به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم، دکتر مهدی ابراهیمی در یادداشتی با عنوان «نکات راهبردی پیام فرمانده کل انقلاب اسلامی در مواجهه با دشمن» نوشت: آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) در پیام اخیر خود در تاریخ 6 مهر 1405، که به مناسبت آغاز سال تحصیلی و هفته دفاع مقدس منتشر شد، نکات مهم، راهبردی و در عین حال امیدبخشی را مورد تأکید قرار دادند. در این پیام، به‌ویژه در حوزه دفاع از نظام اسلامی، صیانت از دستاوردهای انقلاب و مواجهه هوشمندانه و مقتدرانه با دشمن، نکات قابل تأملی مطرح شده است که بازخوانی آنها می‌تواند افق روشن‌تری از الزامات این مواجهه و ظرفیت‌های ملت ایران ترسیم کند. در ادامه، برخی از مهم‌ترین محورهای این پیام، همراه با شرحی مختصر و با تأکید بر ابعاد راهبردی آن، مورد اشاره قرار می‌گیرد:

1. ایمان به برتری مطلق قدرت الهی در درک موازنه قدرت

قدرت در نگاه دینی ابدا محدود به ظواهر مادی سیاسی ـ نظامی نظیر تعداد نفرات، نوع سلاح و تجهیزات، حجم و مزیت اقتصادی یا جایگاه گروه حق در رده‌بندی‌های جهانی نمی‌شود. در این نظام، قدرت سیاسی هرچند مهم است، اما در برابر قدرت مطلق الهی اعتبار و موجودیتی ندارد و از منظر مسبب‌الاسباب بودن حضرت حق و علیت تامه حضرتش در همه امور، معیار و عامل تعیین‌کننده نهایی صرفا تطابق با حق و عدالت و انتظار تجلی اراده اوست. از همین رو، تعبیر «ملت مومن» را باید در چارچوب یک پارادایم قرآنی و ایمانی فهم کرد؛ مفهومی که از محدودیت‌های زمین و زمان وا رسته و در پیوند وثیق با وعده‌های الهی مجاهدت می‌کند و متکی بر آن قدرت لایزال و فائق است. در چنین قرائتی، اتکای ایشان به موانع و مشکلات و علل و اسباب محدود نمی‌شود و هر دم منتظر رسیدن نصرت الهی است.

2. لزوم حفظ اهرم‌های دفاعی کشور

تنگه راهبردی هرمز صرفا یک نقطه جغرافیایی ایران نیست؛ این منطقه یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های ارتباطی و اقتصادی جهان و بخشی از واقعیت ژئوپلیتیکی ایران است. از این رو، رهبری معظم انقلاب اسلامی به‌طور خاص این مسئله را مورد اشاره قرار داده و علاوه بر آن و فراتر از آن، تنگه باب‌المندب و دریای عرب را هم از ابزارهای قدرت ایران خوانده‌اند. بر همگان فرض است که بدانند هر قول و فعلی در این خصوص می‌بایست با حکم ایجابی معظم‌له در تلائم و همخوانی قرار بگیرد؛ زیرا در شرایطی که سازوکارهای موجود بین‌المللی در تأمین امنیت ملی ایران بی‌اثر شده و اجرای عدالت چشم‌اندازی نداشته باشد، این تنگه هرمز و نیاز اقتصاد جهانی به آن است که به ایران برتری عینی میدان را داده و از زیرساخت، حقوق و حیثیت ملی محافظت می‌کند. آنچه در قرائت اخیر رهبری برجسته شده، حفظ این اهرم به‌عنوان بخشی مهم از ظرفیت ملی ایران در شرایط حاکم است. این مسئله نیازمند هوشیاری مسئولان، تدبیر و رفتار و گفتار سنجیده آنها، و در عرصه بین‌المللی، بهره‌مندی از دیپلماسی فعال و موثر دارد.

3. حضور ملت مبعوث در خیابان و رمز استواری کشور

از روز نخست، تار و پود نظام جمهوری اسلامی ایران با ملت و اراده حماسی آن عجین بوده و همچنان هم هست. سرمایه اصلی انقلاب اسلامی، پیوند ناگسستنی نظام اسلامی با مردم و احساس تعلق ایشان به سرنوشت مشترک همگانی است. از این منظر، می‌توان حضور پر رنگ ملت در صحنه را عنصری مهم در تاب‌آوری ملی و مقاومت در برابر هژمون شیطانی آمریکا دانست؛ امری که قریب به 9 ماه، هر شب و هر روز، استمرار داشته و قدرت و صلابت و شعور انقلابی آحاد این مردم را به رخ عالم کشیده‌اند. تأکید رهبری معظم انقلاب اسلامی از همین منظر است. کارکرد بی‌بدیل این حضور، سوزاندن بستر فتنه‌ی فتنه‌گران پس از شهادت رهبر شهید انقلاب بود؛ امری که در برابر چشمان بهت‌زده دسیسه‌سازان، ثبات سیاسی و امنیت ملی را به ارمغان آورد و کیان و حریم ایران اسلامی را مصونیت بخشید؛ مقوله‌ای که بار تکلیف مسئولان نظام را در برابر ملت مومن انقلابی چند برابر می‌کند تا با تأمین نیازهای اقتصادی و تحقق معیشت کریمانه ایشان، دین خود را ادا کرده و ذره‌ای مجال رخنه و فتنه‌انگیزی باقی نگذارد. بنابراین، رمز استواری ایران عزیز را باید در پیوند شایسته میان مردم و مسئولان و اعتماد دوطرفه جست‌وجو کرد. در چنین چارچوبی، مقابله با نفوذ و توطئه‌های امنیتی صرفا یک مسئله امنیتی نیست؛ بلکه مسئله‌ای اجتماعی و تمدنی است که به حفظ سرمایه اجتماعی، کاهش شکاف‌ها و تقویت احساس تعلق مشترک نیاز دارد. همین پیوند است که می‌تواند جامعه را از واکنش احساسی و تصمیمات مقطعی رهانیده و به کنش و واکنش بصیرت‌مدار و هدفمند رهنمون سازد.

