از اشتباه تاریخی تا رؤیای تیم ملی؛ داستان بازگشت لوریس کایریوس
- اخبار ورزشی
- اخبار فوتبال جهان
- 19 مهر 1405 - 18:03
به گزارش خبرگزاری تسنیم، زمانی نام لوریس کایریوس بیش از آنکه با مهارتهای دروازهبانی شناخته شود، با یک شب تلخ و چند اشتباه تاریخی گره خورده بود. هشتم خرداد 1397، دروازهبان آلمانی لیورپول در فینال لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید یکی از سختترین شبهای دوران حرفهای خود را تجربه کرد؛ شبی که دو اشتباه مستقیم او روی گلهای کریم بنزما و گرت بیل، شکست 3 بر یک لیورپول را رقم زد و کایریوس را به یکی از مشهورترین «میمهای» فوتبال تبدیل کرد.
هشت سال بعد، داستان کاملاً متفاوت است. کایریوس اکنون دروازهبان اصلی شالکه است، تیمی که پس از بازگشت به بوندسلیگا بار دیگر به سطح اول فوتبال آلمان رسیده و قرارداد این دروازهبان را تا تابستان 2028 تمدید کرده است. او در فصل گذشته یکی از ارکان صعود شالکه بود؛ 30 بازی انجام داد، 13 کلینشیت ثبت کرد و همراه با بهترین خط دفاعی لیگ، نقش مهمی در قهرمانی تیمش در بوندسلیگا 2 داشت.
شبی که همه چیز تغییر کرد
پس از فینال لیگ قهرمانان 2018، کایریوس مسئولیت شکست را پذیرفت و از همتیمیها و هواداران لیورپول عذرخواهی کرد. فشار روانی آن مسابقه بسیار فراتر از یک شکست فوتبالی بود. موج انتقادها و تمسخرها به حدی رسید که او حتی به فکر پایان دادن به دوران حرفهای خود افتاد.
کایریوس بعدها گفت در آن مقطع علاقهاش به فوتبال را از دست داده بود؛ تمرین کردن و بازی کردن برایش دشوار شده بود و احساس میکرد کسی شرایط او را درک نمیکند. او برای کمک گرفتن به روانشناس مراجعه کرد اما بخش مهمی از مسیر بازگشت را خودش طی کرد.
مدتی بعد مشخص شد کایریوس بخش قابل توجهی از نیمه دوم فینال را با ضربه مغزی بازی کرده است؛ آسیبی که گفته شد پس از برخورد آرنج سرخیو راموس به سر او ایجاد شده بود. با این حال، این موضوع هرگز نتوانست خاطره آن شب را از ذهن فوتبال پاک کند.
لیورپول یک سال بعد قهرمان اروپا شد اما کایریوس دیگر در تیم حضور نداشت. او برای کسب فرصت بیشتر راهی بشیکتاش شد.
ترکیه؛ فرار از یک بحران به بحرانی دیگر
کایریوس طی دو فصل حضور در بشیکتاش 67 بازی انجام داد اما دوران حضورش در استانبول نیز بدون حاشیه نبود. اختلاف با مدیران باشگاه و تأخیر در پرداخت دستمزدها سرانجام به شکایت او به فیفا منجر شد. شیوع کرونا نیز شرایط را پیچیدهتر کرد و دوره حضورش در ترکیه پیش از موعد پایان یافت.
پس از آن، دوران سختتری آغاز شد. از سپتامبر 2020 تا ژوئن 2024، کایریوس تنها هفت بازی انجام داد. ابتدا به یونیون برلین قرض داده شد و سپس به عنوان بازیکن آزاد به نیوکاسل پیوست؛ جایی که عمدتاً دروازهبان ذخیره بود.
حتی در تابستان 2024 نیز پیشنهاد مناسبی برای ادامه فوتبالش پیدا نشد اما در نهایت شالکه به سراغ او رفت.
