حجت‌الاسلام جواد حیادر، مدیر اندیشکده‌ی بعثت، در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، با اشاره به اینکه هر مکان و هر جایگاه تبلیغی شرایطی دارد و برای اینکه یک تبلیغ، سلامت و تأثیرگذار باشد، درباره تبلیغ روحانیون در دانشگاه گفت: نکات مهمی باید مد نظر مبلغان باشد؛ از جمله اینکه فردی که وارد دانشگاه می‌شود باید عاشق تبلیغ باشد؛ یعنی تبلیغ را هم به عنوان یک علاقه‌مندی و هم رسالتی برای خودش بداند و این خیلی مؤثر است.

وی افزود: نکته بعدی اینکه مبلغ باید در مباحث تقوا و پاکی دل و پاکی رفتار خیلی جدی باشد. بالاخره اگر قرار است تأثیری بر دیگران بگذارد، حتماً نیازمند به رعایت مباحث تقوا و ایمان و تقید به مسائل دینی دارد؛ خصوصاً در دانشگاه که بالاخره با جوانانی سرو کار داریم که دنبال الگوگیری هستند، یک روحانی مبلغ می‌تواند بسیار تأثیرگذار باشد.

حیادر با اشاره به اینکه در دانشگاه، تبلیغ عمومی به معنای سخنرانی و منبر خیلی ممکن است جواب‌گو نباشد، ارتباط چهره به چهره و ارتباط نزدیک با دانشجوها را بسیار مهم دانست و خاطرنشان کرد: ما معمولاً وقتی وارد دانشگاه می‌شویم، انتظار داریم همه چیز برای ما فراهم شود؛ مثلاً منبری باشد، مسجدی باشد؛ در حالی که در دانشگاه به جهت روحیه جوانی و اینکه باید با آن‌ها مأنوس و از لحاظ اخلاقی و رفتاری نزدیک شد و بتوانند مسائلشان را بدون تکلف و رفاقتی حل کنند، بهترین تبلیغ در دانشگاه، تبلیغ در فضای زیست دانشجویی است.

وی افزود: بنده هر وقت دانشگاه رفتم اصرارم این بود که حتماً اتاق من در کنار دانشجوها باشد. دانشجوها که در سالن‌ها و خوابگاه رفت‌وآمد می‌کنند، باید بدانند که اینجا روحانی و مبلغ وجود دارد و خود روحانی هم باید تلاشی کند که وارد زندگی دانشجو بشود؛ به این معنا که بتواند با آن‌ها صمیمی شود و آن‌ها نکات و مسائلشان را مطرح کنند. البته این منافاتی ندارد که اگر مسجد دانشگاه برنامه‌ای دارد، آنجا حاضر شود، نماز بخواند و یا سخنرانی بکند؛ اما آن کفایت نمی‌کند و شاید هم اثرگذاری آن قابل قیاس با ارتباط نزدیک و صمیمی با دانشجو نیست. بالاخره دانشجو نسبت به این شکل ورود که غیررسمی و با صمیمیت است بسیار راضی است.

حجت‌الاسلام حیادر با بیان اینکه رساندن پیام در بحث تبلیغ خیلی مهم است، خاطرنشان کرد: قرار نیست گعده‌ای کنیم یا فقط یک سلام علیکی بکنیم؛ بلکه بنا بر این است که پیام خودمان و پیام دینی را مطرح کنیم.

وی تأکید کرد که اگر مبلغ وارد مباحث سیاسی با دانشجویان هم شد، نباید خیلی این سیاست به معنای ورود به مسائل جناحی باشد. اصولاً مبلغ دینی اگر بنا دارد وارد مباحث سیاسی با جوانان و دانشگاهیان بشود، حتماً باید از سیاسی‌کاری پرهیز کند. بالاخره مباحث سیاسی، مباحث مهمی است که در سرنوشت این دانشجویان تأثیر دارد و آدم نمی‌تواند نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت باشد؛ اما ورود به مسائل و جانبداری از این حزب و آن حزب، شایسته مبلغ نیست. مبلغ دینی تمام هم‌وغمش این است که بتواند تعمیق دینی در وجود دانشجوها قرار بدهد؛ هدف باید این باشد.

استاد حوزه و دانشگاه در ادامه با انتقاد از ژست روشنفکری گرفتن بعضی از مبلغان و مطرح کردن مباحث غربی‌ها، تصریح کرد: تا حدی که فرد مقابل بداند که شما می‌دانید خوب است؛ اما دانشجو از شما انتظار دارد که شما آخوند و به معنای واقعی مبلغ باشید؛ یعنی ادای روشنفکری درنیاورم؛ من یک روحانی و مبلغ دین هستم؛ بنابراین نباید در تخصص‌های دیگر و مباحث بسیار روشنفکرانه ورود کنم. حالا برای اینکه دانشجو همراه بشود، بعضی از مباحث اساسی و اصول مثلاً دینی را خدای‌نکرده یا زیر سؤال ببرم یا بگویم حق با شماست!

وی تصریح کرد: نگاه دانشجوها در این دوره زمانه به روحانیت، حتماً فقط نگاه علمی نیست و مردم خودشان اهل علم و مطالعه هستند؛ ولی چیزی که هنوز این مردم و خصوصاً جوانان را در کنار شما و پای منبر نگه می‌دارد، اینکه از شما صمیمیت، اخلاق و رفتار ببیند و اینکه بالاخره حرف و عمل یکی باشد و خدای‌نکرده تصنعی نباشد.

مدیر اندیشکده بعثت با اهمیت دانستن مخاطب‌شناسی، به فرمایشات رهبر شهید اشاره کرد که یکی از مباحث مهم در تبلیغ، تقسیم مخاطب است که شما با چه مخاطبی طرف هستید. کسی که وارد دانشگاه می‌شود باید حتماً نسبت به محیط دانشگاه و تعاملات دانشگاهی و نسبت به دانشجو و فضای دانشگاه آگاهی داشته باشد و به آن علاقه‌مند باشد. کسی که می‌خواهد تبلیغ کند و بر دانشگاه تأثیرگذار باشد، حتماً باید هیأت و ماهیت دانشگاه را بپذیرد.

خبرنگار: بابک شکورزاده

انتهای پیام/