4. لزوم توجه به آمادگی نظامی همگانی

یکی از نکات برجسته و مهم پیام رهبری، لزوم آمادگی دفاعی ملت و تحسین عزم ایشان در حضور جان‌نثارانه در این عرصه است. آمادگی دفاعی، در بستر امنیت ملی، زمانی معنا پیدا می‌کند که جامعه از توان حفاظت از موجودیت و منافع حیاتی خود برخوردار باشد. در حافظه تاریخی نظام جمهوری اسلامی، مفهوم جان‌فشانی عمومی و حضور هوشیارانه مردم در صحنه، همواره یکی از عناصر مهم دفاع و مقاومت ملی بوده است. دفاع مقدس هشت‌ساله و مهار فتنه منافقین در مرزهای غربی، نیک‌گواهی بر همراهی و مشارکت آحاد ملت در این خصوص است. با این حال، در بررسی عمیق‌تر مسئله، آمادگی دفاعی نمی‌بایست محدود به مسائل و میدان نظامی شده و منجر به غفلت از فضای مجازی و آسیب‌های خسارت‌آفرین جنگ چندلایه‌ای شود؛ امری که در حرکت نمادین نماینده منحوس سازمان ملل نسبت به نماینده ایران، در قالب اهدای نمادین یک دستگاه استارلینک، نمود پیدا کرد. بهره‌مندی از سواد رسانه‌ای، تحلیل نافذ و بطن‌گرا، تاب‌آوری اجتماعی، آگاهی عمومی و اطلاع‌رسانی موثر، همگی از مصادیق آمادگی نظامی و از عناصر قدرت دفاعی نرم یک کشورند.

از این منظر، «جان‌فدایی» هنگامی به سرمایه راهبردی تبدیل می‌شود که در چارچوبی فراگیر و سازمان‌یافته تعریف شود و به طور توأمان از هزینه‌های ناخواسته فضای حقیقی و مجازی، جلوگیری شود. آنچه در پیام رهبری برجسته شده، تکیه بر این ظرفیت مردمی به مثابه عامل اصلی تأمین امنیت داخلی است؛ ظرفیتی که اگر با دانش، سازمان‌دهی و عقلانیت همراه شود، می‌تواند یکی از پایه‌های مهم دفاع ملی علیه دشمنان قسم‌خورده ایران باشد. در این معنا، آمادگی دفاعی پیش از آنکه نمایش قدرت باشد، هنر کنترل فضاهای چندلایه دفاعی و تبدیل اراده عمومی به ظرفیت بازدارنده و امنیت‌بخش برای همگان است.

5. آرامش خاطر و یقین بر تحقق وعده‌های الهی

امید، جوهره ایمان و ایمان، عامل آرامش انسان در برابر اضطراب‌های زمانه است. در منطق و حکمت قرآنی، وعده الهی در نسبت با ایمان به غیب، صبر و استمرار مجاهدت معنا پیدا می‌کند. از همین رو، یأس از رحمت الهی مختص کافران است و انتظار تحقق وعده‌های الهی نیز باید در کنار پذیرش مسئولیت ایمانی انسان قرار گیرد. در چنین چارچوبی، سخن گفتن از آینده روشن و پیروزی را باید بیش از آنکه پیش‌بینی یک رخداد دانست، بیانگر یک افق ایمانی و نگرشی تلقی کرد؛ افقی که مؤمن را از اسارت ترس و یأس و گرفتار آمدن در دام دروغ‌های رسانه‌ای دشمن رهایی می‌بخشد و او را به استمرار عمل، امیدواری و تداوم توکل رهنمون می‌سازد.

نویددهی رهبری معظم انقلاب اسلامی، چنان‌که رهبر شهید نیز چنین سخن می‌گفتند، ناشی از اطمینان به راه و یقین به تحقق وعده‌های الهی است. از این منظر، ایمان به رسیدن به قله و مشاهده تحقق وعده‌های الهی، زمینه‌ساز آرامشی بی‌بدیل در نفوس مؤمنان است؛ آرامشی که می‌بایست بر بستر ایمان و بینش توحیدی استقرار یابد. همگان باید ضرورت توکل در این مسیر را با تأمل در نمونه‌های قرآنی، از جمله سپاه داوود، دریابند و عزم خویش را بیش از پیش جزم کنند. بنابراین، امید حقیقی آن است که هم بر وعده الهی استوار باشد و هم انسان را به تقویت ایمان و توکل، افزایش مسئولیت اجتماعی و دینی، اصلاح امور، شکیبایی و انجام اعمال شایسته و بایسته فراخواند. در این معنا، آینده نه عرصه انتظار منفعلانه، بلکه میدان آزمون ایمان و مسئولیت انسان است.

انتهای پیام/