بزرگترین زنجیره انسانی جان فدا در دانشگاه فردوسی مشهد

به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، مشهد امروز شاهد شکل‌گیری زنجیره‌ای انسانی به طول بیش از 10 کیلومتر بود؛ زنجیره‌ای که از دانشگاه فردوسی آغاز شد و تا میدان جام عسل امتداد یافت و در آن، خانواده‌ها، دانشجویان و اقشار مختلف مردم از زن و مرد تا کودک، نوجوان، جوان و سالمند در کنار یکدیگر قرار گرفتند.

از ساعت 11 صبح، به‌تدریج بر شمار حاضران افزوده شد و مسیر منتهی به میدان جام عسل به محلی برای حضور مردمی تبدیل شد که با در دست داشتن پرچم ایران و سر دادن شعار، در این اجتماع شرکت کرده بودند.

حضور خانواده‌ها یکی از جلوه‌های پررنگ این مراسم بود؛ مادرانی که کودکان خود را همراه آورده بودند، پدرانی که در کنار همسر و فرزندانشان ایستاده بودند و جوانانی که در کنار نسل‌های دیگر در این زنجیره حضور داشتند. این زنجیره انسانی تنها به یک نقطه محدود نبود و همزمان در دانشگاه فردوسی و دیگر دانشگاه‌های مشهد نیز حضور جمعی مردم شکل گرفت؛امتداد این حضور در مسیر دانشگاه فردوسی تا میدان جام عسل، صحنه‌ای کم‌سابقه از گردهمایی اقشار مختلف مردم را رقم زد.

صدای شعارها در طول مسیر به گوش می‌رسید و گروه‌های مختلف جمعیت با یکدیگر همراه می‌شدند. الله‌اکبر، حیدر حیدر، لبیک یا مهدی، ما همه با هم هستیم، پشت ولایت هستیم و وای اگر خامنه‌ای اذن جهادم دهد از جمله شعارهای حاضران بود. در بخش‌های دیگری از این اجتماع نیز شعارهایی همچون مرگ بر ضد ولایت فقیه، ما فاتحان خیبریم، فدائیان رهبریم، ما فاتحان دانشگاهیم، مرگ بر آمریکا و مرگ بر منافقان سر داده شد و شعار دانشگاه جای تجزیه‌طلبان و منافقان نیست نیز در میان جمعیت شنیده شد.

با نزدیک شدن به وقت نماز، فضای تجمع برای دقایقی حال‌وهوای دیگری پیدا کرد؛ پس از اذان ظهر، صف‌های نماز در میان جمعیت شکل گرفت و نماز ظهر به جماعت برگزار شد. حاضران پس از اقامه نماز نیز با قرائت دعای فرج و صلوات خاصه امام رضا(ع)، بخش معنوی این اجتماع را ادامه دادند. در ادامه، شعارهایی همچون این همه لشکر آمده، به عشق رهبر آمده، ای رهبر شهیدان راهت ادامه دارد، قسم به خون پاکت راهت ادامه دارد، حسین حسین شعار ماست، شهادت افتخار ماست و این آخرین نبرده، مهدی برمی‌گرده در میان جمعیت طنین‌انداز شد.

یکی از مادران حاضر در این زنجیره که فرزندانش را نیز همراه خود آورده بود، درباره حضورش اظهار کرد: وقتی می‌بینم مردم در کنار هم برای دفاع از کشور و اعتقاداتشان ایستاده‌اند، احساس می‌کنم هر خانواده‌ای می‌تواند سهمی در این حضور داشته باشد. من فرزندانم را نیز همراه آورده‌ام تا آنها هم ببینند مردم نسبت به سرنوشت کشورشان بی‌تفاوت نیستند.

مرد جوانی که همراه خانواده خود در زنجیره حضور داشت، درباره انگیزه‌اش از شرکت در این اجتماع گفت: حضور ما فقط برای یک روز یا یک مراسم نیست؛ ما می‌خواهیم نشان دهیم امنیت و آرامش کشور برایمان اهمیت دارد و در شرایط سخت، خانواده‌ها نیز در کنار یکدیگر می‌ایستند. وطن برای ما موضوعی نیست که بتوانیم نسبت به آن بی‌تفاوت باشیم.

مردی میانسال که در جمعیت حضور داشت نیز با اشاره به شعارهای مردم گفت: امروز صدای مردم از هر گوشه این مسیر شنیده می‌شود. ما آمده‌ایم بگوییم ایران خانه ماست و درباره آینده آن احساس مسئولیت می‌کنیم. اختلاف نظر و مطالبه‌گری وجود دارد، اما این موضوع نباید باعث شود اصل کشور و امنیت مردم فراموش شود.

