به گزارش خبرگزاری تسنیم از لنگرود، وقتی نتیجه کنکور اعلام شد، معصومه اسماعیلی هم خوشحال بود و هم کمی غافلگیر. انتظار داشت نتیجه خوبی بگیرد، اما فکر نمی‌کرد نامش در میان رتبه‌های دورقمی کنکور سراسری قرار بگیرد. او حتی احتمال می‌داد رتبه‌ای سه‌رقمی به دست بیاورد؛ با این حال، نتیجه نهایی فراتر از پیش‌بینی‌اش بود: رتبه 56 گروه علوم انسانی کنکور 1405.

این نتیجه حاصل چند روز یا چند ماه درس خواندن نبود. معصومه از تابستان پایه دهم مطالعه جدی خود را شروع کرد و در سال‌های بعد، به‌تدریج زمان بیشتری را به درس اختصاص داد. در کنار او، خانواده‌ای قرار داشت که تلاش می‌کرد شرایط خانه را با نیازهای دوران کنکور هماهنگ کند؛ پدری با 33 سال سابقه خدمت در آموزش‌وپرورش و مادری که خود دبیر شیمی است و چند سالی از بازنشستگی‌اش می‌گذرد.

مسیری که از پایه دهم شروع شد

معصومه اسماعیلی، فارغ‌التحصیل رشته ادبیات و علوم انسانی، درباره شیوه آماده‌شدن برای کنکور می‌گوید مطالعه جدی خود را از تابستان دهم به یازدهم آغاز کرده است، میانگین مطالعه روزانه او در آن دوره حدود هفت تا هشت ساعت بود و در سال دوازدهم این زمان به حدود 9 تا 10 ساعت رسید.

وی برای رسیدن به این نتیجه، سراغ کلاس‌های خصوصی حضوری نرفت. البته در چند درس از دوره‌های آموزشی استفاده کرد تا نیازهای درسی‌اش را برطرف کند. به گفته اسماعیلی، در کنار مطالعه تستی، درس خواندن تشریحی نیز بخش مهمی از برنامه‌اش بود؛ موضوعی که با توجه به اهمیت امتحانات نهایی در نتیجه کنکور، برایش جدی‌تر شد.

این دانش‌آموز درباره روش مطالعه خود توضیح می‌دهد که در طول سال، هم مطالعه تشریحی داشت و هم تست می‌زد. در دوره امتحانات نهایی، تمرکز اصلی‌اش بر مطالعه تشریحی بود و آزمون‌های تستی را نیز تقریباً هر دو هفته یک‌بار برگزار و تحلیل می‌کرد. البته در طول هفته هم تست‌زنی را کنار نمی‌گذاشت.

اسماعیلی معتقد است دانش‌آموزان نباید تأثیر امتحانات نهایی را دست‌کم بگیرند و به کسانی که خود را برای کنکور آماده می‌کنند توصیه می‌کند از سال‌های دهم و یازدهم مطالعه جدی را آغاز کنند و برنامه درسی خود را فقط بر تست‌زنی متمرکز نکنند.

خانه‌ای که با برنامه کنکور پیش رفت

در کنار برنامه مطالعاتی معصومه، خانواده نیز تلاش می‌کرد شرایط مناسبی برای ادامه مسیر او فراهم کند. فرحناز شریف، مادر این رتبه برتر که دبیر شیمی است، می‌گوید دخترش از سال دهم برای کنکور درس می‌خواند، اما در این سال‌ها به‌ویژه به دلیل استرس و وابستگی عاطفی، به آرامش بیشتری در محیط خانه نیاز داشت.

وی از تغییراتی می‌گوید که خانواده برای همراهی با فرزندشان در پیش گرفت؛ از محدود کردن رفت‌وآمدها و صرف‌نظر کردن از برخی تفریحات و سفرها تا فراهم کردن منابع آموزشی موردنیاز.

شریف می‌گوید در سال کنکور، معصومه حتی به خانه اقوام هم رفت‌وآمد نمی‌کرد. خانواده نیز در بسیاری از دعوت‌ها حاضر نمی‌شد تا او مجبور نباشد تنها در خانه بماند و آرامش و برنامه مطالعاتی‌اش به هم بخورد. اقوام هم شرایط را درک می‌کردند و با خانواده همراه بودند.

البته حمایت مادر فقط به فراهم کردن فضای آرام محدود نمی‌شد. او با توجه به نیازهای درسی دخترش، در صورت لزوم کتاب‌های کمک‌آموزشی تهیه می‌کرد و اگر احساس می‌کرد یک درس به آموزش بیشتری نیاز دارد، برای او دوره آموزشی مجازی می‌خرید.

مادر معصومه می‌گوید هرچند معلمان مدرسه در این سال‌ها زحمت زیادی کشیدند، خانواده هم سعی کرد در حد توان خود نیازهای آموزشی و عاطفی دخترش را برطرف کند. او امیدوار است معصومه در آینده نیز موفق باشد و بتواند فرد مفیدی برای جامعه باشد.

توصیه‌های معلمی که این بار در خانه همراه دخترش بود

فرحناز شریف سال‌ها در کلاس درس با دانش‌آموزان سروکار داشته و تجربه آموزش را با نقش مادری پیوند زده است. او در دوران تدریس همواره بر مطالعه مستمر تأکید می‌کرد؛ روشی که معتقد است می‌تواند به یادگیری بهتر دانش‌آموزان کمک کند.

توصیه او به دانش‌آموزان این بود که درس هر روز را همان روز، حتی برای مدت کوتاهی، مرور کنند و پیش از جلسه بعدی نیز مطالب گذشته را دوباره بخوانند. به اعتقاد این دبیر بازنشسته، همین مرورهای کوتاه و پیوسته می‌تواند باعث تثبیت مطالب شود و یادگیری را به شب امتحان محدود نکند.

