وقتی شاه از منبر انقلابی آیت‌ الله وحید خراسانی احساس خطر کرد

به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، حوزه علمیه قم چندی پیش شاهد درگذشت یکی از اساتید مبرز و اسلام‌شناس خود بوده است. مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین حسین غیب‌غلامی، استاد خارج فقه و اصول، نویسنده و پژوهشگر حوزوی که به توصیه یکی از مراجع تقلید، افزون بر شناخت جامع معارف اسلامی، تبحر در مباحث اصولی و کلامی سایر مذاهب نیز داشت.

مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین غیب‌غلامی خاطرات و ناگفته‌های بسیاری از آیت‌الله وحید خراسانی داشت؛ از جمله چگونگی عزیمت ایشان به نجف اشرف را این‌گونه نقل کرده است: «مطابق شنیده مستقیم خودم از آیت‌الله وحید خراسانی و نیز اسناد ساواک، ایشان از اواخر دهه 30 در تهران منبر می‌رفتند و بزرگانی چون مرحوم فلسفی نسبت به حضور پای منبر ایشان به عنوان یک مجتهد، سفارش داشتند. پیش از سال 1342 هم‌زمان با روزهایی که فرح (همسر شاه) به فرانسه رفته بود و همان شب بنا بود برگردد، در مسجد شاه (امام فعلی) و مجلس معظمی که وزرا هم در آن شرکت می‌کردند، ایشان منبر رفته و با اشاره به زندگی ملکه زنبور عسل گفتند: ملکه گاهی از کندو خارج می‌شود، گشتی می‌زند و برمی‌گردد؛ ولی اگر با زنبور اجنبی تماس گرفته باشد، زنبوران سرباز او را به کندو راه نمی‌دهند؛ با این وجود امشب ملکه ایران وارد مهرآباد می‌شود و کپسول‌های گندیده (سناتورهای زمان شاه) به استقبالش می‌روند! در حالی که به نامحرمان دست داده و گشته است. با این صحبت ایشان، مجلس به هم می‌ریزد و ماجرا فوراً به شاه مخابره می‌شود. شاه هم می‌گوید ما نمی‌دانستیم این (آیت‌الله وحید) از همه خطرناک‌تر است. بعد هم دستور می‌دهد که گوینده را همین امشب بدون محاکمه اعدام کنید. آقای وحید هم که چاره‌ای نداشت، به منزل سیداحمد خوانساری (که مورد قبول شاه بود و اگر مشکلی برای اهل علم پیدا می‌شد، ایشان را واسطه می‌کردند) پناه برد. سیداحمد هم با شاه تماس گرفت و گفت «این شیخ از ما است» و جواب شنید: با اینکه دستور اعدامش را داده‌ام که هر جا او را دیدند، بکشند، ولی چون شما واسطه شدید، از اعدامش می‌گذرم به شرط اینکه همین امشب از ایران برود. به این ترتیب آیت‌الله وحید خراسانی به نجف رفتند که آن هم داستان‌های خود را دارد؛ در این بین از آن‌جاکه قدرت منبرشان بالا بود، به کویت دعوت شدند و مجالس آن‌جا هم عجیب‌وغریب بوده است».

گفتنی است، مرحوم استاد غیب غلامی در سال 1354 شمسی، بنا بر رؤیای صادقه‌ای که درباره مرحوم آقا سیّداحمد خوانساری دیده بود، در تهران به محضر ایشان رسید و با ارشادات و رهنمودهای آن بزرگوار، روانه قم و به دروس حوزوی مشغول شد؛ دروس سطح را نزد اساتید به‌نام آن دوران، حجج اسلام ستوده، پایانی و اعتمادی گذراند و در دوره خارج نیز چند سالی از محضر مرحوم آیت‌الله گلپایگانی و آیت‌الله مرعشی استفاده کرد؛ اما عمده دروس خارج را در فقه و اصول، به مدت 28 سال در محضر آیت‌الله وحید خراسانی گذراند.

در این مدت، هشت سال نیز از محضر آیت‌الله تبریزی و شش سال از محضر آیت‌الله سیدمحمد روحانی بهره برد. در عین حال طبق توصیه آیت‌الله وحید خراسانی، به مطالعه مباحث اصولی، کلامی و حدیثی مذاهب دیگر پرداخته و پس از 14 سال مطالعه و تحقیق، بر مبانی آن‌ها مسلط شد.

خبرنگار: زهرا شریعتی

انتهای پیام/