بانوی جوان دیگری که فرزند خردسالش را در کنار خود داشت، درباره حضور خانوادگی در این مراسم گفت: برای من مهم است که فرزندم از کودکی بداند وطن و ارزش‌هایش موضوعاتی نیستند که فقط درباره آنها حرف بزنیم؛ باید در زمان لازم حضور داشته باشیم و مسئولیت خودمان را نشان دهیم.

مادر دیگری که نوزادش را در آغوش گرفته بود و فرزند خردسالش نیز در کنارش حضور داشت، گفت: آمدن با بچه کوچک شاید از بیرون سخت به نظر برسد، اما من دوست داشتم خانواده‌ام در کنار مردم باشد. در کنار این حضور، ما مطالبات اقتصادی هم داریم و انتظار داریم با فساد و مشکلاتی که زندگی مردم را سخت کرده است، برخورد شود.

وی ادامه داد: دفاع از کشور به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست. مردم هم امنیت می‌خواهند و هم زندگی بهتر و رسیدگی به مشکلات اقتصادی را مطالبه می‌کنند. می‌توان هم منتقد بود و هم نسبت به سرنوشت کشور احساس مسئولیت کرد.

یکی از دانشجویان حاضر در این زنجیره نیز گفت: برای من حضور در اینجا فقط ایستادن در یک مسیر طولانی نیست؛ می‌خواهم بگویم نسل جوان نسبت به کشورش بی‌تفاوت نیست. شاید هرکدام از ما نگاه متفاوتی به مسائل داشته باشیم، اما ایران برای همه ما اهمیت دارد.

دانشجوی دیگری که در میان جمعیت حضور داشت، با اشاره به طولانی شدن زنجیره انسانی اظهار کرد: وقتی در ابتدای مسیر ایستاده بودیم، شاید تصور نمی‌کردیم جمعیت تا این اندازه ادامه پیدا کند. وقتی به امتداد مسیر نگاه می‌کنیم، می‌بینیم مردم از نقاط مختلف آمده‌اند و کنار هم قرار گرفته‌اند.

در بخش دیگری از تجمع، جوانی با اشاره به نام ایران و اهمیت حفظ تمامیت کشور، شعری از فردوسی را بر زبان آورد و تأکیدکرد:مردم تا زمانی که کشورشان در معرض تهدید قرار دارد، در کنار یکدیگر خواهند ایستاد.

همزمان با ادامه حضور مردم، شعارهایی با مضمون مقاومت، وطن‌دوستی و حمایت از رهبری نیز در نقاط مختلف زنجیره شنیده شد؛ از جمله این شعار که مردم نباید به بیگانگان تکیه کنند و باید برای حفظ کشور خود ایستادگی کنند؛شعار انتقام نیز در میان جمعیت تکرار شد.

در میان این جمعیت، تفاوت نسل‌ها بیش از هر چیز به چشم می‌آمد؛ کودکانی که کنار والدین خود ایستاده بودند، نوجوانان و جوانانی که بخش قابل توجهی از جمعیت را تشکیل می‌دادند و سالمندانی که در کنار آنان حضور داشتند. همین ترکیب سنی، چهره‌ای خانوادگی به زنجیره انسانی بخشیده بود.

این اجتماع تا حدود ساعت 14 ادامه داشت و در این فاصله، مسیر بیش از 10 کیلومتری دانشگاه فردوسی تا میدان جام عسل شاهد حضور مستمر مردم بود؛ زنجیره‌ای که با شعار آغاز شد، با اذان و نماز جماعت رنگی معنوی به خود گرفت و سپس با دعا، صلوات و ادامه شعارها دنبال شد.

زنجیره انسانی جان‌فدایان در مشهد در حالی به بیش از 10 کیلومتر رسید که حضور همزمان مردم در دانشگاه فردوسی و دیگر دانشگاه‌های مشهد، آن را به یکی از گسترده‌ترین تجمعات مردمی این روز در مشهد تبدیل کرد؛ اجتماعی که در آن خانواده‌ها و نسل‌های مختلف، در کنار یکدیگر ایستادند و روایت خود را از وطن، امنیت، اعتقادات و مسئولیت اجتماعی بیان کردند.

گزارش از زهرا بهمنی زاده

انتهای پیام/282