شالکه؛ فرصتی برای شروع دوباره
کایریوس در ژانویه 2025 به شالکه پیوست و خیلی زود توانست اعتماد کادر فنی را جلب کند. اگرچه مصدومیت در هفته بیستوهفتم فصل گذشته باعث شد ادامه مسابقات را از دست بدهد، عملکرد او در مجموع فصل آنقدر مثبت بود که شالکه تصمیم گرفت قراردادش را تمدید کند.
شالکه در فصل صعود تنها 31 گل دریافت کرد؛ بهترین رکورد دفاعی لیگ. کایریوس نیز با 13 کلینشیت در 30 مسابقه یکی از عوامل اصلی این موفقیت بود. باشگاه در ژوئن 2026 قرارداد او را تا 30 ژوئن 2028 تمدید کرد.
کایریوس در آن مقطع گفته بود اگر شالکه سراغش نمیآمد، احتمالاً به پایان دوران حرفهایاش فکر میکرد. حالا او در 33 سالگی بار دیگر در سطح اول فوتبال آلمان حضور دارد.
درخشش مقابل بایرن و بازگشت اعتمادبهنفس
شروع شالکه در بوندسلیگای 27-2026 آسان نبود. این تیم در هفته نخست مقابل آگزبورگ با سه گل شکست خورد اما کایریوس خیلی زود پاسخ منتقدان را داد.
یک هفته بعد، شالکه مقابل بایرن مونیخ به تساوی بدون گل رسید و کایریوس با چند واکنش مهم، بهترین بازیکن زمین شد. مانوئل نویر، دروازهبان بایرن نیز پس از مسابقه عملکرد همتای خود را ستود و تأکید کرد که واکنشهای او مانع پیروزی مونیخیها شد.
در هفته سوم نیز شالکه یونیون برلین را 3 بر یک شکست داد و کایریوس بار دیگر بهعنوان بهترین بازیکن مسابقه انتخاب شد. در آن مقطع او با 22 سیو در صدر جدول دروازهبانهای بوندسلیگا قرار داشت.
آمار فعلی نیز نشان میدهد این عملکرد تصادفی نبوده است. کایریوس پس از چهار بازی، 24 سیو و نرخ مهار 85.2 درصد دارد.
تیم ملی؛ رؤیایی که هنوز زنده است
درخشش کایریوس طبیعی است که بحث دعوت او به تیم ملی آلمان را دوباره مطرح کند. او هرگز برای تیم بزرگسالان آلمان بازی نکرده و اکنون رقابت برای حضور در فهرست ژرمنها بسیار جدی است.
یورگن کلوپ، سرمربی جدید آلمان در نخستین انتخاب خود رویکردی گسترده داشت و برای چهار مسابقه لیگ ملتها در مجموع 44 بازیکن را در دو فهرست متفاوت دعوت کرد. با این حال، نام کایریوس در میان آنها نبود. دروازهبانهایی مانند مارکآندره ترشتگن، فین دامِن و الکساندر نوبل در فهرست کلوپ قرار گرفتند.
کایریوس نیز تأکید کرده است که انتظار خاصی از تیم ملی ندارد و ترجیح میدهد روی عملکرد خود در شالکه تمرکز کند. شاید دعوت به تیم ملی همچنان رؤیایی دور از دسترس باشد اما مسیر حرفهای او نشان داده که درباره کایریوس نباید خیلی زود حکم نهایی صادر کرد.
او روزی به عنوان مقصر اصلی شکست لیورپول در فینال لیگ قهرمانان شناخته میشد؛ بازیکنی که حتی تصور میکرد دیگر نتواند به فوتبال برگردد. حالا دروازهبان 33 ساله شالکه دوباره در بوندسلیگا میدرخشد و مهمتر از هر آماری، اعتمادبهنفس از دسترفتهاش را پس گرفته است. شاید کایریوس دیگر نتواند آن شب مادرید را پاک کند اما میتواند داستان دوران حرفهای خود را با پایانی کاملاً متفاوت بازنویسی کند.
انتهای پیام/