به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، سایت رادیو آلمان در مطلبی به بی اعتمادی جوانان فرانسوی به عرصه سیاسی به عنوان یک زمین هموار برای صعود راست و چپ افراطی در این کشور اشاره کرده و با اشاره به اعتراضات اخیر دانشجویی نوشت: ساختمان‌های فرسوده مدارس و لغو کلاس‌ها تنها محرک‌های اعتراضات دانشجویی در فرانسه هستند. در طرف دیگر جایی که نهادهای دموکراتیک اعتبار خود را در نظر نسل جوان از دست می‌دهند، راست و چپ افراطی جذابیت پیدا می‌کنند.

در ادامه این مطلب آمده است: تصور کنید اگر دانشجویان در برلین، پایتخت آلمان در وضعیت مشابهی با همتایان خود در فرانسه بودند چه اتفاقی می افتاد. تقریباً 6 ماه است که ساختمان اصلی دانشگاه فنی در پایتخت آلمان به دلیل نقص‌های ساختاری قابل توجه بسته شده است. سایر ساختمان‌ها، سالن‌های سخنرانی و کتابخانه‌ها نیز یا غیرقابل استفاده هستند یا فقط تا حدی قابل دسترسی هستند زیرا سنای برلین سال‌هاست که از شروع بازسازی‌های لازم غفلت کرده است. اما تاکنون هیچ اعتراض قابل توجهی از سوی دانشجویان آلمانی صورت نگرفته است.

در مقابل، در پاریس، پایتخت فرانسه فضای این روزهای منطقه دانشگاهی اطراف سوربن برای ناظران مسن‌تر یادآور سال 1968 است. در آن زمان، شورش دانشجویی از محله لاتین پاریس به سراسر اروپا گسترش یافت. آن زمان، دورانی از آشوب بود.

بسیاری از جوانانی که بیش از دو هفته است مدارس و دانشگاه‌های سراسر فرانسه را تعطیل کرده‌اند، احساس می‌کنند که آنها نیز در دورانی از تغییر و تحول تاریخی زندگی می‌کنند. آنها می‌خواهند به شکل‌گیری آن کمک کنند.

اما ساختمان‌های فرسوده مدارس، لغو کلاس‌ها و کمبود معلم در بسیاری از مدارس فرانسه تنها محرک‌های سطحی اعتراضات هستند. برای آرام کردن فضای ملتهب، دولت وعده یک ابتکار کوتاه‌مدت در زمینه استخدام نیرو و برخی مذاکرات را داده است. در عین حال، تصاویر جدیدی از عملیات گسترده پلیس با استفاده از باتوم و گاز اشک‌آور روزانه در حال انتشار است. این امر اوضاع را برای کسانی که نه تنها به کمبودهای خاص در مدارس اعتراض دارند، بلکه به دلیل مشکلات عمیق‌تر به خیابان‌ها می‌آیند، ملتهب‌تر می‌کند.

اعتراضات بخش بزرگی از نسل جوان فرانسه، به ویژه، بیانگر از دست رفتن اعتماد است. دانش‌آموزان و دانشجویان در فرانسه سیستم سیاسی‌ای را تجربه می‌کنند که قادر به ارائه راه‌حل برای مشکلات اساسی کشور نیست. این سیستم بیشتر توسط اختیارات اضطراری اداره می‌شود تا توسط دولتی بدون اکثریت پارلمانی.

تصمیم‌گیری در مورد اصلاحات ضروری در سیستم‌های تأمین اجتماعی تا پس از انتخابات ریاست جمهوری سال آینده به تعویق افتاده است.

نخست وزیر فرانسه به تازگی بودجه ریاضتی دیگری را ارائه کرده است که قصد دارد آن را بدون تصویب مجلس ملی و با صدور فرمان اجرایی اجرا کند.

با توجه به بدهی گزاف ملی، دامنه اقدامات دولت‌های آینده نیز به شدت محدود خواهد شد.

امانوئل ماکرون، رئیس جمهور در حال کناره‌گیری فرانسه، در پایان دوره ریاست جمهوری خود، از یک چراغ امید برای اروپا به چهره‌ای مورد نفرت و تمسخرآمیز در بخش‌های بزرگی از کشور خود، به ویژه در میان جوانان، تبدیل شده است.

شش ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری، دور دوم انتخابات برای جانشینی ماکرون بین مارین لوپن، پوپولیست راست‌گرا و ژان لوک ملانشون، پوپولیست چپ‌گرای افراطی، در حال حاضر محتمل‌ترین سناریو است.

قطبی شدن بین افراط‌گرایان سیاسی، که آلمان در سطح ایالتی در انتخابات گذشته خود تجربه کرد، در سطح ملی در فرانسه بسیار پیشرفته‌تر است. این امر همچنین تمایل نسل جوان را برای تجربه مفاهیم مخرب به عنوان راه حل چالش‌های آینده تقویت می‌کند. در نتیجه، هم راست افراطی و هم چپ رادیکال در فرانسه با هجوم و استقبال گسترده جوانان مواجه هستند.

تنها برخی از مشکلاتی که در اعتراضات فعلی در هم آمیخته‌اند، مختص فرانسه هستند. اما قطب‌بندی بین افراط‌گرایان سیاسی، فرسایش راست میانه و از دست رفتن اعتماد، نشانه‌های بحرانی است که فراتر از فرانسه گسترش یافته و در آلمان نیز به طور فزاینده‌ای آشکار و نگران‌کننده می‌شود.

اگر این موضوع درست باشد که برخی تحولات در فرانسه تنها بیشتر از آلمان پیشرفت کرده است، فقط این مسئله زمان است که دانش‌آموزان و دانشجویان در برلین نیز به خیابان‌ها بیایند.

انتهای پیام/