با این حال، او می‌داند که همه دانش‌آموزان با یک روش پیش نمی‌روند. تجربه سال‌ها تدریس به او نشان داده است که برخی دانش‌آموزان از فرصت‌های آموزشی به‌خوبی استفاده می‌کنند و برخی دیگر، با وجود حضور در کلاس، آن‌طور که باید درس را دنبال نمی‌کنند.

شریف با اشاره به همین تجربه می‌گوید تلاش معلم زمانی نتیجه بهتری دارد که دانش‌آموز نیز برای یادگیری جدی باشد و خانواده بتواند در شرایط لازم، همراه او بماند.

از تجربه 33 ساله پدر تا توصیه به دانش‌آموزان

محمود اسماعیلی، پدر معصومه، نیز 33 سال در آموزش‌وپرورش خدمت کرده است. او که از نزدیک با فضای مدرسه و دشواری‌های مسیر تحصیل آشنایی دارد، موفقیت دخترش را مایه خوشحالی خانواده و معلمان می‌داند و از تلاش‌های مدیر مدرسه امام علی(ع)، خانم عاشوری، معاونان و دیگر همکاران مدرسه قدردانی می‌کند.

وی در سال‌های تدریس خود همواره از دانش‌آموزان می‌خواست از همان ابتدای ورود به دوره دوم متوسطه برای آینده‌شان برنامه داشته باشند. به اعتقاد او، دانش‌آموز باید بداند به چه هدفی فکر می‌کند و برای رسیدن به آن چه اندازه تلاش لازم است.

پدر معصومه از دانش‌آموزانی یاد می‌کند که در ابتدا چندان اهل درس نبودند، اما در سال دوازدهم تصمیم جدی گرفتند و با مطالعه فشرده توانستند به رتبه‌های برتر شهرستان برسند. از نظر او، این تجربه نشان می‌دهد که تصمیم به تغییر و تلاش هدفمند، حتی اگر دیرتر گرفته شود، می‌تواند نتیجه‌بخش باشد.

او همچنین بر نقش معلمان در موفقیت دانش‌آموزان تأکید دارد. محمود اسماعیلی خاطره‌ای از یکی از دانش‌آموزان سابقش تعریف می‌کند که پس از فارغ‌التحصیلی و ورود به دستگاه قضایی، به او گفته بود تدریس خوب معلم باعث شده نیازی به شرکت در کلاس خصوصی برای یادگیری درس عربی نداشته باشد.

این خاطره برای او یادآور مسئولیت معلم در قبال دانش‌آموزان است؛ اینکه تدریس باید با دقت و وجدان کاری انجام شود و کلاس درس به فرصتی واقعی برای یادگیری تبدیل شود. او معتقد است خانواده‌ها و معلمان، هرکدام به سهم خود، می‌توانند در شکل‌گیری آینده تحصیلی دانش‌آموزان اثرگذار باشند.

پدر معصومه در کنار تأکید بر تلاش و پشتکار، به نقش اعتقاد و توکل نیز اشاره می‌کند و توصیه‌اش به دانش‌آموزان این است که هدف مشخصی داشته باشند، برای آن تلاش کنند و در این مسیر از حمایت خانواده و راهنمایی معلمان بهره بگیرند.

انتخاب رشته‌ای با نگاه به آینده

حالا پس از اعلام نتیجه کنکور، معصومه اسماعیلی برای ادامه تحصیل، رشته حسابداری دانشگاه تهران را انتخاب کرده است؛ انتخابی که به گفته خودش، هم بر علاقه شخصی و هم بر نگاهش به آینده شغلی استوار است.

وی می‌گوید در انتخاب رشته، تنها علاقه را در نظر نگرفته و عواملی مانند بازار کار و امکان دستیابی به فرصت شغلی مناسب نیز برایش اهمیت داشته است. اسماعیلی امیدوار است بتواند در این مسیر نیز موفق شود و از فرصتی که به دست آورده، به‌خوبی استفاده کند.

موفقیت، حاصل یک مسیر است

روایت معصومه اسماعیلی، در کنار نتیجه‌ای که در کنکور به دست آورده، از مسیری می‌گوید که در آن مطالعه مستمر، شناخت شیوه یادگیری، حمایت عاطفی خانواده و تلاش معلمان در کنار هم قرار گرفته‌اند.

وی از تابستان دهم شروع کرد، در سال دوازدهم زمان مطالعه‌اش را افزایش داد، هم تشریحی خواند و هم تست زد و برای رفع نیازهای درسی‌اش از دوره‌های آموزشی و کتاب‌های کمک‌آموزشی بهره گرفت. خانواده نیز با تغییر برنامه‌های روزمره، فراهم کردن آرامش و تهیه منابع موردنیاز، او را همراهی کرد.

معصومه اسماعیلی برای دانش‌آموزانی که در سال‌های آینده در کنکور شرکت می‌کنند، یک توصیه روشن دارد: خودشان را دست‌کم نگیرند، برای درس خواندن برنامه داشته باشند و شروع جدی مطالعه را به روزهای نزدیک کنکور موکول نکنند.

کسب رتبه 56 برای او پایان مسیر نیست؛ آغاز مرحله‌ای تازه است که با ورود به دانشگاه و انتخاب رشته حسابداری ادامه پیدا می‌کند. حالا باید دید این دانش‌آموز پرتلاش چگونه از فرصت تازه خود برای ساختن آینده‌ای که در ذهن دارد، استفاده خواهد کرد.

انتهای پیام/