 234 میلیارد و 700 میلیون تومان پاداش پرداخت شد و هیچ بدهی نداریم.
علینژاد در پاسخ به این سوال که برخی فدراسیونها به قولهای مدالآوری عمل نکردند، گفت: فدراسیونها پیشبینیهایی داشتند و قولهایی دادند. برخی عملی و برخی نیز عملی نشد. ما نیز سناریوهای مختلفی داشتیم و محتملترین سناریو ما 15 تا 17 مدال طلا بود که بیشتر از محتملترین سناریو مدال کسب کردیم. باید ضعف و شکستها را بررسی و واکاوی کنیم و در جلسات با فدراسیونها اشکالات و قوتها را انتقال خواهیم داد. طبیعی است مبنای حمایت آتی کمیته ملی المپیک بر مبنای نتایج ناگویا خواهد بود تا عدالت برقرار شود.
وی در مورد حواشی ایجاد شده بعد از کسب مدال برنز بسکتبال گفت: قریب به 150 جلسه داشتیم و در این جلسات مشترک با وزارت ورزش و فدراسیونها نظرات کارشناسی و اختلاف نظرهای وجود داشت. ما در مواردی نظر به اعزام نداشتیم، اما نظر فدراسیون و وزارت ورزش بر اعزام بود که این موارد کم نیز نبود. با توجه به احترام برای وزارت ورزش و شخص وزیر، در خصوص موارد مورد اختلاف تمکین کردیم و به عنوان یک تصمیم جمعی عمل کردیم. در مورد بسکتبال نظری در مورد عدم اعزام نبود و در آخر دو جلسه نظر کمیته بر اعزام بود. نکتهای از سوی یکی از عزیزان وزارت ورزش مطرح شد و میدانم نظر وزیر نبود و نظر شخصی بود که از کماطلاعی عنوان شد. ما دو صورتجلسه را در نهایت منتشر کردیم و نظر بر اعزام 5 نفره آقایان، 3 نفره بانوان و آقایان بود و حتی پیشبینی مدال شد. این جلسات ضبط تصویری شد. البته ورود به موارد دیگر درست نیست و بسکتبال از موارد اختلافی نبود. خیلی ادعاها میتوان کرد، اما واقعیت خیلی روشن است.
وی در مورد عملکرد ضعیف تیم امید گفت: موضوع جدیدی نیست و سالها این موارد تکرار شده است. نظر، عدم اعزام تیم بود، اما در نهایت اعزام شد. محور اصلی مشکل نیز عدم همراهی باشگاهها با تیم امید است. حسین عبدی در فرودگاه امام خمینی قبل از اعزام گفت اگر شرایط این بود، بهتر بود تیم اعزام نشود. باخت 4 بر یک به کرهشمالی اختلاف خوبی نیست. اگر قرار است وارد المپیک شویم، باید فدراسیون برنامه ویژهای برای تیم امید داشته باشد. فدراسیون عهدهدار مسئولیت صفر تا صد فنی است و ما تلاش کردیم شرایط اعزام خوبی فراهم کنیم. نتیجه قطعا مناسب و مطلوب نبود و برای اتفاقات بهتر باید فدراسیون برنامه ویژهتر داشته باشد.
علینژاد در خصوص اینکه ایکاش به جای تیم امید، تیم هندبال و والیبال دختران اعزام میشد، گفت: اگر بخواهم در مورد تک رشتهها اگر بخواهم صحبت کنم، ممکن بحثهای دیگر مطرح شود. در زمان تصمیمگیری، دختران والیبال ما در AVC کاپ هفتم شدند و شرایط خوبی نداشتند و با تغییر سرمربی در رده چهارم آسیا ایستادند و دیگر زمانی برای اعزام نداشتیم. اگر در آن مسابقات شرایطی مانند قهرمانی آسیا بود، قطعا این تیم اعزام میشد. در هندبال دختران نیز فدراسیون به جمعبندی برای اعزام تیم پسران رسید.
علینژاد در مورد شرایط اعزام کاروان داخل سالن به بازیهای ریاض با توجه به وضعیت عربستان گفت: شرایط منطقه غیر استوار و مغشوش است؛ از جمله شرایط عربستان در 48 ساعت گذشته. در این باره با شورای المپیمک آسیا تماس گرفتیم و منتظریم ببینیم نظر آنها چه چیزی است. اعزام ما نیز تابع شرایط خودمان است و باید در زمان آن تصمیم گرفت. در حال حاضر امکان اظهار نظر شفاف ندارم، اما سلامت ورزشکاران و اعضای کاروان مهم است. باید با مقامات ذیربط نیز هماهنگ کنیم.
دبیرکل کمیته ملی المپیک درباره دلیل حضور برخی اعضای هیئت اجرایی مانند مهدی گودرزی در اعزامها گفت: شما را به اساسنامه کمیته ملی المپیک ارجاع میدهم. بند یک اساسنامه را مطالعه کنید و عنوان میکند وظیفه راهبری کلیه امور کمیته ملی المپیک با هیئت اجرایی منتخب است. بیش از 50 درصد بودجه کمیته المپیک در این اعزام هزینه شد. گودرزی و داورزنی مسئولیت دارند و در حوادث، حل و فصل و موارد دیگر بر اساس اساسنامه وظیفه دارند. این افراد تصمیمگیر، ناظر و شریک در مسائل کاروان هستند. تصمیمات، فردی گرفته نمیشود و جمعی است. این نفرات کنار ما و کمک حال ما برای ارائه سرویس هستند. ما برای گودرزی و داورزنی مسئولیت در نظر گرفتیم و آنجا کار داشتند.
وی در خصوص مشکل کفش فاطمه محیطیزاده، دیسکالیفه شدن این ورزشکار و از دست رفتن فرصت کسب مدال گفت: کمیته المپیک یک وظیفه و فدراسیون وظیفهای دیگر دارد و هیچ کدام نیز نمیتواند وظیفه دیگری را انجام بدهد. موضوعات تخصصی هر رشته با فدراسیون خودش است. اطلاعات دفترچه راهنما به فدراسیونها داده میشد و خود ما نیز به آنها توجه داشتیم، اما برخی قوانین داخلی است. قوانین کفش، تابع قوانین جهانی است و اصلاً در بازیها در مورد کفش صحبت نمیشود. مرکز نظارت در مورد کفش ورزشکار که نمیتواند ورود کند و فدراسیون در این زمینه مقصر است. فدراسیون البته کفش تخصصی در اختیار محیطیزاده قرارداده بود و خود ورزشکار عنوان کرده بود که با این کفش راحتتر است. به هر حال اتفاق تلخی بود و یک مدال نقره از ما گرفته شد و برای ما و مردم ناراحت کننده بود. فدراسیونها، موضوعات تخصصی زیادی دارند و خودشان باید مسلط باشند که چنین اتفاقی رخ ندهد. کفش او کیفیت بسیار زیاد و لژ بیشتر داشت و باعث شد تا او بیشتر بپرد و برخی عوامانه عنوان کردند که او کفش نداشته است.
علینژاد در مورد مطرح شدن بحث پاداش بیشتر به برخی فدراسیونها گفت: به همه فدراسیونها مبلغ تعهد خود را پرداخت کردیم و فدراسیون کشتی معادل پاداش کمیته به ورزشکاران خود را از منابع دیگر تامین و پرداخت کرد. فدراسیونهای دیگری نیز بودند که پاداشهایی پرداخت کردند و ما به هیچ فدراسیونی بیشتر از چیزی که عنوان شده بود، پرداخت نکردیم و انصاف را رعایت کردیم.
ادامه دارد ...